وصیت‌نامه شهید «محمد آرمان»؛

همراه امام باشیم و او را تنها نگذاریم

شهید «محمد آرمان» در وصیت‌نامه خود آورده است: همراه امام باشیم، تنهایش نگذاریم که تنها گذاشتن او، تنها گذاشتن علی (ع) است.

کد خبر: ۳۴۹۵۶۷

تاریخ: ۲۰ مهر ۱۳۹۸ - ۰۰:۴۸

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از زاهدان، شهید محمد آرمان در سال 1350 در شهرستان زاهدان دیده به جهان گشود. وی در تاریخ شانزدهم فروردین 1376  به فیض شهادت نایل آمد. پیکر این شهید در زادگاهش به خاک سپرده شد.

در ادامه وصیت‌نامه‌ای را که از این شهید بزرگوار به یادگار مانده است، می‌خوانید:

با درود به روح پرفتوح رهبر کبیر انقلاب که ما را به وادی هدایت رهنمون کرد و با سلام به حضور ولی امرمسلمین جهان حضرت آیت الله خامنه‌ای (مدظله العالی) و با شهادت به وحدانیت حضرت حق و نبوت رسول گرامیش و ولایت حضرت امیر (ره) چند جمله‌ای به عنوان وصیت به قلم تحریر درمی‌آورم؛ اگرچه چون منی در مقابل شهدای گرانقدر اسلام کوچکتر از آن است که وصیتی داشته باشد، ولی گذشته از این مسائل تنها مطلبی که در این برهه زمان اقتضا می‌کند همراهی رهبرمان است.

رهبر عزیزی که واقعاً خود را وقف ما کرده تا بتوانیم از مذلت و خواری رهایی یابیم و دیدیم که چگونه ابرقدرتهای جهان در مقابل چنین صلابتی چگونه سر تسلیم فرود آوردند و بدان اعتراف نمودند پس بیاییم یاورش باشیم همراهش باشیم، تنهایش نگذاریم که تنها گذاشتن او، تنها گذاشتن علی است.

چرا باید علی خانه نشین شود ما که همیشه می‌گوییم «ما اهل کوفه نیستیم» بیاییم و به این شعار جامه عمل بپوشانیم که وقت، وقت عمل است نه حرف.

اما تو ای مادر عزیزم، هرگز نتوانستم قدردان زحمات و فداکاري های تو در کلیه مراحل زندگیم باشم، از شما عزیز طلب عفو و بخشش دارم امیداورم«او» که قدردان واقعی است شما را دریابد که الحق شایستۀ آن هستید.

پدر جان شما نیز علاوه بر اینکه پدرم بودید دوست و رفیقم بودید همواره همراهم بودید و نگذاشتید هیچوقت احساس تنهایی نمایم از شما هم به خاطر کاستی‌هایم طلب عفو دارم.

و تو ای همسر گرامی در مدت کوتاه زندگی مشترکمان معنای کامل ایثار و فداکاری را به من فهماندی کوتاهی‌های بسیاری در همین مدت اندک از جانب من اعمال شد و آن هم به خاطر مشغله کاریم بود از این بابت از شما عذر می‌خواهم می‌دانم با آن روحیۀ گذشت و فداکاری که در شما سراغ دارم حتماً مرا خواهید بخشید ان‌شاءالله خدا هم از من بگذرد چرا که خیلی گنهکارم، روسیاهم، نمی‌دانم با چه زبانی از خدا طلب مغفرت نمایم آیا او مرا هم می بخشد؟ آری حتماً می‌بخشد چرا که ارحم الراحمین است، غیاث المستغیثین است و بالاخره اله العالمین است او که دریای جود و بخشش‌اش همیشه مواج است چگونه راضی می‌شود قایق شکسته و دچار طوفان شده بنده گنهکارش غرق شود و بالاخره اینکه درب این خانه درب ناامیدی و یأس نیست به همین جهت من هم به خود جرأت می دهم و از او طلب بخشش می نمایم و اگر غیر از این بود حقیری چون من هرگز چنین اجازه ای به خود نمی‌داد.

از همه دوستان و آشنایان از همه کسانی که بر گردن من حق دارند، عمو و زن عموی عزیزم، خواهران و برادرم و از همه که قادر به اسم بردن از تک تک آن‌ها نیستم طلب عفو دارم اگر دینی از آن‌ها برگردنم می‌باشد که احیاناً فراموش شده به خانواده‌ام مراجعه نمایند اگر من هم از کسی چیزی طلب دارم همه را می‌بخشم اگر هم خواستند برایم صدقه بدهند. مبلغ 50000 ریال بابت یک کیسه برنج به محل کارم بدهکارم داده شود بعد از من برایم مدت پنج سال نماز بخوانید یا مبلغش را بدهید تا برایم بخوانند، روزه قرضی ندارم.

همه را به نماز اول وقت و رعایت حقوق پدر و مادر سفارش می‌کنم امیدوارم اعمال همه مرضی حضرت حق واقع شود و در این بین عبد گنه کاری چون مرا هم فراموش نکنند که خیلی محتاج می‌باشم.

همسر گرامی: هر شب جمعه منتظرت هستم تا بر بالینم بیایی و با خواندن فاتحه‌ای یادم نمایی. می‌خواهم هنگامی که در قبر می‌گذارندم مقداری تربت امام حسین (ع) همراهم باشد و خواهش می‌کنم انگشتر «یا زهرا» هم به دستم باشد شاید او در تاریکی قبر همراهم باشد فریادرسم شود.

مطلب دیگری برای گفتن ندارم بار دیگر از همه عزیزان، دوستان، آشنایان حلالیت می‌طلبم.

خدانگهدار همه شما عزیزان.

انتهای پیام/