تحلیل عطوان درباره برکناری «جان بولتون»

تحلیلگر جهان عرب معتقد است ترامپ، بولتون را به عنوان برگه‌ ارعاب علیه ایران، ونزوئلا و کره‌شمالی استخدام کرد؛ ولی وقتی این کشورها زانو نزدند و پرچم‌های سفید تسلیم را بعد از اعمال تحریم‌های سخت آمریکا بالا نبردند، نقش بولتون تمام و به زباله‌دان ریخته شد.

کد خبر: ۳۶۱۳۸۵

تاریخ: ۲۰ شهريور ۱۳۹۸ - ۱۰:۲۲

به گزارش گروه بین‌الملل دفاع‌پرس، «عبدالباری عطوان» تحلیلگر مطرح جهان عرب در سرمقاله روزنامه «رای الیوم» نوشت: «جان بولتون» سمت خود به عنوان مشاور امنیت ملی آمریکا را ترک کرد بدون آنکه رویایش را مبنی بر جشن گرفتن به مناسبت تغییر نظام ایران در کنار اپوزیسیون (گروهک تروریستی منافقین) در تهران (همان‌گونه که وعده‌ آن را طی سخنرانی‌اش در گردهمایی سالانه این گروهک در پاریس داده بود) عملی کند. بولتون این سمتش را همچنین در حالی ترک کرد بدون آن‌که «خوان گوایدو» را به عنوان رهبر ونزوئلا جایگزین «نیکلاس مادورو» کند و یا پیونگ‌یانگ، پایتخت کره‌شمالی را بمباران کند. این فهرست طولانی است.

شخصیت‌های بی‌شماری بلافاصله پس از دریافت خبر اخراج بولتون از سمتش در کاخ سفید دچار افسردگی خواهند شد که مهم‌ترین آنها «بنیامین نتانیاهو» نخست‌وزیر اسرائیل و برخی از رهبران کشورهای عربی حوزه خلیج‌ فارس، به‌ویژه در عربستان سعودی و امارات، که بر بولتون جهت حمله‌ای موفقیت‌آمیز علیه ایران دلخوش کرده بودند؛ حمله‌ای که به سرنگونی نظام ایران و جایگزین شدن حکومتی طرفدار آمریکا و برنامه‌های منطقه‌ای آن منتهی شود و اولین تصمیم آن، بازگشایی سفارت رژیم عبری در قلب تهران باشد.

بولتون به دلیل مواضع افراطی‌اش در قبال اعراب و مسلمانان به کاخ سفید آمد، او با خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان، عراق و سوریه مخالفت کرد و می‌کند و رئیس‌ جمهور «دونالد ترامپ» را به نابود کردن هر سه کشور تحریک می‌کرد حتی اگر این امر مستلزم استفاده از بمب‌های هسته‌ای تاکتیکی باشد.

نکته قابل توجه، ادعای ترامپ است که دلایل اخراج مشاورش، بولتون به اختلافات با او درباره پاره‌ای از مسائل برمی‌گردد که این ادعایی بسیار مضحک است؛ چرا که ترامپ، بولتون را در این سمت مهم منصوب کرد زیرا او مواضعی تندرویانه در بیشتر پرونده‌های داغ به‌ویژه ایران، کره‌شمالی و ونزوئلا اتخاذ می‌کند. هیچ توضیحی برای این تناقض‌گویی وجود ندارد مگر این‌که بتوان گفت که ترامپ، بولتون را به عنوان برگه‌ ارعاب استخدام کرد و زمانی‌که این ترفند نتیجه‌ای نداد، یعنی ایران، ونزوئلا و کره‌شمالی زانو نزدند و پرچم‌های سفید تسلیم را بعد از اعمال تحریم‌های سخت آمریکا بالا نبردند، نقش بولتون تمام شد و مانند دیگران و به صورت تحقیرآمیزی به سطل زباله ریخته شد.

ترامپ تهدید به جنگ می‌کند ولی او از ورود به آن می‌ترسد و معتقد است که می‌تواند تمامی امتیازات مدنظر خود از دشمنانش را با مذاکرات بگیرد؛ زیرا او هیچ تفاوتی میان مسائل بین‌المللی و معاملات املاک و مستغلات نمی‌بیند و به همین دلیل، ترامپ التماس‌ها برای دیدار با رهبران کره‌شمالی و ایران را متوقف نکرده است. او دو بار (در مذاکراتش) با رهبر کره‌شمالی شکست خورد در حالی‌که حداقل تاکنون مشرف به دیدار با طرف ایرانی نشده است و بعید نیست که بولتون سپر بلایی برای برگزاری نشست آمریکایی- ایرانی در حاشیه نشست‌های مجمع عمومی در نیویورک، که دو هفته آتی برگزار می‌شود، باشد.

چه بسا سران گروه طالبان، که با دولت ترامپ و نماینده آن «زلمای خلیل زاد» طی 8 ماه در قطر مذاکره کردند و طی آن، بیشترین امتیازات مدنظرشان را از ترامپ دریافت کرده‌اند بدون آنکه هیچ‌گونه امتیاز قابل توجهی در مقابل بدهند، آخر بدبختی‌ها را به سر بولتون نازل کردند که مخالف مذاکره با آنها؛ یعنی هرگونه عقب‌نشینی نیروهای آمریکایی از افغانستان و نشست محرمانه با آنها در کمپ دیوید، بود که این نشست یکشنبه گذشته لغو شد.

با کنار رفتن بولتون از مقامش، احتمال جنگ با ایران بسیار کاهش یافته است و بعید نمی‌دانیم برخی هواداران او و بلکه مشتاقان او در منطقه خلیج‌ فارس چادر عزا برپا کنند تا کنار رفتن وی را تسلیت بگویند. ما به دلایلی هرگز جزو تسلیت‌گویان به این اخراج نیستیم.

انتهای پیام/ 151