برگرفته از خاطرات یک رزمنده؛

روایتی از گردانی که هر کسی جرأت حضور در آن را نداشت

در دوران دفاع مقدس معمولا رزمنده‌هایی که دل و جرات بیشتری داشتند به گردان تخریب می‌رفتند چرا که کار این گردان متفاوت از دیگر یگان‌ها بود.

کد خبر: ۳۷۱۳۳۲

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۸ - ۰۰:۲۱

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع‌پرس، بسیجی‌ها در بزنگاه‌های تاریخ انقلاب پیشرو و خط شکن روزهای سخت بودند. چه در دوران دفاع مقدس چه بعد از آن هرجا به نیروهای مخلص و پای کار برای پیشبرد انقلاب نیاز بود بسیجی‌ها داوطلب حضور در صحنه‌های مختلف می‌شدند. به مناسبت هفته بسیج یکی از نیروهای تخریب‌چی دوران دفاع مقدس نوشته است:

«یکی از شعارهایی که موقع دویدن در دوی صبحگاهی جبهه می‌خواندیم و شادی و شعف خاصی به جمع رزمندگان می‌داد این شعار بود که با آهنگی خاصی خوانده می‌شد و رزمنده‌ها کلمه آخرش که «نرو» بود را با هم تکرار می‌کردند و آن شعار این بود که می‌گفت: «مادرم می‌گفت جبهه نرو، جبهه میری بسیج نرو، بسیج رفتی تخریب نرو، تخریب رفتی رو مین نرو، رو مین رفتی هوا نرو، هوارفتی زمین بیا» و این جملات یکی از شوخی‌های جبهه بود.

از شوخی بگذریم، رفتن به گردان تخریب خیلی دل و جرات می‌خواست. از اعزام چند هزار نفری که به لشکر ما می‌آمد شاید 20 نفر داوطلب حضور در گردان تخریب می‌شدند و یک عده از این تعداد اندک هم در آموزش‌های سخت قبل از عملیات فرار را بر قرار ترجیح می‌دادند و به گردان‌های رزمی می‌رفتند.

شاید یکی از سخت‌ترین ماموریت تخریبچی‌ها، مین‌گذاری مقابل خط دشمن بود و سخت‌تر وقتی که دشمن خط را زیر آتش می‌گرفت و با توپ و خمپاره می‌کوبید و امکان انفجار مین وقت کار گذاشتن مقابل دشمن وجود داشت. کار وقتی دلهره آور بود که از مین‌‎های سنگینی مثل مین ام 19 که برای انهدام تانک از آن استفاده می‌شد و حداقل هر کدام بیش از 10 کیلو مواد منفجره تی ان تی داشت استفاده می‌کردیم.»

انتهای پیام/ 141