سردار شهید «جعفر حیدریان» دلاوری از خیل شهدای عملیات فتح‌المبین

دوم فروردین ماه سالروز عملیات ظفرمند فتح المبین در طلیعه سال ۱۳۶۱ است و نام فرماندهان شهیدی از قم همچون شهید جعفر حیدریان در آن عملیات می‌درخشد.

کد خبر: ۳۳۸۹۸۰

تاریخ: ۰۲ فروردين ۱۳۹۸ - ۲۳:۴۵

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قم، عملیات فتح‌المبین از جمله عملیات‌های دفاع مقدس بود که به طور مشترک توسط سپاه و ارتش انجام شد.

رزمندگان قمی در قالب گردان اباذر از تیپ هفت ولی عصر (عج) دزفول از لشکر ۲۱ حمزه سیدالشهدا (ع) در منطقه تپه چشمه به انجام این عملیات مبادرت ورزیدند و فرماندهی این گردان را شهید حیدریان بر عهده داشت.

شهید جعفر حیدریان فرزند رضا متولد دهم خرداد سال ۱۳۳۵ در روستای فردو بخش کهک قم بود که در چنین روزی، دوم فروردین سال ۶۱ بر اثر اصابت تیر به پا در منطقه تپه چشمه به شهادت رسید و در گلزار شهدای شیخان قم خاکسپاری شد.

این شهید بزرگوار در ۱۰ سالگی پدرش را از دست داد و مسئولیت سرپرستی خانواده را بر عهده گرفت و در اوقات فراغت از کار و تحصیل، درس اخلاق آیت‌الله مشکینی شرکت می‌کرد.

شهید حیدریان، چون با نام امام خمینی (ره) و مبارزات سیاسی او، از کودکی آشنا بود، در راه اندازی تظاهرات مردم قم در دوران انقلاب، نقش مؤثری داشت و با سخنرانی‌های آتشین، جوانان قم را به کوه انفجار علیه سلطنت پهلوی مبدّل ساخت. او که در تظاهرات قم دستش شکسته بود، شب و روز نداشت. هر جا حرکت جدیدی علیه رژیم ستمشاهی بوجود می‌آمد، جعفر از جمله طراحان آن بود.

پس از پیروزی انقلاب، در زمره تیپ حفاظت از بیت امام خمینی (ره) قرار گرفت و پس از تشکیل سپاه به عضویت این نهاد مقدّس درآمد و در واحد عملیات، در کشف خانه‌های تیمی منافقین در قم تلاش کرد. سپس در واحد آموزش نظامی، به تعلیم و آموزش پاسداران همّت گماشت.

وقتی سنندج میدان تاخت و تاز ضدانقلاب قرار گرفت، گروهی از پاسداران قم به فرماندهی جعفر به آن منطقه اعزام شدند. شهر در دست ضدانقلاب بود و در باشگاه افسران جمعی از برادران ارتشی در محاصره بودند، جعفر توانست با یک مدیریت قوی محاصره را شکسته و وارد باشگاه شوند. اما چیزی نمی‌گذرد که با حمله مجدد ضدانقلاب، باشگاه بار دیگر به محاصره درمی آید و به مدت نوزده روز آن‌ها در محاصره می‌مانند. آنان در این مدّت از کمبود غذا و آب در رنج بودند و برای رهایی از محاصره تمام تدابیرشان را به کار می‌بندند.

بالأخره با استقامت نیرو‌های تحت امر و تدبیر صحیح جعفر محاصره باشگاه شکسته می‌شود و با کمک نیرو‌های دیگر به تعقیب ضدانقلاب در شهر می‌پردازند و به فرماندهی شهید، محمد بروجردی از سپاه، شهید صیاد شیرازی از ارتش و دلاوری‌های جعفر و همرزمان او، سنندج و سپس جاده سنندج- مریوان از لوث وجود ضدانقلاب پاکسازی می‌شود و جعفر و همرزمانش بعد از پاکسازی سنندج، به قم مراجعت می‌نمایند. تعدادی از دوستان و نیرو‌های او در سنندج شهید شد. این داغ بزرگ قلبش را می‌سوزانَد و همیشه زانوی غم به بغل می‌گیرد.

در سال ۱۳۶۰ جعفر مأموریت پیدا می‌کند این بار در جبهه جنوب در مقابل متجاوزان عراقی بایستد. قبل از اعزام در زادگاهش سخنرانی می‌کند و با بیان شیوا و پرصلابتش از انقلاب دفاع می‌کند و اهداف تجاوز عراق را به کشور اسلامی تبیین می‌نماید. بعد از سخنرانی ۱۵۰ نفر از جوانان غیور روستای «فردو» به همراهی جعفر به جبهه اعزام می‌شوند و در محور تپه چشمه در کنار او با متجاوزان بعثی می‌جنگند.

دوکوهه شاهد سخنرانی حیدریان در سال ۱۳۶۰ بود، دوکوهه گواه است که جعفر در حضور شهید صیاد شیرازی و جمعی از نیروهای مسلح با خدای خود عهد و پیمان بست که برای بیرون راندن متجاوزان از کشور اسلامی، تا آخرین نفس بجنگد.

شهید جعفر حیدریان در عملیات فتح المبین فرماندهی محور تپه چشمه را به عهده داشت و شب و روز در جهت پیشبرد اهداف از پیش تعیین شده تلاش می‌کرد. اما در این عملیات تیری به پایش اصابت کرد و در راه انتقال به پشت جبهه، به شهادت رسید.

انتهای پیام/