روایت آخرین شهید تفحص پیکرهای مطهر شهدا + تصاویر

شهید «محمود توکلی» با برخورد بیل مکانیکی به یکی از مین‌های به‌جا‌مانده از جنگ تحمیلی و اصابت ترکش به سینه‌اش به شهادت رسید.

کد خبر: ۳۶۵۴۲۵

تاریخ: ۱۵ مهر ۱۳۹۸ - ۱۵:۲۹

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس به نقل از «تسنیم»، تفحص پیکر‌های مطهر شهدا سال‌هاست که در مناطق عملیاتی مختلف جنوب و غرب کشور و مناطق برون مرزی در کشور عراق انجام شده و تاکنون تداوم یافته است، در این بین پیکر‌های مطهر بیش از ۴۰ هزار شهید دوران دفاع مقدس طی این جست‌وجو‌ها کشف شده و در این راه تاکنون بیش از ۵۰ تن از اعضای تیم تفحص (جستجوگران نور)، شهید و بیش از ۱۲۰ نفر جانباز شده‌اند. آخرین شهید تفحص چهار روز پیش در کردستان عراق به شهادت رسید.

شهید «محمود توکلی» جانشین قرارگاه تفحص شهدا در کردستان عراق که برای پیدا کردن پیکر شهدای عملیات «والفجر ۴» در منطقه عملیاتی «پنجوین» حضور پیدا کرده بود، با برخورد بیل مکانیکی به یکی از مین‌های به‌جا‌مانده از جنگ تحمیلی و اصابت ترکش به سینه‌اش به شهادت رسید.

شهید «محمود توکلی» اهل شهرستان «فلاورجان» از استان اصفهان بود که از سال‌های ابتدایی شروع عملیات تفحص شهدا یعنی از سال ۱۳۷۲ در عملیات‌های کاوش شهدا شرکت داشت و ابتدا مسئول تفحص لشکر ۱۴ امام‌حسین (ع) بود. وی پیش از این در هشت سال دفاع مقدس نیز نقش اثرگذاری داشت و در جبهه‌های جنگ تحمیلی به درجه جانبازی نائل شده بود.

سرهنگ پاسدار شهید «محمود توکلی» که سال‌ها جانشین قرارگاه تفحص شهدا در کردستان عراق بود، چهارشنبه ۱۰ مهر سال جاری، در آستانه اربعین حسینی و شهادت حضرت رقیه (س) در جریان عملیات کاوش پیکر‌های مطهر شهدای دوران دفاع مقدس در منطقه عملیاتی «پنجوین» عراق به درجه رفیع شهادت نائل شد.

سردار «سید محمد باقرزاده» فرمانده کمیته جستجوی مفقودین ستاد کل نیرو‌های مسلح در مورد این شهید تفحص، گفت: شهید «توکلی» وفادار و امین، باهوش و صاحب تحلیل و بررسی، با تجربه در زمینه جبهه، تفحص و دفاع مقدس و دقیق و منضبط بود. بسیار هوشیار و آگاهانه با مسائل به‌ویژه در عملیات تفحص برخورد می‌کرد و همه توانش را در تاکتیک‌های عملیات تفحص به کار می‌گرفت. عامل الفت در بین همه نیرو‌ها بود و دارای بینش فراسازمانی، فرا استانی و فرا کشوری بود. انسانی خطرپذیر و متوجه به اطرافیان بود. او فردی دلسوز برای مردم و حریص برای خیررسانی برای فقرا به شمار می‌رفت و درب خانه‌اش بر روی همه باز بود.

انتهای پیام/ 113