نماینده سابق پارلمان عراق:

آمریکا باید با نفوذ ایران کنار بیاید

الدملوجی گفت: روابط عمیق میان دولت ملت ایران و عراق فراتر از هر گونه اراده سیاسی داخلی و خارجی است. این که بعضی افراد ایراد می‌گیرند که ایران در عراق نفوذ سیاسی دارد، باید گفت که بله نفوذ سیاسی ایران در عراق بسیار عمیق است، اما این نفوذ زائده امروز و دیروز نیست.

کد خبر: ۳۳۷۴۰۳

تاریخ: ۲۱ اسفند ۱۳۹۷ - ۰۲:۰۴

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، نماینده سابق پارلمان عراق در گفت‌وگو با دیپلماسی ایرانی اظهار داشت: عراق طولانی‌ترین مرز زمینی اش را با ایران دارد، همچنین روابط تاریخی و مذهبی 2 کشور به قدری عمیق و باسابقه است که هیچ کشوری حتی ایالات متحده نمی‌تواند هر چقدر هم که بخواهد فشار بیاورد و مانع از گسترش این روابط شود. روابط عمیق میان دولت ملت ایران و عراق فراتر از هر گونه اراده سیاسی داخلی و خارجی است.

خانم میسون الدملوجی، نماینده سابق عراق است که سه دوره از ائتلاف الوطنیه به رهبری ایاد علاوی نماینده پارلمان عراق بوده است. وی تا سال 2003 در رشته معماری که تحصیلات اوست فعالیت می‌کرد. پیش از آن از اعضای اپوزسیون مخالف حکومت صدام بود که در لندن به سر می‌برد و در کنار عدنان باجه جی فعالیت سیاسی خود را علیه صدام حسین انجام می‌داد. بعد از سقوط صدام حسین، دیکتاتور سابق عراق در دولت ایاد علاوی وزیر فرهنگ شد. از سال 2004 تا سال 2006 در این سمت بود و بعد از آن به نمایندگی پارلمان عراق رسید. وی از فعالان حقوق زنان در عراق است که در مجامع بین المللی برای این فعالیتهایش مورد تقدیر قرار گرفته است. در آستانه سفر حسن روحانی، رئیس جمهوری کشورمان به عراق گفت: وگویی را با وی انجام داده‌ایم که در ادامه می‌خوانید:

در حالی که آمریکایی‌ها فشار‌های بسیاری به عراق وارد می‌کنند تا جلوی گسترش روابط ایران و عراق را بگیرند، اما به نظر می‌رسد دولت عراق برای گسترش روابط با ایران مصمم و کاملا جدی است. در همین راستا شاهد سفر آقای روحانی به عراق هستیم که به گفته مقام‌های عراقی قرار است سفری تاریخی باشد، نظر شما در این خصوص چیست؟

عراق طولانی‌ترین مرز زمینی اش را با ایران دارد، همچنین روابط تاریخی و مذهبی 2 کشور به قدری عمیق و باسابقه است که هیچ کشوری حتی ایالات متحده نمی‌تواند هر چقدر هم که بخواهد فشار بیاورد و مانع از گسترش این روابط شود. روابط عمیق میان دولت ملت ایران و عراق فراتر از هر گونه اراده سیاسی داخلی و خارجی است. این که بعضی افراد ایراد می‌گیرند که ایران در عراق نفوذ سیاسی دارد، باید گفت که بله نفوذ سیاسی ایران در عراق بسیار عمیق است، اما این نفوذ زائده امروز و دیروز نیست. از زمانی که آمریکایی‌ها در سال 2003 کشور ما را اشغال کردند این نفوذ بوده است. ارتباطات مذهبی و تعاملات تجاری و فرهنگی میان 2 ملت بر این نفوذ افزوده است. در عین حال گروه‌های سیاسی جدید عراقی که به قدرت رسیده‌اند و قدرتشان در حال افزایش است، روابط نزدیکی با ایران دارند که این مساله سبب شده تا نفوذ ایران در عراق بالا باشد. این را هم در نظر بگیریم که ایران در مبارزه با تروریسم و داعش در کنار ملت عراق ایستاد و از کشورمان در برابر آن‌ها پشتیبانی کرد. در زمان دیکتاتوری صدام حسین نیز ایران میزبان بسیاری از عراقی‌ها بود؛ بنابراین طبیعی است که نفوذ ایران در عراق بالا باشد. در چنین شرایطی انتظار می‌رود سفر آقای روحانی به عراق که بعد از حدود شش سال انجام می‌شود، بسیار مفید و سودمند باشد.

فرصت‌های همکاری میان ایران و عراق را تا چه اندازه گسترده می‌بینید؟

فرصت‌های همکاری میان 2 کشور بسیار زیاد است. عراق امروزه نیاز به دولتی قدرتمند دارد که بتواند به خدمات مورد نیاز مردم عراق پاسخ دهد، اقتصاد خود را بازسازی کند و انسجام ملی را تقویت کند. ایران می‌تواند با توجه به حجم همکاری‌های گسترده‌ای که در تمامی زمینه‌های اقتصادی و سیاسی و امنیتی میان 2 کشور وجود دارد کمک حال عراق باشد. به ویژه که ایران امکانات و توانایی‌هایی دارد که عراقی‌ها ندارند و به آن‌ها نیازمندند و ایران می‌تواند این نیاز‌ها را به خوبی تامین کند، مثل برق رسانی، گازرسانی، گسترش شبکه حمل و نقل، دریانوردی، راه سازی و زمینه‌های بسیار دیگر که برای گسترش همکاری‌ها وجود دارد.

