یادداشت/ حامد افروغ

محرم؛ یادواره‌ای برای شهدا به میزبانی اباعبدالله علیه السلام

محرم الحرام، یادواره شهداست، یادواره‌ای که میزبان آن امامی است که لبیک هل من ناصر ینصرنی او را 1400 سال بعد جوانانی فریاد زدند، که عشق زیارت مزار او و گرفتن انتقام سیلی به مادر او، تاب و قرار از کفشان ربوده بود.

کد خبر: ۳۵۷۳۷۴

تاریخ: ۱۶ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۳:۲۶

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس‌ ـ حامد افروغ؛ یکی از پررنگ‌ترین ویژگی‌های جبهه‌های حق علیه باطل در هشت سال دفاع مقدس و از مظاهر افتخار و بالندگی دینی ملت ایران در این دوران، تبلور و جلوه‌گری عملی آموزه‌های مکتب عاشورا در فضای دفاع مقدس و رفتار قاطبه رزمندگان است.

به اعتراف آنان که دستی بر آتش تاریخ دارند و در میان سرگذشت پر فراز و نشیب ایران غور کرده‌اند، دفاع مقدس یکی از فصول بی‌نظیر تاریخ کشور است که علی‌رغم رویارویی ملت ایران با جبهه بزرگی از استکبار جهانی، اما وجبی از خاک کشور به یغما نرفت و این نبرد نابرابر، پیروزمندانه به نفع ایران اسلامی به پایان رسید به طوری‌که تجربه‌ای تلخ را برای دشمنان رقم زد تا جوانان غیور و سربلند ایرانی را با حربه تعدی به سرزمین نیازمایند.

این روزها در ایام سوگواری سید و سالار شهیدان (ع) که حقیقتا رزمندگان در دفاع مقدس به ایشان تأسی کردند، فرصت مناسبی است تا خطبا و مادحین اهل بیت (علیهم‌السلام) با تبیین و تدقیق سیره شهدا که در خاطرات و وصایای آنان متجلی است، راه و رسم عینی و عملی پیروی از امام حسین (علیه‌السلام) را به نسل حاضر متذکر شوند تا هم امکان حسینی بودن را اثبات کنند و هم میراث گرانبهای شهدا را که همانا غیرت و شجاعت است به دست با کفایت جوانان این مرز و بوم برسانند.

دفاع مقدس که با تعبیر درست و اصولی «گنجینه» از آن یاد می‌شود، چونان اکسیری که معجزه می‌کند، همواره در همه برهه‌ها و برای همه مسائل و مشکلات راه‌گشای ملت ایران بوده است. این ویژگی اکسیرگونه را اگر برگرفته از مسلک سیدالشهدا (علیه‌السلام) بدانیم، اشتباه نکرده‌ایم چرا که بیت‌الغزل رزمندگان اسلام در مواجهه با دشمن بعثی، استمداد و الجا از آن نور همیشه زنده بود تا آنجا که رزمندگان به شوق رسیدن به کربلای حسین (علیه‌السلام) و دفاع از کیان کشوری که پرچم او را بلند کرده است، رنج نبرد را به جان می‌خریدند و برای پیروزی در آن جان و جسمشان را فدا می‌کردند.

محرم الحرام، یادواره شهداست، یادواره‌ای که میزبان آن امامی است که لبیک هل من ناصر ینصرنی او را 1400 سال بعد جوانانی فریاد زدند، که عشق زیارت مزار او، و گرفتن انتقام سیلی به مادر او، تاب و قرار از کفشان ربوده بود. جوانانی که هر از گاهی که سر از زیر خاک برمی‌کشند و با استخوان‌های غبار گرفته‌شان به دل جمعیت پریشان ما می‌زنند، همان کاری را با دل‌ها می کنند که حرارت عشق حسین (علیه‌السلام) می‌کند.

محرم را با یاد شهدا آنگونه پاس بداریم، که بتوانیم همدل و همزبان با شهدا، نغمه «یا لیتنا کنا معکم و نفوز فوزا عظیما» سر دهیم.

انتهای پیام/ 112