نرگس آبیار در گفتگوی مشروح با خبرگزاری دفاع مقدس:

نظرات تخصصی رهبری نسبت به فیلم برایم جالب بود/نوجوانی به من گفت با دیدن فیلم شما قدر مادرم را بیشتر می‌دانم

همزمان با اکران فیلم دفاع مقدسی «شیار143» با نرگس آبیار کارگردان این فیلم به گفتگو نشستیم و در خصوص این فیلم، اقتباس در سینما و دیدار با مقام معظم رهبری با وی صحبت کردیم.

کد خبر: ۳۵۵۷۴

تاریخ: ۱۶ آذر ۱۳۹۳ - ۰۱:۰۳

به گزارش سرویس فرهنگی خبرگزاری دفاع مقدس نرگس آبیار کارگردان فیلم «شیار143» همزمان با اکران عمومی این فیلم که با موضوع خانواده ی شهیدان ساخته شده است و این روزها به باشگاه میلیاردی ها پیوسته و با استقبال خوب مخاطبان مواجه شده است. در مصاحبه ای با وی به گفتگو در خصوص این فیلم نشستیم.

- دفاع پرس: در طی این مدت از جشنواره فیلم فجر تا کنون که فیلم شیار 143 به اکران عمومی رسیده است، با حضور در نشست های خبری، برنامه های تلویزیونی و گفتگو با رسانه های مختلف شما مسائل مختلفی درباره این فیلم مطرح کرده اید. گویا هنوز هم صحبت های زیادی درباره فیلم وجود دارد. با اینکه زبان فیلم شما ساده و گویا است و اتفاقاً از لحاظ ساخت و روایت، پیچیدگی آنچنانی ندارد و از آن دسته آثاری نیست که مجبور باشیم برای درک مفاهیم، صحبتهای فیلمساز را به اثر سنجاق کنیم. آنقدر زبان فیلم شما گویا است که مخاطب خارجی در ژاپن و کره و کشورهای دیگر با آن ارتباط برقرار کرده است. چه اتفاقی افتاده که اینقدر درباره فیلم شما صحبت می شود؟ آیا این حرفها تکراری نشده اند؟

آبیار: ممکن است این حرفها تکراری شده باشد. اما این همان اتفاقی است که برای فیلم هم می افتد. الان فکر می کنم طوری شده که به خاطر رسانه ها و حرفهایی که راجع به شیار زده الان تقریبا همه می دانند که موضوع فیلم شیار 143 چیست. اما با این وجود باز هم برای دیدن آن به سینما می روند و حتی بعضا با اینکه چندبار فیلم را دیده اند باز هم دوست دارند آن را تماشا کنند. ما در اولین روزهای اکران عمومی در سینما آزادی با یک آقای جانباز که روی ویلچر هم نشسته بودند مواجه شدیم که گفتند من تا بحال شش بار برای دیدن این فیلم به سینما آمده ام. و هربار هم برای من تازگی خودش را دارد. به هر حال آن حسی که در فیلم جاری شده است به این قضیه کمک می کند. اما مصاحبه ها و بیان شدن حرف تازه در آنها بستگی به سوالات مصاحبه دارد که از چه زاویه ای پرسیده شود تا بتوانم پاسخ تازه بدهم.

-دفاع پرس: معمولا جنس صحبت های قبل از اکران و هنگام حضور در جشنواره ها و اکران های دانشگاهی با زمان اکران عمومی تفاوت دارد. بیشتر معطوف به بازخوردهای عمومی و حتی پاسخ به منتقدان است. شما تا چه حد این را حس کرده اید و کدام بخش برای شما پر رنگ تر بوده است؟

آبیار: ما اکران های دانشگاهی و جنبی زیاد داشته ایم. اتفاقا بحثی مطرح بود که ممکن است این اکران ها به نمایش عمومی فیلم ضربه بزند اما خدا را شکر ما شروع خوبی داشته ایم و ادامه دارد. مسئله این است که من در این مدت واقعا بازخوردهای خوبی از مردمی گرفتم که درباره این فیلم از دیگران شنیده بودند و برای دیدن آن آمده بودند. اما در نشریات سینمایی و از سوی منتقدین هنوز خیلی بازخورد مشخصی نداریم. طی این مدت نقد خوبی از آقای گلمکانی دیدم و یک مناظره با آقای فراستی در روزنامه وطن امروز داشتم که از مخالفین فیلم بودند و تعمدا می خواستم با کسی صحبت کنم که نگاه مخالف دارد.

