شعر «مرتضی امیری‌اسفندقه» برای حماسه‌ی گوهرشاد

شعر «مرتضی امیری‌اسفندقه» برای حماسه‌ی گوهرشاد منتشر شد.

کد خبر: ۳۵۳۹۴۶

تاریخ: ۲۳ تير ۱۳۹۸ - ۰۹:۱۲

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، حماسه‌ی گوهرشاد، حماسه‌ای‌ است به عظمت نام گوهرشاد خاتون؛ زنی شهیده که عمرش را در خدمت به اسلام و مکتب تشیع سپری کرد و دست آخر جام شهادت نوشید.

عظمت گوهرشاد و حماسه‌اش را باید در سایه‌ی نام علی‌بن‌موسی الرضا (ع) و حماسه‌ی مقاومت آن امام همام در برابر فشار خلیفه‌های ناخلف دید. حماسه‌ی گوهرشاد، حماسه‌ی مردان و زنانی بود که در سخت‌ترین شب‌های غارت دین و چپاول ایمان و نفوذ بیگانگان، عفت و پاکی و دین و تقوای خود را به مشتی نان و بسیاری زرق و برق دنیا نفروختند؛ زنان و مردانی که تعلق خاطرنشان به مکتب حسینی و رضوی، از آنان مجاهدانی ساخت که خون‌شان را در قبال حیات آزادانه و زندگی شرافت‌مندانه نثار کردند.

حماسه‌ی گوهرشاد را روحانیت بیداردل و مبارز شیعه رقم زد و زنان و مردانی که با سلاح زیارت و دعا و روضه و ندبه حماسه‌ای از جنس بیداری و شور رقم زدند.

اکنون ۸۱ سال از آن حماسه بزرگ گذشته، و قریب به نیمی از این سال‌ها را نیز در سایه‌ی قیام شور و نور و برکت جمهوری اسلامی ایران سپری کرده‌ایم.

حقیقت آن است که حماسه‌ خرداد ۴۲ از دل حماسه‌ای چون حماسه ی مسجد گوهرشاد زاده شد و انقلاب شکوه‌مند اسلامی سال ۵۷ میوه شیرین این درخت صبوری بود. اما دردا و دریغا که حماسه‌ای به این عظمت و بزرگی، در ابعاد فرهنگی و ادبی چندان خود را به رخ نکشاند و شاید در طول این همه سال ما به تعداد انگشتان یک دست شعر شنیدنی در موضوعی چنین با اهمیت سراغ نداشته‌ایم.

به برکت حضور جوانان و ادیبان شاعر در این روزهای آفتابی پرثمر، و با همت تنی چند از مردان مرد که جانی از جنس بیداری از تبار آگاهی داشتند، همایش ادبی حماسه‌ی گوهرشاد شکل گرفت و شاعران انقلابی ایران اسلامی کمر همت بستند و مردانه در این میدان رخش همت را پی کردند و داد سخن دادند و دُر سفتند و سخنانی از جنس حماسه گفتند.

کتاب «حماسه‌ی گوهرشاد» در 195 صفحه شامل شعر کهن، ترانه، سرود و نوسروده‌هایی است که برگزیده اولین همایش ملی قیام مسجد گوهرشاد به انتخاب علیرضا قزوه است و توسط موسسه فرهنگی شاعران پارسی زبان به چاپ رسیده است.

شعر برگزیده «مرتضی امیری اسفندقه»؛

زنی، چگونه زنی، روشن
زنی به معنی روشن زن
ظهور باغ و بهار اینک
«زنی که صاعقه وار اینک»

شهیدا ای که رها، آری
حضور سبز خدا آری
دلش نه میل کفن دارد
«ردای شعله به تن دارد»

نه زاریانه و نه زاری
زنی در آینه‌ها جاری
زنی که می‌کشدش فریاد
رواق مسجد گوهرشاد

زنی نه گریه و نه لبخند
زنی نماز از او خرسند
زنی عفیفه و محبوبه
عزیزه مومنه، محبوبه

زنی دو بیتی بیداری
زنی رباعی سرشاری
قصیده اوست که می‌خوانی
تغیُر اوست که می‌دانی

زنی گسسته زنی رسته
زنی به زمزم پیوسته
به عجز، نام رضا برده
گره به دین خدا خورده

بخوان که آینه می‌خواند
بخوان که ظلم نمی‌ماند
بخوان بخوان که همه خواندند
نمانده‌اند و نمی‌مانند

حرم حریم شیطان نیست
حریم ظلم خوانین نیست
بخوان بخوان که خدا با ماست
حریم امن رضا با ماست

مرو به چاه که چاه اینجاست
بخوان بخوان که پناه این جاست
نداشت یک نم آب این‌جا
بنای کشف حجاب این‌جا

بخوان که خوانده و می‌خوانند
به لطف، مانده و می‌مانند
به لطف، لطف تمام عشق
به لطف، لطف امام عشق

بخوان که مانده رها مقبول
صدای زمزمه‌ی بهلول
صدا صدای رهایی گرم
صدای گرم شهود و شرم

صدای روشن بیداری
صدای عاشق عیاران
صدا صدای رها آزاد
اذان مسجد گوهرشاد

انتهای پیام/ 121