اطلاعاتی از هنرمندان مهم ایران ثبت نشده است

یک هنرمند مجسمه‌ساز گفت: اگر به تاریخ هنر چند سال اخیر ایران نگاه کنیم می‌بینیم که درباره بسیاری از هنرمندان مهم کشور هیچ اطلاعاتی مستند نشده است، اما در کشورهای دیگر حتی درباره داوینچی که مربوط به قرن‌ها پیش است اطلاعات روشنی وجود دارد.

کد خبر: ۳۷۱۵۶۵

تاریخ: ۰۵ آذر ۱۳۹۸ - ۱۳:۴۳

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، «کوروش گلناری» هنرمند مجسمه‌ساز که سابقه عضویت در هیئت‌علمی دانشگاه هنر، عضویت در هیئت‌مدیره و دبیری انجمن مجسمه‌سازان ایران و عضویت در هیئت داوری و انتخاب دوسالانه‌های مجسمه‌سازی را دارد، درباره رویکرد دوسالانه هشتم مجسمه‌سازی تهران و ثبت روند خلق آثار اظهار داشت: تبدیل یک هدف ایده‌آلیستی به واقعیت، نیاز به برنامه‌ریزی دقیق دارد. اگر ما نیز مانند همه بینال‌های دنیا بلافاصله پس از پایان یک دوره بینال، مراحل اولیه دوره بعدی را آغاز می‌کردیم، در این صورت هم برگزارکنندگان و هم هنرمندان دو سال وقت دارند که بتوانند ایده‌پردازی و کار کنند. اما در شرایطی که بینال‌های ایران همیشه در مدت زمان اندکی شکل می‌گیرد شرایط برای پیاده کردن این ایده‌ها بسیار دشوار است.

وی با بیان اینکه دیدن پروسه خلق اثر کار بسیار خوبی است گفت: در دنیا رایج است که وقتی هنرمند مجموعه‌ای را به نمایش می‌گذارد، مستندهایی را که در جریان خلق آثار تهیه شده است به نمایش درمی‌آید تا مخاطب کاملاً با روند شکل‌گیری اثر آشنا شود. اما در کشور ما این مسیر شکل نگرفته است. منِ هنرمند که ساعت‌ها در آتلیه وقت می‌گذارم دوست دارم شخص دیگری در این فضا حضور داشته باشد و این اتفاق را ثبت کند، اما این مسئله در کشور ما جا نیفتاده است.

گلناری افزود: اگر به تاریخ هنر چند سال اخیر ایران نگاه کنیم می‌بینیم که درباره بسیاری از هنرمندان مهم کشور هیچ اطلاعاتی مستند نشده است، اما در کشورهای دیگر حتی درباره داوینچی که مربوط به قرن‌ها پیش است اطلاعات روشنی وجود دارد.

این مجسمه‌ساز درباره رقابتی بودن یا نبودن دوسالانه‌ها گفت: رقابت برای هنرمندان انگیزه ایجاد می‌کند و به محیط طراوت می‌دهد. هنرمندان و فکرهای نویی به جامعه معرفی می‌شوند و این اتفاق مثبتی است. اگرچه گاه ممکن است به داوری‌ها نقدی وجود داشته باشد، اما روند رقابتی رویدادها در دوره‌های گذشته نشان داد بسیاری از برگزیدگان دوسالانه‌ها بعداً چهره‌های تأثیرگذار در جامعه هنری بودند. بااین‌حال می‌توان رقابتی نبودن دوسالانه را در این دوره تجربه کرد و نتایج آن را دید.

وی درباره فواید یا مضرات وجود موضوع و تم گفت: اگر تم خلاق باشد می‌تواند ایجاد اتمسفر کند و یک فضای خلاقانه به وجود می‌آید که هنرمندان در آن روند می‌توانند در کاراکتر خودشان پاسخگوی موضوع باشند. در بینال‌های بزرگی مانند ونیز هم معمولاً از طرف کیوریتورها یک تم طراحی می‌شود. اما وقتی موضوع کلیشه باشد نتیجه خوبی به دست نمی‌آید. به عنوان مثال در دوسالانه قبلی ما قصد داشتیم اتمسفر اندیشگی در فضا تعریف کنیم و خواستیم هنرمندان با یک اندیشمند ایرانی مثل داریوش شایگان آشنا شوند. همین موضوع باعث شد کسانی که با شایگان آشنا نبودند نیز به مطالعه بپردازند. فکر می‌کنم به این شکل یک فضای مشترک همفکری پیرامون یک مسئله ایجاد می‌شود.

هشتمین دوسالانه مجسمه سازی تهران با دبیری محمود بخشی اسفند ۱۳۹۸ تا اردیبهشت ۱۳۹۹ در باغ کتاب تهران برگزار می‌شود.

انتهای پیام/ 121