معرفی کتاب؛

«پای یه عشق دیگه درمیونه»

کد خبر: ۳۵۱۴۹۱

تاریخ: ۰۸ تير ۱۳۹۸ - ۰۲:۳۶

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، «پای یه عشق دیگه درمیونه» مجموعه داستان‌های کوتاه مدافعان حرم به روایت همسران‌شان است که به کوشش «منیژه میرزایی» به رشته تحریر درآمده است.

این کتاب در چهار فصل تحت عنوان «پای یه عشق دیگه در میونه»، «صدای در که اومد»، «ای کاش این دور و بر کسی نبود» و «زهرا بچه صبر» تنظیم شده و هر بخش به یکی از مدافعان حرم پرداخته شده است.

نویسنده در مقدمه این کتاب آورده است:

«این کتاب مجموعه‌ای است از داستان‌های کوتاه روایت شده از همسران محترمه‌ی رزمندگان مدافع حرم. روایت تلخی‌ها و شیرینی‌ها سختی‌ها و خوشی‌ها، انتظار‌ها و وصل‌ها، حمایت‌ها و کنایه‌ها، دردها و در یک کلمه عاشقی و دلدادگی. در این نوشتار تلاش شده است گوشه‌هایی از حیات طیبه‌ی رزمندگان سلحشور و دلاور مدافعان حرم به روایت همسران فداکارشان به رشته‌ی تحریر درآید.»

قسمتی از متن کتاب:

«تو فاصله‌ی چهل روز بعدی، زهرا چله گرفت. هر روز زیارت امام حسین (ع) می‌خواند. زیارت حضرت زینب (س)، حضرت عباس (ع). یا تو خونه وقتی حلما رو بغل می‌کرد و می‌خوابوند یا حتی تو ایستگاه پرستاری، وقت‌های بی‌کاری. دیگه حفظش شده بود. گاهی زیر لب درحالی که سرم بیماری را وصل می‌کرد، ذکر می‌گفت:

- خانم پرستار، وقتی می‌دیدم در حال کار ذکر می‌گید یا زیارت زمزمه می‌کنید روحیه می‌گرفتم. دعاها و ذکرهای شما من رو شفا داد.

این حرف دل خیلی از بیمارانی بود که تو بخش زهرا بستری می‌شدن. زهرا خوشحال از این که می‌تونه روحیه‌شو خوب نگه داره تلاشش رو بیشتر کرد.

فقط وابستگی‌ها و نگرانی‌های حلما بیشتر شده بود. آبله مرغون حلما، اوایل اردیبهشت حسابی بچه و مادر را اذیت کرد. تب بالا، خارش شدید بدن، گریه‌ها و بی‌تابی‌های کودک، کار، استرس‌های مداوم، اخبار جنگ، مشغله‌های حلما، حسام، کار منزل و از همه بیشتر دلتنگی، همه و همه زهرا رو خسته و کلافه می‌کرد. اما صبر کرد.

این بار هم به دفترش راز گفت و دلش را سبک کرد:

- نباید بنالم از دوری و مشکلات، چون این راه دو سر برد است. محمد جان، اگه بیایی که من خوشبخت خوشبخت هستم چون تو رو دارم و اگه نیایی که خوشبخت می‌شوی و عاقبت به خیر و باز هم من تو را دارم.»

«پای یه عشق دیگه درمیونه» در 108 صفحه به قلم «منیژه میرزایی» تالیف و توسط نشر «صریر» در هزار نسخه منتشر شده است.

انتهای پیام/ 161