آمنه احمدی در گفت‌وگو با دفاع‌پرس:

تقاضای یک آسایشگاه برای بانوان داریم/ اردوی تفریحی و درمانی جانبازان در اولویت است

نماینده کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی با بیان اینکه بانوان مکان امنی ندارند که در صورت بروز مشکل به آنجا پناه ببرند،گفت: اولویت اصلی ما در این کمیته، ایجاد یک آسایشگاه برای جانبازان نخاعی خانم است.

کد خبر: ۳۴۰۴۷۰

تاریخ: ۱۹ فروردين ۱۳۹۸ - ۰۸:۳۵

«آمنه احمدی» نماینده کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی در گفت‌وگو با خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس درخصوص اقدامات این کمیته اظهار داشت: جانبازان نخاعی آقا یک انجمن دارند که حدود ۱۰ سال است که فعالیت دارد. جانبازان نخاعی بانوان معترض بودند که چرا ما یک کمیته نداریم تا مطالباتمان را پیگیری کنیم. سرانجام پیگیری‌ها به سرانجام رسید و قرار شد کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی شروع به کار کند.

وی افزود: دوستان به بنده اعتماد و من را به عنوان نماینده خود قبول کردند. اولویت اصلی ما در این کمیته، فراهم کردن یک آسایشگاه برای جانبازان نخاعی خانم است. جانبازان مکانی امن ندارند که در صورت بروز مشکل به آنجا پناه ببرند. طرح یک آسایشگاه برای جانبازان نخاعی را طی نامه‌ای به بنیاد شهید و امور ایثارگران و دفتر رهبر معظم انقلاب ارسال کردیم. با این طرح مخالفت نشد، اما تا به امروز هم خبر قطعی اعلام نشده است. من پیگیر نامه ارسالی به بنیاد شهید و امور ایثارگران شدم و آن‌ها اعلام کردند که نامه را برای معاونت بهداشت و درمان ارسال کرده‌اند.

احمدی تصریح کرد: اولویت ما در این کمیته پس از مسائل درمانی، مسئله تنهایی خانم‌های جانباز است. با گذر زمان سن جانبازان بالاتر رفته و ممکن است سرپرست خود را از دست بدهند، از این رو به یک آسایشگاه نیاز دارند. در حال حاضر تعدادی از جانبازان نخاعی خانم با من تماس می‌گیرند و از وضعیت موجودشان گلایه‌مند هستند.

نماینده کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی با اشاره به آمار جانبازان اعلام کرد: در حال حاضر حدود شش هزار جانباز خانم در کشور داریم که تعداد زیادی از آن‌ها ۷۰ درصد و مجرد هستند. این جانبازان در آینده ممکن است در جامعه موانع و مشکلاتی داشته باشد که از امروز باید به فکر چاره باشیم.

اردوی تفریحی جانبازان سال به سال کمرنگ‌تر می‌شود

وی در تکمیل سخنان خود به جنبه روحی جانبازان اشاره و عنوان کرد: جانبازان بیش از مسائل مالی با مسائل عاطفی و روحی دست و پنجه نرم می‌کنند. اردو‌های ورزشی، درمانی و تفریحی برای روحیه جانبازان بسیار مفید است. اجتماع کسانی که حرف یکدیگر را می‌فهمنند و شرایط همدیگر را درک می‌کنند، برای تجدید روحیه مثمرثمر است، اما از حدود چهار سال قبل این اردوگاه تعطیل و اجتماع خانم‌های جانباز هم کمرنگ شده است. دلخوشی جانبازان به همین اردو‌ها بود.

احمدی افزود: سفر کردن برای جانباز‌ها بسیار مشکل است. در اردو‌هایی بنیاد شهید و امور ایثارگران شرایط جانباز در نظر گرفته می‌شد. این اردو‌ها همچنین باعث می‌شد که جانبازان کم‌تر دچار افسردگی شوند.

نماینده کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی اظهار کرد: اکثر جانبازان خانم براثر بمباران مناطق مسکونی به درجه جانبازی نائل آمده‌اند و برخی دیگر در مناطق عملیاتی مجروح شده‌اند.

وی با بیان این که عوارض جانبازی خانم بیش از آقایان است، اضافه کرد: پس از تحریم با مشکلات دارویی مواجه شدیم. برخی از این دارو‌ها ایرانی هستند، اما مواد اولیه آن از خارج از کشور تهیه می‌شد، به همین خاطر دارو‌ها کمیاب شده‌اند.

توجه بیشتر به مسائل فرهنگی در بنیاد شهید و امور ایثارگران

احمدی خاطرنشان کرد: ۴۰ سال از انقلاب و ۳۰ سال از جنگ می‌گذرد، جانبازان روز‌های نخست جانبازی به دلیل عدم شناخت نسبت به این شرایط، دچار مشکلاتی می‌شدند، اما امروز با موضوع جانبازی و شرایط آشنا شده‌اند. گاهی بیماری‌هایی همچون زخم بستر گریبانگیر جانبازان می‌شود و آن‌ها مجبورند ماه‌ها درازکشیده باشند. از این رو از نظر روحی نیز نیاز به تفریح و توجه دارند. بنیاد شهید و امور ایثارگران باید در قسمت فرهنگی نیز کمی بیشتر کار کند تا زندگی جانبازان دچار روزمرگی نشود.

نماینده کمیته بانوان جانباز در انجمن جانبازان نخاعی عنوان کرد: یکی از مشکلات جسمی جانبازان درد‌های عصبی است که هیچ دارویی برای تسکین وجود ندارد. امیدوارم در آینده دارویی ساخته شود تا بتواند درد‌های جانبازان را تسکین دهد.

وی در خصوص نحوه جانبازی خود نیز گفت: من ۲۰ ساله بودم که خانه‌مان مورد اصابت بمب‌های رژیم بعث قرار گرفت. در این حادثه من جانباز نخاعی شدم. پس از جانبازی تحصیلاتم را در رشته روان‌شناسی ادامه دادم و در آموزش و پرورش استخدام شدم. در حال حاضر نائب رئیس ورزش‌های جانبازان و معلولان و همچنین از معتمدین بنیاد شهید و امور ایثارگران در استان اصفهان هستم.

انتهای پیام/ ۱۳۱