بعد از سفر آقای روحانی به عراق رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه به عراق سفر خواهد کرد، آیا سفر آقای اردوغان را در چارچوب رقابت با ایران در عراق ارزیابی می‌کنید؟

عراق به دنبال روابط متوازن با همه کشور‌های منطقه و همسایه است. ایران و ترکیه 2 کشور مهم منطقه هستند که بیش از هر کشوری، حتی کشور‌های عربی با عراق تعامل سازنده دارند. من این سفر‌ها را در راستای رقابت 2 کشور با یکدیگر بلکه مکمل هم می‌دانم. عراق قرار است فصل نوینی را آغاز کند که دیگر عرصه تسویه حساب‌های سیاسی نخواهد بود و انتظار داریم که جایی برای توافقات بین المللی باشد. کمترین مشترکات ایران و ترکیه در عراق، مساله آب است که همکاری هر سه کشور را در این زمینه لازم می‌دارد.

آیا گمان می‌کنید عراق بتواند آن توازن لازم را در روابط بین المللی و منطقه‌ای اش در کشور‌های منطقه ایفا کند؟ به هر حال این فقط ایران و ترکیه نیستند که دنبال حضور جدی در عراق هستند، بلکه عربستان سعودی و امارات متحده عربی و کشور‌های دیگر منطقه‌ای نیز به دنبال اعمال نفوذ در عراق هستند؟

من گفتم، قرار نیست عراق دیگر جایی برای تسویه حساب‌های کشور‌های مختلف باشد. همان طور که جناب برهم صالح، رئیس جمهور و آقای عبدالمهدی، نخست وزیر و آقای محمد الحلبوسی گفته‌اند عراق می‌خواهد جایگاه حقیقی اش را در منطقه بازیابد، الآن به این مرحله نزدیکی شده و از حالا به بعد می‌خواهد جایی برای توافقات کشور‌های مختلف منطقه باشد. ایران و ترکیه می‌توانند این خواسته عراق را که به سود همه کشور‌های منطقه است به خوبی محقق کنند. نگاهی به ساختار جدید سیاسی عراق این واقعیت را به ما می‌گوید که عراق از دوره طایفه گرایی عبور کرده و وارد مرحله نوینی شده که در آن وحدت ملی و یکپارچگی میهن در اولویت است. دولت مرکزی به رهبری آقای رئیس جمهور، آقای نخست وزیر و رئیس مجلس بیانگر این وحدت هستند و مدیریت سیاسی جدید کشور را بر عهده دارند. بعد از شانزده سال دیگر وقت آن رسیده که عراق جایگاه واقعی خود را بازیابد و از مرحله سخت گذشته عبور کند. الآن باید همه به تصمیم‌های دولت مرکزی احترام بگذارند و به سیاست‌هایی که دنبال می‌کند اعتماد کنند.

هر چه باشد عراق کشوری عربی، و یکی از مهمترین کشور‌های عربی است. کشور‌های عربی نیز بر نوع روابط عراق با کشور‌های دیگر به خصوص کشور‌های همسایه غیرعربش حساسیت دارند؟ فشار‌ها و سختی‌هایی که در سال‌های گذشته بر این کشور وارد کرده‌اند، موید این ادعاست. عراق چگونه می‌خواهد در این روابط موازنه برقرار کند؟

عراق می‌تواند نقشی اساسی در ایجاد ثبات و موازنه در منطقه ایفا کند. موفقیت‌ها و ثبات منطقه به ثبات در عراق وابسته است. این مساله همه کشور‌های همسایه عراق را شامل می‌شود. عراق همان گونه که دنبال بهترین و عمیق‌ترین روابط اقتصادی، فرهنگی و سیاسی با جهان عرب است، به همان میزان دنبال چنین روابطی با دیگر کشور‌های همسایه به ویژه ایران و ترکیه نیز هست. به ویژه که مشترکات فرهنگی بسیاری با آن‌ها دارد و از مرز‌های طولانی و مراودات اقتصادی بسیار بالایی با آن‌ها برخوردار است. برای حفظ چنین موقعیتی باید سیاست موازنه را پیش برد. کشور‌های همسایه عراق نیز باید این واقعیت را درک کنند و بدانند که ثبات و آرامش و رفاه در عراق به سود همه آنهاست. در عراق اکنون شیعه و سنی و کرد به این واقعیت رسیده‌اند که همگی باید به صورت مسالمت آمیز زندگی کنند و عراق جایی برای همه آنهاست. دید و بازدید‌های بیشتر شهروندان و مقامات با یکدیگر که روز به روز در حال افزایش است، فعالیت مجدانه و بیشتر سفارت خانه‌ها و سرمایه گذاری بیشتر در عراق می‌تواند شروع خوبی برای ورد به این مرحله باشد.

انتهای پیام/ 112