آیت‌الله «سید ابوالفضل میرمحمدی» درگذشت

آیت‌الله سید ابوالفضل میرمحمدی زرندی نماینده مردم تهران در مجلس خبرگان رهبری به دیار باقی شتافت.

کد خبر: ۳۷۱۱۰۹

تاریخ: ۰۳ آذر ۱۳۹۸ - ۰۹:۵۲

به گزارش گروه اخبار داخلی دفاع‌پرس، آیت‌الله سید ابوالفضل میرمحمدی زرندی در سال‌ ۱۳۰۲ هجری‌ شمسی‌ در بخش‌ زاویه‌ زرند از توابع‌ شهرستان‌ ساوه‌ در خانواده‌ای‌ مذهبی‌ دیده‌ به‌ جهان‌ گشود.

تحصیلات‌ ابتدایی‌ را در زادگاهش‌ به‌ پایان‌ رساند. در سال‌ ۱۳۲۰ ایامی‌ که‌ کیان‌ حوزه‌های‌ علمیه‌ در خطر بود و کمتر کسی‌ رغبت‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ حوزوی‌ داشت‌، روحیه‌ و علاقه‌ وافرش‌ به‌ تحصیل‌ علوم‌ دینی‌ او را به‌ حوزه‌ مقدس‌ علمیه‌ قم‌ رهنمون‌ ساخت‌.

وی‌ پس‌ از فراگیری‌ علوم‌ اولیه‌ صرف‌، نحو، معانی‌ بیان‌ و منطق‌ در سال‌ ۱۳۲۵ جهت‌ زیارت‌ عتبات‌ عالیات‌ و ادامه‌ تحصیل‌ عازم‌ عراق‌ شده‌ و توسط‌ دایی‌ مرحوم‌ والدش‌ آیت‌الله‌ آقای‌ حاج‌ میرزا یحیی‌ زرندی‌ (ره‌) که‌ از مجتهدین‌ مقیم‌ آن‌ دیار بود در شهر کربلا حجره‌ای‌ اختیار کرد ولی‌ با اصرار پدر به‌ بازگشت‌، به‌واسطه‌ وابستگی‌ عاطفی‌ که‌ به‌ ایشان‌ داشت‌، به‌ ناچار امر ادامه‌ تحصیل‌ را در قم‌ پیگیری‌ کرد.

ایشان‌ داماد فقیه‌ وارسته‌ آیت‌الله‌ العظمی‌ مرحوم‌ آقای‌ حاج‌ سیداحمد زنجانی‌ (ره‌) است که‌ همواره‌ این‌ وصلت‌ را از جمله‌ توفیقات‌ خود می‌دانست.

اساتید دوران‌ تحصیل‌:

پس‌ از گذراندن‌ دروس‌ مقدماتی‌ در سطوح‌ عالیه‌ حوزه‌، رسائل‌ را از محضر مرحوم‌ آیت‌الله‌ حاج‌ شیخ‌ موسی‌ زنجانی‌ (ره‌)، مکاسب‌ را از محضر مرحوم‌ آیت‌الله‌ سید حسین‌ قاضی‌ (ره‌)، کفایه‌ را از محضر حضرات‌ آیات‌ سیدشهاب‌الدین‌ مرعشی‌ نجفی‌ و علامه‌ سیدمحمد حسین‌ طباطبایی‌ (ره‌) و شرح‌ تجرید را از محضر مرحوم‌ آیت‌الله‌ حاج‌ میرزا اسحاق‌ آستارایی‌ (ره‌) تلمذ کرد.

حدود سال‌ ۱۳۲۸ از درس‌ خارج‌ فقه‌ و اصول‌ حضرات‌ آیات‌ عظام‌ حجت‌ کوه‌کمره‌ای‌ و بروجردی‌ (رضوان‌‌الله‌ علیهما) حدود دو سال‌ بهره‌ برد. سپس‌ حضرت‌ آیت‌الله‌ العظمی‌ آقای‌ حاج‌ سیدمحمد محقق‌ داماد (ره‌) را به‌ عنوان‌ استاد درس‌ خارج‌ به‌ نحو مستمر اختیار کرده و طی‌ ۱۵ سال‌ یک‌ دوره‌ کامل‌ اصول‌ و چندین‌ کتاب‌ فقهی‌ را از محضرشان‌ استفاده‌ کرد.

سابقه‌ تدریس‌:

ایشان‌ در مقاطع‌ مختلف‌ تحصیل‌ حوزوی‌ تدریس‌ مقطع‌ پایین‌تر را به‌ عهده‌ گرفته‌ و بیش‌ از ۲۰ سال‌ به‌ تدریس‌ دروس‌ سطح‌ عالیه‌ حوزه‌ از قبیل‌ رسائل‌، مکاسب‌ و کفایتین‌ پرداخته‌ است‌.

