یادداشت/ مهراب کیانی

قلب ما خیابان شهید است

چقدر حقیراند آن‌ها که دلخوش کرده‌اند به پاک کردن نام شهید از کتاب‌ها و خیابان‌ها و نمی‌دانند که نام شهید بر قلب و جان ما حک شده است؛ گرفتیم که نام از خیابان برداشتید با دل‌های ما چه می‌کنید.

کد خبر: ۳۶۲۱۷۳

تاریخ: ۲۷ شهريور ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۴

گروه استان‌های دفاع‌پرس - مهراب کیانی؛ هنوز هم تصویر این جمله  دکتر شریعتی بدجور دلم را به بازی می گیرد «شهید قلب تاریخ است».

کودکی من هر صبح با این جمله آغاز شده است، صف صبحگاه مدرسه ایستاده رو به روی این جمله دعای صبحگاهی می خواندیم و چشم در چشم شهیدان هر صبح پیمان وفا می بستیم.

حال چقدر حقیراند آنها که دلخوش کرده اند به پاک کردن نام شهید از کتاب ها و خیابان ها و نمی دانند که نام شهید بر قلب و جان ما حک شده است؛ گرفتیم که نام از خیابان برداشتید با دل های ما چه می کنید.

چه خام خیالانه توجیحات صد من یه غازِ علم زده به ناف رسانه ها می بندند که شاید گناه کرده را توجیه کنند اینها مقصر نیستند تربیت یافتگان مکتب غرب، خواب آلودگان بستر رودخانه خشک اند و آنها هر آنچه را تئوری پردازان کج اندیش خورده اند چون گاوی شیر ده نشخوار می کنند و اندیشه در مغز خشک آنها راه ندارد.

اینها قوم ترجمه خورده هستند اهل تألیف هرگز، اما تئوری سازان آنجایی، خوب فهمیده اند که شهید جان، به تن خسته دنیای مادی است، خون می دهد به رگ خشک بشر، پمپاژ می کند مبارزه با ظلم را در جان مظلوم و شهید است که رمق می دهد به انسان بی رمق  یمنی تا آتش ببارد بر سر آل سعود و خون به دل آمریکا کند.

شهید است که سید حسن را سد سکندر کرده است در برابر حرامیان صهیون، اگر شهید نبود «حشد الشعبی» کی از دل  عراق زیر یوغ حزب بعث سر بر می آورد تا بتاراند اهل تکفیر و داعش را، اگر خون شهید نبود اهل نیجریه با چه کسی عشق بازی می کردند تا زکزاکی ۶ گل سرخ را در کربلای زاریا قربانی حسین کند.

کاش این اهل اصلاح کمی اهل فهم بودند کاش درس شهادت را اگر از حسین زمان یاد نگرفتند سراغ نوشته های شریعتی می رفتند هم او که به ادعا، اینان خود را سینه چاک اش می نامند او چه زیبا شهادت را تعریف می کند

شهيد قلب تاريخ است، هم‌چنان‌كه قلب به رگهای خشك اندام، خون، حيات و زندگی می دهد.

شهيد همچون قلبی، به اندام‌های خشك مرده بی رمق اين جامعه، خون خويش را می رساند و بزرگ‌ترين معجزه شهادتش اين است كه به يك نسل،‌ ايمان جديد به خويشتن را می بخشد.

شهيد حاضر است و هميشه جاويد، كی غايب است؟ ریشه درخت شهادت چنان در دشت نینوا سیر آب شده که تا زمین نفس می کشد این درخت تناور میوه های شیرین می دهد یک روز در شلمچه روز دیگر در فکه دیگر روز در لبنان و فلسطین یا حتی سوریه و عراق و نیجریه و پاکستان، اصلا  شاخه درخت شهادت تا اروپا و آمریکا رفته است «ادواردو» میوه شیرین همین درخت بود، در دل ایتالیا و آنها از همین می ترسند.

انتهای پیام/