دختر شهید بابایی: من آقازاده نیستم/ «نبودن» بیشترین خاطره من از باباست

«سلما بابایی» گفت: هیچ آقازادگی به معنای مصطلح آن که این روز‌ها در جامعه متداول شده است را برازنده خود نمی‌بینم.

کد خبر: ۳۵۶۶۹۶

تاریخ: ۱۴ مرداد ۱۳۹۸ - ۱۳:۴۳

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، شهید عباس بابایی در خانواده‌ای متوسط و مذهبی در شهر قزوین و در ۱۴ آذر ۱۳۲۹ متولد شد. او دوره ابتدایی را در دبستان «دهخدا» و دوره متوسطه را در دبیرستان «نظام وفا» گذراند. پس از گرفتن دیپلم، در سال ۱۳۴۸ در رشتهٔ پزشکی پذیرفته شد، اما به دلیل علاقه به خلبانی، داوطلب تحصیل در رشته خلبانی نیروی هوایی شد و پس از گذراندن دوره مقدماتی برای تکمیل تحصیلاتش در سال ۱۳۴۹ به آمریکا اعزام شد. با شروع جنگ تحمیلی از سوی دولت بعث عراق شهید عباس بابایی که اکنون یک خلبان زبده و یک فرمانده آگاه به مسائل نظامی و جنگی بود برای دفاع از نظام مقدس جمهوری اسلامی و تمامیت ارضی ایران با تمام وجود خود را وقف دفاع مقدس کرد.

شهید عباس بابایی پس از ۶۰ مأموریت جنگی موفق در صبح روز ۱۵ مرداد سال ۱۳۶۶ شمسی مصادف با روز عید قربان به منظور شناسایی منطقه و تعیین راه کار صحیح اجرای عملیات، با یک فروند هواپیمای اف–۵ دو کابینه از پایگاه هوایی تبریز به پرواز درآمد و وارد آسمان عراق شد و پس از انجام دادن مأموریت، به هنگام بازگشت، در منطقه عملیاتی سردشت هدف شلیک توپ ضدهوایی شیلکا ۲۳ میلی‌متری پدافند قرار گرفت و از ناحیه سر مجروح و به شهادت رسید.

به مناسبت فرارسیدن سالروز شهادت این سردار فداکار، سلما بابایی در گفتگو با خبرگزاری آنا درباره شهید عباس بابایی گفت: در زمان شهادت پدر من ۱۱ سال بیشتر نداشتم و آنچه از پدر در ذهن دارم بیشتر نبودن‌های او بود. زمانی که به واسطه نبودن پدر،‌ مادرم باید تمام مسئولیت‌های خانه را به دوش می‌کشید. پدر زندگی خود را به جنگ اختصاص داد و مادرم که در زمان شهادت همسرش ۲۸ سال بیشتر نداشت نیز زندگی‌اش را برای ما گذاشت.

وی بیان کرد: شهید بابایی یک شخصیت مردمی است که تمام مردم او را دوست دارند و بسیاری از افراد از او الگو می‌گیرند. همیشه شهید بابایی را از دریچه نگاه یک دختر به پدر توصیف نکرده‌ام او را به عنوان یک قهرمان ملی دیده‌ام و هر جا از او سخن گفته‌ام سعی کرده‌ام به دور از عواطف معمول مطالب را بیان کنم.

دختر شهید عباس بابایی ادامه داد: بسیاری از مسئولان و مدیرانی که اکنون در شرایط ایده‌ال مدیریتی مشغول به کار هستند نباید فراموش کنند که این شرایط را مرهون خودگذشتگی و رشادت شهدا جانبازان و خانواده‌های شاهد و ایثارگر هستند. حال که مسئولیتی را عهده‌دار شده‌اند باید در مسیر شهدا گام بردارند و در صدد رفع مشکلات جامعه و خانواده‌های شاهد و ایثارگر استوار باشند. متأسفانه بعضاََ کسانی برای بیرون آمدن از تنگنا‌های کاری از خانواده‌های شاهد و ایثارگر مایه می‌گذارند و برای توجیه شرایط نامناسب از بزرگی دل خانواده‌های شاهد یاد می‌کنند.

وی یادآور شد: سریال شوق پرواز یکی از کار‌های بسیار خوبی بود که توانست تا حدودی شخصیت شهید عباس بابایی را به جامعه معرفی کند. زنده‌یاد «یدالله صمدی» با توجه به شرایط و امکاناتی که در آن زمان مهیا بود توانست به بهترین شکل موجود شخصیت شهید بابایی را به جامعه معرفی کند. شهید بابایی به عنوان پدرم دارای ابعاد گوناگون شخصیتی بود که در سریال شوق پرواز گوشه‌های از کار‌ها و ابعاد شخصیت وجودی او به نمایش در آمد.

دختر شهید بابایی با بیان ابعاد شخصیتی پدر خود، افزود: بسیاری از ابعاد وجودی شهید بابایی را برای به تصویر کشیده شدن در سریال شوق پرواز با زنده‌یاد صمدی در میان می‌گذاشتیم اما ایشان می‌گفتند اگر این موارد را کار کنیم و پخش شود شاید مردم باور نکنند و بگویند که بزرگ‌نمایی شده است. در حقیقت به تصویر کشیده شدن ابعاد مختلف زندگی شهید بابایی این شائبه را به‌همراه خواهد داشت که شاید در مطرح کردن واقعیات بزرگ‌نمایی شده است. به همین خاطر از بسیاری از رفتار‌ها و کار‌های شهید بابایی در شوق پرواز صرف نظر شد.

