زندگی نامه شهيد «جاويد رحيمی زاده»

شهید «جاوید رحیمی زاده» در ۹ تیر ۱۳۴۲ هجری شمسی در خانواده‌ای متدین در روستای «بابا منیر» مرکز بخش «ماهور میلاتی» از توابع شهرستان ممسنی استان فارس دیده به جهان گشود.

کد خبر: ۳۳۷۰۸۱

تاریخ: ۱۷ فروردين ۱۳۹۸ - ۱۶:۳۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از شیراز، شهید «جاوید رحیمی زاده» در سال 42 در شهرستان ممسنی به دنیا آمد.

پس از طی دوران طفوليت از 7 سالگی به مدرسه رفت و دوران پنج ساله ابتدايی و سه ساله راهنمايی را در همان روستا با نمرات عالی به پايان رساند.

سال اول متوسطه را در دبيرستان شهيد «ايزدی» شهرستان ممسنی گذراند و سال دوم را در دبيرستان سعادت بوشهر، سال سوم و چهارم دبيرستان را در رشته علوم تجربی در شهرستان کازرون با موفقيت سپری و موفق به اخذ مدرک ديپلم تجربی در سال 1360 گرديد.

جاوید در تظاهرات بر علیه رژيم با وجود اینکه نوجوان بود شرکت فعال داشت.  این شهید از نظر اخلاقی نه تنها در خانواده بلکه ميان دوستان و در زادگاه زبان زد خاص و عام بود و ويژگی بارز ديگر او خط زيبای نستعليقش بود.

سال 1362 به خدمت سربازی اعزام شد و دوره 5 ماهه آموزش مقدماتی را در اصفهان واحد 55 توپخانه اصفهان گذراند و سال 1364 عازم جبهه هاي نبرد شد.

یکی از همرزمان شهید«رحیمی زاده» در خاطره ای می گوید:

دشمن شروع کرده بود پاتک هاي سنگين را روي بچه ها انجام مي داد و آنها هم جانانه دفاع می کردند و در همين گير و دار، ناگهان غرش سهمناک و مهيبی را در کنار دژ مرزی شلمچه شنيديم گلوله توپی در کنار جاوید و چند نفر همراهانش ترکيده بود. گيج و گم، چرخی زدم و به ميان توده خاک و دود رفتم خاکها که بر زمين نشست، چهره خاک آلود و پای ترکش خورده اش را که از آن خون بيرون می زد ديدم که با ديدن اين صحنه يکباره همراهانش فرياد يا ابوالفضل و يا امام زمان (عجل الله) سردادند و گريه کنان به طرف جاوید دويدند همين طور که به طرف پيکر خون آلود او حرکت می کرديم يکدفعه از پشت لايه ای خاک، با همان نگاه پر از غيظ گفت: ترکش نقلی اش مال ماست آن وقت گريه و زاريش مال شما، بس کنيد. آنگاه جاوید کمربندش را باز کرد و به وسيله آن، بالای شريان ران را بست و به هر زحمتی بود از جا بلند شد.

شهيد «جاويد رحيمي زاده» در اسفند سال 64 به همراه ديگر همرزمان خود در حمله ی موفقيت آميز از مرز دارخوئين پس از راندن دشمن به خاک خود در فاو در واحد پداوند هوايی پس از بازگشت از فاو به دارخوين و به هنگام مسلح نمودن سلاح خود کاتيوشا جهت پشتيباني از نيروهاي پياده مورد هدف سلاح سنگين عراقيها قرار گرفت و در سحرگاه روز نهم اسفند 1364 با دو تن از همرزمان در دارخوئين مورد اصابت ترکش قرار گرفت بعد از جراحات سنگين وارده در بيمارستان اهواز به درجه رفيع شهادت نايل آمد.

انتهای پیام/