وصیت شهید عباسی به همرزمانش:

اگر نسبت به اسلام متعهد نباشیم گناه کرده‌ایم

شهید عباسی در وصیت‌نامه خود خطاب به همرزمانش آورده است: ما اگر نسبت به اسلام متعهد نباشیم گناه کرده‌ایم و جایى در آخرت و روز واپسین نداریم.

کد خبر: ۳۳۸۰۸۵

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۸ - ۰۱:۳۹

به گزارش دفاع‌پرس از ایلام، شهید «ولی اله عباسی» فرزند عبداله، سال ۱۳۴۳ در روستای پاقلعه از توابع شهرستان چرداول به دنیا آمد.

تحصیلات ابتدایی و راهنمایی را در زادگاهش به پایان برد. پایه‌های اول و دوم دبیرستان را در زنجیره علیا گذراند و سال آخر تحصیلات متوسطه را در دبیرستان امیرکبیر ایلام به اتمام رساند.

او دانش آموزی با استعداد و درس‌خوان بود به طوری که در دوره ابتدایی، دو پایه را در یک سال به صورت جهشی گذراند.

سرانجام در سال ۱۳۶۰ موفق به دریافت مدرک دیپلم شد. پس از دریافت مدرک دیپلم در سال۱۳۶۰، برای انجام خدمت سربازی به سپاه پاسداران پیوست و به عضویت رسمی سپاه درآمد.

پس از گذراندن دوره‌های آموزشی گوناگون، در بخش عقیدتی-سیاسی سپاه به عنوان مربی عقیدتی مشغول به کار شد.

آخرین مسئولیتی که به ایشان محول شد جانشینی گردان پیاده ۵۰۳ شهید بهشتی بود. عباسی، افزون بر شرکت در عملیات والفجر۳ و والفجر ۵، در چندین عملیات ایذایی و تک محدود، ضربات شکننده‌ای بر دشمن وارد ساخت.

سرانجام، ولی اله عباسی روز ۸ خردادماه ۱۳۶۵ مصادف با ۱۹ ماه مبارک رمضان بر اثر اصابت گلوله خمپاره در منطقه عملیاتی چنگوله به لقاء الله پیوست.

پیکر پاک شهید ولی اله عباسی، در مزار شهدا، در جوار بارگاه امامزاده علی صالح (ع)، واقع در بخش صالح آباد به خاک سپرده شد.

خاطره‌ای از زبان همرزم شهید

موسی خیری همرزم شهید عباسی می‌گوید: «من در سالهای ۱۳۶۲ و ۱۳۶۳ در گروهان حُر، زیرمجموعه گردان ۵۰۳ شهید بهشتی، با عباسی همرزم بودم.

زمانی که دو عملیات والفجر ۳ و والفجر ۵ در منطقه مهران و چنگوله اجرا شد، شاهد تلاش‌های شبانه روزی ولی‌الله عباسی بودم.

به یاد دارم که در عملیات والفجر ۵ خیلی از رزمندگان یکی، دو شب نتوانستند، بخوابند. البته ایشان نزدیک سه شبانه روز نخوابید؛ زیرا پاتک‌های دشمن خواب را از چشم همه ربوده بود. ایشان قبل از اجرای عملیات، نیرو‌ها را سازماندهی می‌کرد. زمان اجرای عملیات، حضور داشت.

پس از اجرای عملیات آفندی نیز از خطوط پدافندی بازدید می‌کرد. به محض این که نیرو‌های ما منطقه‌ای را تصرف می‌کردند، ایشان دستور سنگرسازی می‌داد و در انتقال مجروحان به پشت خط کمک می‌کرد.

مثلاً در عملیات والفجر ۵، یکی از نیرو‌های تخریب که مشغول پاکسازی معبر بود، مجروح شد. در آن لحظه، آمبولانس در دسترس نبود. عباسی خودش دست به کار شد و رزمنده مجروح را به پشت خط انتقال داد.