بیش‌ از ۱۰ سال‌ نیز در دانشگاه‌ اقدام‌ به‌ تدریس‌ فقه‌ و علوم‌ قرآنی‌ در مقطع‌ دکتری‌ و کارشناسی‌ ارشد کرده و پیوسته‌ نیز استاد راهنمای‌ رساله‌های‌ مختلف‌ دوره‌ دکتری‌ در دانشگاه‌ و حوزه‌ بوده‌ است‌.

تألیفات‌:

بحوث‌ فی‌ تاریخ‌ القرآن‌ و علومه‌
این‌ کتاب‌ به‌ زبان‌ عربی‌ و در بیست‌ موضوع‌ از علوم‌ قرآنی‌ از قبیل‌ کیفیت‌ نزول‌، ناسخ‌ و منسوخ‌، محکم‌ و متشابه‌، و… با نقل‌ اقوال‌ علمای‌ شیعی‌ و سنی‌ و نهایتاً بیان‌ نظر مؤلف‌ است.

این‌ کتاب‌ ابتدا توسط‌ دارالتعارف‌ للمطبوعات‌ در بیروت‌ به‌ زیور طبع‌ آراسته‌ و سپس‌ توسط‌ انتشارات‌ جامعه‌ مدرسین‌ حوزه‌ علمیه‌ قم‌ تجدید چاپ‌ و در دانشگاه‌ به‌ عنوان‌ یکی‌ از منابع‌ اصلی‌ مقطع‌ دکتری‌ معرفی‌ شده‌ است‌.

تاریخ‌ و علوم‌ قرآن‌

ترجمه‌ کتاب‌ تألیف‌ شده‌ خودشان‌ با عنوان‌ بحوث‌ فی‌ تاریخ‌ القرآن‌ و علومه‌ به‌ انضمام‌ بحث‌ در موضوع‌ فواتح‌ سور است که‌ طی‌ دوازده‌ دوره‌ تجدید چاپ‌ در حوزه‌ علمیه‌ و دانشگاه‌ دولتی‌ و آزاد اسلامی‌ مورد استفاده‌ طلاب‌ و دانشجویان‌ قرار گرفته‌ است‌.

تلاث‌ دراسات‌ فی‌ الفقه‌ و المشتبه‌

هل‌ یجوز التعزیر بالحبس‌ او بالمال‌

زندان‌ و زندانی‌ در اسلام‌

تفسیر قرآن‌

مشاغل‌ و فعالیت‌های‌ قبل‌ از پیروزی‌ انقلاب‌ و بعد از آن‌:

آقای‌ میرمحمدی‌ به‌ همراه‌ سایر فضلا و روحانیون‌ از مدافعین‌ نهضت‌ اسلامی‌ بوده‌ و در امضاء برخی‌ از اعلامیه‌ها علیه‌ رژیم‌ ستم‌شاهی‌ و حمایت‌ از حضرت‌ امام‌ نقش‌ داشته‌ است‌ که‌ از جمله‌ آن‌ می‌توان‌ به‌ ارسال‌ نامه‌ای‌ سرگشاده‌ با عنوان‌ «نامه‌ جمعی‌ از فضلاء حوزه‌ علمیه‌ قم‌ به‌ هویدا نخست‌ وزیر وقت‌ در خصوص‌ اعتراض‌ به‌ اقدامات‌ خلاف‌ قوانین‌ اسلام‌ و قانون‌ اساسی‌، جو خفقان‌ و سانسور، دستگیری‌ حضرت‌ امام‌ خمینی‌ و…» اشاره‌ کرد.

ایشان‌ پس‌ از پیروزی‌ نیز از پذیرفتن‌ هیچ‌ شغلی‌ ابا نکرده‌ است‌ از جمله‌ مشاغل‌ ایشان‌ بعد از پیروزی‌ انقلاب‌ عبارتند از:
ـ رئیس‌ دادگاه‌ انقلاب‌ قم‌
ـ عضو هیات عفو حضرت‌ امام‌ (ره‌)
ـ همکاری‌ مؤثر با آیه‌الله‌ دکتر بهشتی‌ در هیات تهیه‌ و تدوین‌ لوایح‌ قضایی‌
ـ رئیس‌ شعبه‌ دوم‌ دیوان‌ عالی‌ کشور
ـ عضو شورای‌ عالی‌ قضایی‌
ـ عضو جامعه‌ مدرسین‌ حوزه‌ علمیه‌ قم‌ و عضو مجلس‌ خبرگان‌ رهبری‌

در سال‌ ۱۳۶۴ با تصویب‌ شورای‌ عالی‌ انقلاب‌ فرهنگی‌ به‌ ریاست‌ دانشکده‌ الهیات‌ و معارف‌ اسلامی‌ دانشگاه‌ تهران‌ که‌ پس‌ از شهادت‌ آیه‌الله‌ دکتر مفتح‌ توسط‌ سرپرست‌ اداره‌ می‌شد، منصوب‌ شد.

