امام حسین (ع) در خطبه عاشورا چه نکته‌ای را به دشمنان خود متذکر شدند؟

حضرت سیدالشهدا (ع) در یکی از خطبه‌های خود با استناد به فرمایشات پیامبر درباره شخصیت و جایگاه خود صحبت کردند.

کد خبر: ۳۶۱۳۰۶

تاریخ: ۱۹ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۲:۰۰

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس به نقل از «تسنیم»، حضرت امام حسین (ع) در روز عاشورا چندبار دشمنان خود را برای آن‌که هدایت شوند مورد خطاب قرار دادند و برای آنان صحبت کردند. در یکی از معروف‌ترین این خطبه‌ها ایشان می‌فرمایند: «حمد و سپاس خداى را که دنیا را محل فنا و زوال قرار داد، دنیا اهل خود را تغییر می‌دهد و آنان را دگرگون می‌سازد، مغرور کسى است که فریب دنیا را بخورد و بدبخت کسى است که شیفته و فریفته آن بشود، مردم! دنیا گولتان نزند که هر کس با او اعتماد کند ناامیدش می‌سازد و هر کس به او چشم طمع بورزد مأیوس و ناامیدش مىکند، من شما را بر امرى می‌بینم هم پیمان شده‌اید که خشم خدا را ضد خود برانگیخته‌اید و به‌واسطه آن خداوند از شما اعراض کرده و غضبش را بر شما روا داشته و رحمتش را بر شما حرام کرده است. چه نیکو پروردگارى است خداى ما، و چه بد بندگانى هستید شما؛ شما که به فرمان او اقرار کرده و به پیامبرش محمد(ص) ایمان آوردید و سپس براى کشتن اهل‌بیت و فرزندانش یورش بردید، شیطان بر شما مسلط شده است تا خداى بزرگ را فراموش کرده‌اید، ننگ بر شما و بر هدف شما، ما براى خدا آفریده شده‌ایم و به سوى او برمی‌گردیم.

اى مردم! به من بگویید من چه کسى هستم؟ آن‌گاه به خود آیید و خویشتن را نکوهش کنید و ببینید آیا کشتن و هتک حرمت من براى شما جایز است؟ مگر من پسر دختر پیغمبر شما نیستم؟ مگر من فرزند وصى و پسرعموی پیغمبر شما نیستم؟ مگر من پسر کسى نیستم که او پیش از همه مسلمانان ایمان آورد؟ و پیش از همه، رسالت پیامبر را تصدیق کرد؟ آیا حمزه سید الشهداء، عموى پدر من نیست؟ آیا جعفر طیار عموى خود من نیست؟

مگر شما سخن پیغمبر (ص) را درباره من و برادرم نشنیده‌اید که فرمود: «این دو، سروران جوانان اهل بهشتند»؟ اگر سخنان مرا تصدیق می‌کنید، اینها همه حق‌اند و کوچکترین خلاف واقعى، در آن‌ها نیست، زیرا هنوز در طول عمر خود از آن روزی که فهمیده‌ام خداوند بر دروغ‌گویان غضب کرده و دروغ را به خودش برمی‌گرداند، هرگز دروغ نگفته‌ام.

اگر در گفتار پیغمبر (ص) درباره من و برادرم شک دارید آیا در این واقعیت هم شک دارید که من فرزند دختر پیغمبر شمایم؟! انى عذت بربى و ربکم أن ترحمون... من به پروردگار خویش و پروردگار شما پناه می‌برم که گفتار مرا قبول نمی‌کنید، پناه می‌برم به پروردگار خود و پروردگار شما از هر شخص متکبر و سرکشى که به روز ایمان نمی‌آورد.»

منبع: شعور و شهود عاشورائیان

انتهای پیام/ 113