به موازات پرداختن به امور رزم، از کار‌های تبلیغی و ارشادی نیز غافل نبود؛ رزمندگان را به پایداری، مقاومت و توکل به خدا تشویق می کرد. مرتب با خواندن این آیه شریفه: «اَلا بذکر الله تطمئنّ القلوب» رزمندگان را به یاد خدا می انداخت.

متن وصیت نامه‌ای را که از این شهید والا مقام به یادگار مانده است، در ادامه می‌خوانید:

بسم الله الرحمن الرحیم

«مِنَ الْمُؤْمِنِینَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَیْهِ فَمِنْهُمْ مَنْ قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُمْ مَنْ یَنْتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِیلا - سوره احزاب آیه ۲۳» از مومنین مردانى هستند که وفا نمودند به هرچه عهد و پیمان بسته بودند با خدا بر آن پس برخى از اینان مدتش به سر آمد و بعضى انتظار مى‌کشند.

سلام بر محضر مبارک رسول اکرم (ص) خاتم پیامبران و سلام بر امام زمان (عج) یاور محرومان و تهیدستان و سلام بر امام حسین (ع) که با خون مطهر خود ثمره‌اى پربرکت به درخت اسلام داد و سلامى خالصانه بر امام امت خمینى کبیر و امت قهرمان و ملل اسلامى گیتى اعم از لبنان و فلسطین و سلام به خانواده عزیزم و همچنین مادران دلسوز، با سپاس به درگاه خداوند منان و عزوجل هر چند لیاقتش را ندارم ولى، چون مى‌خواهم تکالیفم را انجام دهم وصایایى به روى کاغذ قید و یاداشت مى‌نمایم.

وصایاى بنده از این قرار است: عزیزان از کشته شدن من در راه اسلام و اهدا خون عالیه آن ناراحت و محزون نشوید چرا؟ چون فکر نکنید مردن در راه خدا نابودی و فنا شدنى است بلکه زندگى جدید آغاز می‌شود که پایانى ندارد و براى عاشقان و راهیان کربلاى معلی زندگى لذیذ شماست آخر عمر همگى مردن است و مردن در راه خداى عالمیان را نادیده نگیرید و در زندگى همیشه صابر و شکیبا باشید البته نه در برابر ملحدان و مکاران امثال صدام پلید و ...، چون اگر هر کدام از ما مسلمانان در برابر جنایات این خبیثان سکوت نماییم گناهى کبیره محسوب مى‌شود ما باید خودمان را مقید بر عمل سالار شهیدان حسین (ع) و سایر ائمه که همانا مبارزه با شرک و بت‌پرستى و ترویج اسلام بوده است ادامه دهیم، ما اگر نسبت به اسلام متعهد نباشیم گناه کرده‌ایم و جایى در آخرت و روز واپسین نداریم از همه بهتر و افضل‌تر این است برادران رزمنده از تفرقه و جدایى اجتناب کنید و با هم متحد باشید و توصیه دیگر اینجانب این است که عزیزان از غیبت همدیگر بپرهیزید.

اما کلامى با ثروتمندان دارم و آن اینکه ثروتمندان مرفه هستند و یا ملک زیادى دارند در حیات خویش طبقات ضعفا را فراموش نکنند و به فکر یتیمان باشید، چون اگر ثروتمندان حق مستمندان را نخورند مسکینى در جامعه وجود نخواهد داشت کسانى که قدرت کمک دارند حتما باید به انقلاب مقدس اسلامى کمک نمایند به مادر عزیزم توصیه مى‌کنم که زیاد برایم گریه نکند، چون دشمنان مکار و حیله‌گر از این محزونى و و اندوهناکى شما سوء استفاده و خوشحال مى‌شوند.

مادرم از اینکه شما زیاد براى بنده زحمت کشیده‌اید حلالیت مى‌طلبم. امیدوارم شیر پاکتان را حلالم نمائید، چون براى ما‌ها خیلى زحمت کشیدید و از کلیه برادران همرزمم حلالیت مى‌طلبم و امیدوارم که از خدا براى بنده استغفار بنمائید. والسلام - ولى اله عباسى

انتهای پیام/