وی‌ در مدت‌ یازده‌ سال‌ مسؤولیت‌ ضمن‌ تلاش‌ مؤثر جهت‌ راه‌اندازی‌ مجدد دوره‌ دکتری‌ و کارشناسی‌ ارشد و نیز افزایش‌ ظرفیت‌ پذیرش‌ دانشجویان‌ مقاطع‌ مذکور، از آنجایی‌ که‌ اهتمام‌ جدی‌ به‌ وحدت‌ حوزه‌ و دانشگاه‌ داشته‌ و خود نیز با ورود به‌ فعالیت‌های‌ مستمر دانشگاهی‌ از قبیل‌ مدیریت‌، تدریس‌ و تألیف‌ از مصادیق‌ این‌ وحدت‌ به‌ شمار می‌رفت‌ از فضلاء شاخص‌ حوزه‌ با هدف‌ ارتقاء کیفی‌ سطح‌ تحصیلات‌ دانشجویان‌ جهت‌ تدریس‌ دعوت‌ می‌کرد.

شایان‌ ذکر است‌ این‌ توسعه‌ دانشکده‌ که‌ به‌ همت‌ ایشان‌ و با عنایت‌ بنیانگذار جمهوری‌ اسلامی‌ امام‌ خمینی‌ (ره‌)، رهبر معظم‌ انقلاب‌ اسلامی حضرت‌ امام خامنه‌ای‌، مساعدت‌ رئیس‌ جمهور وقت‌ جناب‌ حجت‌الاسلام‌ والمسلمین‌ آقای‌ هاشمی‌ رفسنجانی‌ و … در مساحتی‌ حدود هفت هزار متر صورت‌ گرفت‌، دانشکده‌ را از تنگنای‌ شدید فضای‌ آموزشی‌ و رفاهی‌ خارج‌ ساخت‌.

ایشان‌ در سال‌ ۱۳۷۵ طی‌ گزارشی‌ به‌ محضر رهبر معظم انقلاب‌ اسلامی تصمیم‌ خود را به‌ انصراف‌ از مدیریت‌ دانشکده‌ و عزیمت‌ به‌ قم‌ جهت‌ اشتغالات‌ حوزوی‌ اعلام‌ کرد؛ معظم‌ له‌ نیز در پاسخ‌ متن‌ ذیل‌ را مرقوم‌ فرمودند:

«بسم‌الله‌ الرحمن‌ الرحیم‌

جناب‌ مستطاب‌ آیه‌الله‌ آقای‌ حاج‌ سیدابوالفضل‌ میرمحمدی‌ «دامه‌ برکاته‌ العالیه‌»

با سلام‌ و تحیت‌

مرقوم‌ شریف‌ که‌ حامل‌ گزارش‌ امیدبخشی‌ از دانشکده‌ الهیات‌ در خلال‌ مدیریت‌ عالمانه‌ و توأم‌ با تقوا و نزهت‌ و اخلاص‌ حضرت‌ مستطابعالی‌ در مدتی‌ حدود یازده‌ سال‌ بود زیارت‌ شد. بی‌ شک‌ حضور کسی‌ در رتبه‌ علمی‌، اخلاقی‌ و سابقه‌ درخشان‌ حوزوی‌ آن‌ جناب‌ در رأس‌ این‌ دانشکده‌ دارای‌ برکات‌ فراوان‌ و موجب‌ مباهات‌ آن‌ است‌ و اینجانب‌ از اینکه‌ جنابعالی‌ این‌ خدمت‌ ارزنده‌ یازده‌ ساله‌ را تقبل‌ فرمودید از آن‌ جناب‌ سپاسگزارم‌ و اکنون‌ که‌ عزم‌ آن‌ کرده‌اید که‌ در مشاغل‌ علمی‌ حوزه‌ و دانشگاه‌ به‌ امر افاده‌ و تعلیم‌ و تربیت‌ ادای‌ مسؤولیت‌ فرمایید اینجانب‌ از خداوند متعال‌ دوام‌ توفیق‌ جنابعالی‌ را مسألت‌ کرده‌ و همچنان‌ چشم‌ انتظار تداوم‌ برکات‌ علمی‌ و اخلاقی‌ آن‌ جناب‌ در حوزه‌ و دانشگاه‌ می‌باشم‌.

والسلام‌ علیکم‌ و رحمه‌الله‌ و برکاته‌

سیدعلی‌ خامنه‌ای‌»

انتهای پیام/ 151