با صابران عاشق- ۴۱/ در گفت‌وگو با دفاع‌پرس مطرح شد؛

آزاده‌ای که پس از رهایی از بند قهرمان جهان شد

یعقوب سالاری جهرمی گفت: در دوران اسارت بدنم را آمادگی را حفظ کردم و بعد از اسارت چند دوره قهرمان جهان شدم.

کد خبر: ۳۵۹۷۱۸

تاریخ: ۰۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۰:۴۲

یعقوب سالار جهرمی آزاده و جانباز دفاع مقدس در گفت‌وگو با خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس با یادآوری روزهای اسارت اظهار داشت: سرباز بودم و مدت 21 ماه از خدمت سربازی‌ام می‌گذشت که در زبیدات عراق اسیر شدم. آن زمان حدود 24 سال سن داشتم و قهرمان کشور در رشته وزنه‌برداری بودم. به اردوی تیم ملی انتخاب دعوت شده بودم که شانس با ما یار نبود. حدود 58 ماه در اسارت نیروهای بعثی بود نزدیک به پنج سال می‌شد.

وی ادامه داد: بعد بازگشت از اسارت ورزش را به همراه درس ادامه دادم و هم اکنون فارغ التحصیل رشته تاریخ ایران باستان در مقطع کارشناسی ارشد هستم. با ادامه دادن ورزش هفت دوره قهرمان وزنه‌برداری جهان در رده پیشکسوتان شدم و حدود 16 دوره هم قهرمان پاورلیفتینگ آسیا و چندین سال سرمربی تیم ایران در رشته پاور لیفتینگ بودم.

قهرمان وزنه برداری تصریح کرد: زیر نظر یکی از پهلوانان شهرستان جهرم رشته وزنه برداری را آغاز کردم. صدها نفر در باشگاه ورزشی‎ام مشغول به تمرین ورزش هستند و ده‌ها نفر از شاگردانم قهرمان شده‌اند.

این آزاده دوران دفاع مقدس با اشاره به وضعیت خود در اردوگاه‌های بعثی گفت: من ارشد آسایشگاه بودم. مدتی معاون اردوگاه بودم. آنجا ورزش قدغن بود و فقط می‌توانستیم گاهی والیبال را در فضای باز بازی کنیم. با این حال من پنهانی در دستشویی یا مکان‌هایی که دژبان عراقی نبیند ورزش می‌کردم، اگر هم می‌دیدند کتک می‌خوردم. آمادگی بدنم را نگه داشتم تا توانستم بعد از اسارت ورزش را ادامه دهم.

وی در پاسخ به این سوال که آیا تصور می‌‎کرد روزی به کشور بازگردد بیان کرد: انسان به امید زنده است. البته تا زمانی که صدام بود کسی فکر نمی‌کرد آزاد شود. ولی من بارها و بارها فکر فرار به سرم زد و اقدام هم کردم و هر بار گیر افتادم ولی کشته نشدم.

آزاده سالار جهرمی احساس خود در لحظه بازگشت به کشور را اینطور توصیف کرد: لحظه‌ای ورودم به ایران بهترین هدیه و اتفاقی بود که خدا به من داد و در زندگی‌ام رقم خورد. آن لحظه خاک وطنم را بوسیدم و چون رشته‌ام تاریخ است همیشه به کشورم افتخار می‌کنم و امیدوارم در همه عرصه‌ها سربلند باشد.

انتهای پیام/ 141