- دفاع پرس: مهمترین نقدهایی که به فیلم می شود چیست؟

آبیار: خیلی متفاوت است. مثلا امروز نقدی می خواندم که گفته بود در یک سوم ابتدایی، لحن فیلم کشدار است و ممکن است مخاطب عام را اذیت کند و این را یکی دو بار دیگر هم شنیده بودم.

- دفاع پرس: یکی از همین نقدها این است که بر خلاف دیگر قسمت های فیلم که پختگی دارد و ظرایف در آن رعایت شده ما دقیقا آنجایی که به تفحص شهدا و گره گشایی فیلم می رسیم متوجه یک افت می شویم. کسانی که این فضاها را قدری بشناسند این را متوجه می شوند که بر خلاف بقیه قسمت های فیلم، تصاویر مربوط به تفحص قدری با واقعیت فاصله دارد. علت آن چیست؟

آبیار: ببینید من اصلا بنا نداشتم به تفحص بپردازم و فضای آن خیلی کم در فیلم آمده است. عمدا روی تفحص تاکید نکردم برای اینکه نمی خواستم هیچ چیزی حواس مخاطب فیلم مرا از الفت پرت کند. هیچ تمرکز و تاکیدی روی چگونگی امر تفحص نداشتم. البته این هست که بچه های تفحص ویژگی های ویژه و حس خاصی دارند، که درست هم هست اما این در جای خودش و در فیلم دیگری باید مورد پرداخت قرار بگیرد چون حرف من در این فیلم نبود. اتفاقا من ایده و طرح بسیار خوب سینمایی درباره تفحص  شهدا دارم که خیلی آن را دوست دارم. البته طبق تحقیق من در تفحص از سرباز هم کمک می گرفتند و سربازی در فیلم هست که از او کمک گرفته اند و افراد دیگری که از بچه های جبهه و جنگ هستند را هم در آن جا می بینیم. من یک نفر که با لباس غیر نظامی در صحنه تفحص بود و مشغول کار بود را برای همین گذاشتم. اما می خواهم بگویم عمدا به سمت آن نرفتم که ما فقط ماجرای شخص الفت فیلم شیار 143 را دنبال کنیم و از آن دور نشویم.

- دفاع پرس: در جریان فیلم های دفاع مقدس ما در یک دوره ای شاهد تعدد و غلبه فیلمهای جنگی بودیم با درگیری های میدان جنگ. بعد از آن موج آثار ضد جنگ را شاهد هستیم و روایت های شخصی که خواسته اند متفاوت باشند. اما اکنون نسل تازه این فیلمها را شاهد هستیم که به سمت ساخت آثاری درباره پشت جبهه، خانواده رزمندگان، همسران و مادران شهدا و فضای اجتماعی در پس جنگ هستیم و عنوان مادران شهدا را زیاد می شنویم. در همین جشنواره امسال شاخص ترین اثر، فیلم «شیار 143» شما بود اما در کنار آن «میهمان داریم» و «خانه ای کنار ابرها» را دیدیم که مربوط به همین فضا بودند. حتی سال قبل هم آثاری مثل «تابستان طولانی» و «خاکستر و برف» مشاهده کردیم. به نظر شما علت حرکت سینمای دفاع مقدس به سمت چنین فضایی چیست؟

آبیار: شاید این اتفاق تصادفی باشد، اما من بر اساس کتاب رمان خودم این فیلم را ساختم. البته در رمان من صحنه های جنگی هم داشتیم اما تعمدا آنها را حذف کردم برای اینکه مشخصا مادر و انتظار مادر مد نظرم بود. اما الان هم یک بحثی مطرح است که ما به جای نشان دادن توپ و تانک و فضاهای جنگی آنچنانی نشان بدهیم بیایم به پشت صحنه جنگ و اتفاقاتی که در خانواده ها افتاده، نقش زنان در دفاع مقدس و بحث حمایتی که پشت جبهه در جریان بود را نشان بدهیم. بحثهایی از این دست دارد مطرح می شود و شیار 143 هم انگار دارد یه مقدار به این جریان کمک می کند که فیلم هایی راجع به شخصیت های دیگری که مستقیما در جنگ شرکت نداشته اند ساخته می شود.