وی تأکید کرد: شهاب حسینی به خوبی توانست نقش پدرم را در سریال شوق پرواز ایفا کند. شهاب حسینی در واقع در شخصیت وجودی شهید بابایی حل شده بود و با تمام ابعاد فکری و ذهنی خود، شهید بابایی را درک کرد و توانست تا جایی که از او خواسته شد نقش شهید عباس بابایی را برای خود در سریال شوق پرواز ماندگار کند.

بابایی ادامه داد: مادرم همواره در سعی و تلاش برای مهیا کردن یک زندگی آرام برای ما بود. زمان شهادت پدرم او در مکه بود و در شرایطی بسیار سخت خبر شهادت پدرم به او داده شد و تا مدت‌ها از شوک این خبر رنج می‌برد. زمانی که پدرم برای مأموریت به مناطق جنگی می‌رفت مادر تمام کار‌های خانه را عهده‌دار بود. ما در یک شهرک نظامی و یک آپارتمان کوچک زندگی می‌کردیم و مادرم نیز برای حل تمام مشکلات روزمره زندگی تنها بود. از خرابی وسائل و امکانات در خانه تا تعمیر و نگهداری منزل را تماماََ به تنهایی انجام می‌داد.

وی درباره فعالیت‌های اجتماعی خود بیان کرد: تا قبل از سریال شوق پرواز همواره برای بازیگر شدن تلاش می‌کردم و علاقه‌مند بودم که بازیگر شوم اما مادرم با این مسئله مخالف بود، بعد از این که در جریان شوق پرواز در مسیر ساخت سریال قرار گرفتم و هم تجربه بازی در یک سکانس و کار با استاد صمدی را کسب کردم مقدار زیادی در علاقه‌مندی‌ام به کار بازیگری تغییر ایجاد کرد و به‌سوی کارگردانی و ساخت فیلم گرایش پیدا کردم و توانستم دوره های فیلمسازی را بگذرانم و کارم را با ساخت فیلم کوتاه شروع کردم.

دختر شهید بابایی ادامه داد: سپس با گروهی از دوستان آشنا شدم و دفتری را در تهران دایر کردم و مشغول به ساخت مستند و ساخت فیلم‌هایی که در زمینه زندگی شهدا و جانبازان نیروی هوایی بود کار رو شروع کردم. در تمام این سال‌ها با سختی و مشقت فراوان کار گرفتم ولی با لطف خدا و همراهی همکارانم کارهای خوب و ارزشمندی را ارائه دادیم و امسال هم اولین کار سینمایی را ساختیم که متأسفانه به خاطر مسائلی مورد استقبال قرار نگرفت. الان به شدت دنبال کار هستم البته با بی‌مهری‌های زیاد روبرو شدم ولی هرگز دست از تلاش بر نخواهم داشت.

وی تصریح کرد: خیلی‌ها تصور می‌کنند چون فرزند شهید بابایی هستم مورد حمایت مسئولان قرار گرفته‌ام و الان نیز در حال ساخت کار دیگری هستم در صورتی که این‌طور نیست و هیچ آقازادگی به معنای مصطلح آن که این روز‌ها در جامعه متداول شده است را برازنده خود نمی‌بینم و تمام کار‌هایم را با توکل به خداوند و استعانت از روح بزرگوار پدر و مادرم و دعا‌های خیر آنان انجام داده‌ام و مسئولان امر در زمانی‌که می‌توانستند حمایتی نکردند.

دختر شهید بابایی با بیان مردمی بودن شخصیت پدر شهید خود،  اظهار کرد: مردم شهید بابایی را به‌خوبی شناخته‌اند و اکنون باید بیشتر پیرامون شخصیت مادرم صحبت کنم تا جامعه بداند مادرم برای تعالی پدر زحمت‌های بسیاری را متحمل شده است. در حقیقت از دامن زن، مرد به معراج می‌رود. همراهی و همفکری مادرم با پدر توانست شرایط را برای رسیدنش به سرمنزل مقصود آماده و مهیا کند. در تمام شرایط سخت و نبودن‌های پدر، مادرم بود که با تمام سختی‌های پیش‌رو اوضاع خانه را آرام می‌کرد تا بتوانیم به درس و مشق خود برسیم. مادرم در یکی از مدارس شهرری به عنوان مدیر مدرسه کار می‌کرد. در زمانی که پدرم به شهادت رسید مادر تنها ۲۸ سال داشت و با نداشتن سرپرست، خود او به تنهایی مسئولیت چندین بچه کوچک را به‌عهده داشت و با سعی و تلاش بی‌وقفه توانست فرزندان خود را به خوبی بزرگ کند.

خاطرنشان می‌شود؛‌ عشق و علاقه مردم به شهید بابایی باعث شده تا مردم او را فراموش نکند و هرساله با فرار رسیدن سالروز شهادتش در مراسم و یاد‌واره‌هایی که به همین مناسبت برگزار می‌شود شرکت کنند. شهید عباس بابایی در دل‌های مردم جای گرفته و رشادت‌های این شهید والامقام برای آنان الگو و سرمشق زندگی شده است. امید است با استعانت از خداوند متعال و پیروی از ولایت فقیه در خط سرخ شهادت دنباله‌رو شهدا و امام شهدا باشیم تا در روز محشر شرمنده شهید عباس بابایی و دیگر شهدا نباشیم.

انتهای پیام/ 113