تسخیر افکار عمومی همان تسخیر سرزمین‌هاست

مهم‌ترین هدف رژیم غاصب اسرائیل و هم‌پیمان غربی‌اش آمریکا، آن است که افکار عمومی را تسخیر کند و با جهت‌دهی سیاست امپریالیزم فرهنگی را محقق کند، هر چقدر رژیم صهیونیستی بر افکار عمومی مسلط‌تر باشد، تسخیر سرزمین‌ها نیز سهل‌تر خواهد شد.

کد خبر: ۳۷۲۸۴۶

تاریخ: ۱۵ آذر ۱۳۹۸ - ۰۲:۱۸

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، رژیم غاصب اسرائیل و مهم‌ترین حامی تروریست‌اش آمریکا که جز آتش‌افروزی در کشورهای دیگر و جهان‌خوارگی هدفی ندارد، به درستی دریافته‌اند آنچه آنها را در تحقق سیاست‌های ضد بشری‌شان موفق خواهد کرد، تسلط بر رسانه‌های جمعی و گسترش امپریالیزم فرهنگی است.

بزرگترین ابزارهای رسانه‌ای دنیا در دست صهیونیست‌ها قرار دارد و به اتکای همین ابزارها توانسته‌اند مرزهای فرهنگی خود را گسترش دهند. تسخیر افکار عمومی به نحوی همان تسخیر مرزهاست، مهم این است که قدرت‌طلبان آدم‌ها را در تملک خود داشته باشند در این صورت است که خود به خود سرزمین‌ها را تسخیر خواهند شد.

«محمدحسین فرج نژاد» در کتاب «اسطوره‌های صهیونیستی در سینما» به تفصیل رو مساله صهیونیسم و سلطه فرهنگی آن بحث کرده است و زوایای پنهانی از اندیشه‌های فرهنگی آنان را مورد بررسی قرار داده است. قسمتی از متن این کتاب که به مقوله سینما، صهیونیسم و هالیوود اختصاص دارد را در ادامه می‌خوانید:

هالیوود یهودی ـ صهیونیستی

«شاید بتوان گفت به دلیل اهمیت فراوان سینما و تلویزیون در دوره معاصر بود که صهیونیستها، اصلی‌ترین شرکت‌های فیلم‌سازی را در «آمریکا» پدید آوردند؛ سپس هالیوود را به عنوان پایتخت سینمای جهان معرفی کردند و با سرمایه‌گذاری گسترده‌ای، یهودیان سینماگر فعال را از سراسر جهان به هالیوود آوردند و اسطوره‌ها را وارد دنیای سینما کردند.

با بررسی اسطوره‌های قدیم و جدید صهیونیستی می‌توان اسطوره‌های سینمایی هالیوود و سینمای غرب را شناخت، زیرا به گفته کارشناسان، حدود نود درصد هالیوود، یهودی ـ صهیونیستی است. در اینجا لازم می‌دانم تمایزات و اشتراکات ظریف بین یهود، بنی‌اسرائیل و صهیونیسم را یادآور شوم.

همانگونه که تاریخ بیان می‌کند سازمان صهیونیسم اواخر قرن نوزدهم میلادی تشکیل شد و در سال 1897 میلادی بود که نخستین کنفرانس جهانی صهیونیستی در سوئیس تشکیل شد و تئودور هرتزل به عنوان رهبر صهیونیسم برگزیده شد؛ اما تفکرات صهیونیستی قبل از تشکیل رسمی صهیونیسم به وفور در مراحل مختلف تاریخی یافت می‌شود.

خصوصاً تأکید بر لزوم مهاجرت یهودیان به فلسطین و تأسیس دولت یهودی پیش از ظهور موعود یهود، مسیح بن داوود(ع) که مهم‌ترین وجه تمایز یهودیت صهیونیستی و یهودیت ضد صهیونیستی به شمار می‌رود. از حدود قرن پانزدهم میلادی در جوامع یهودی و کابالیستی و حتی مسیحی اروپا رایج بود. اندیشه نژادپرستی و برتری قومی یهود نیز از صدر مسیحیت و حتی پیش از آن و سپس در زمان ظهور اسلام در بین یهودیان رایج بوده است. «قرآن کریم» در آیات مختلفی به این روحیه یهودیان اشاره می‌کند.

قرآن، یهودیان را سرسخت‌ترین دشمنان مؤمنان معرفی می‌کند و آنها را حریص‌ترین مردم جهان نسبت به مال دنیا و لجوج و بهانه‌گیر و قسی‌القلب همچون سنگ می‌داند که محور نبردهای مختلفی با آخرین پیام‌آور حق بودند. سه قبیله یهودی «یثرب» یعنی «بنی قینقاع» و «بنی نضیر» و «بنی قریظه»، عهد خود را با رسول مکرم اسلام (ص) نقض کردند و پیامبر اسلام هم طی نبردهایی آنان را شکست داد.

این روحیات ناپسند را امروزه به صورت تشکیلاتی و منسجم‌تر در بین صهیونیست‌ها شاهد هستیم و در طول تاریخ قبل از تشکیل صهیونیسم رسمی، آن را صهیونیسم تاریخی یا یهودیت ماده‌گرا نام نهاده‌اند. بیشک، این منش، مورد پسند یهودیت موسوی یا همان بنی اسرائیل تابع پیامبران خدا نیست، پس از حضرت سلیمان(ع) فرقه‌گرایی و قوم محوری و سنت‌های باطل در بین یهودیان رواج یافت و با غالب شدن سبط یهودا بر سایر اسباط، این رفتارها تبدیل به خصوصیات اصلی یهود شد.

تفارق اصلی یهودیان ضدصهیونیست با صهیونیست‌ها مباحث مربوط به آخرالزمان است که یهودیان ضدصهیونیست، صهیونیست‌ها را سنت‌شکن معرفی می‌کنند و معتقدند نباید برای ظهور موعود یهود، دولت یهودی در فلسطین تشکیل شود، بلکه پس از آمدن موعود است که در سرزمین مقدس، حاکمیت جهانی داوودی یهود تشکیل می‌شود و الا در بسیاری از اسطوره‌ها و اعتقادات و آیین‌ها، اشتراک نظر دارند.

اما صهیونیست‌ها به دلیل نفوذ بسیار گسترده در رسانه‌های جهانی و دولت‌های مقتدر، توده‌های یهودیان را با خود هماهنگ و با تشکیل دولت غاصب اسرائیل با فرهنگ‌سازی و تبلیغات، ذهن بسیاری از مسیحیان را هم با خود همراه نموده‌اند تا به جایی که امروز اکثریت یهودیان دنیا تابع سیاست‌های صهیونیسم هستند؛ خصوصاً اکثریت قریب به اتفاق یهودیان زرسالار دنیا همچون روچیلدها که از حامیان اصلی صهیونیسم محسوب می‌شوند.

نفوذ همه جانبه صهیونیسم یهودی بر رسانه‌ها

استیون اسپیلبرگ، رومن پولانسکی، استنلی کوبریک، تیم برتون، وودی آلن، مل بروکس، بیلی وایلدر، سیدنی پولاک، ژوزف فون اشترنبرگ، جری لوئیس، پل نیومن، اُلیور استون، اریک فون اشتروهایم، دیوید کوهن و... . با توجه به سیاست‌های حاکم بر هالیوود که توسط این کارگردانان و تهیه‌کنندگان و بازیگران اجرا می‌شوند، هیچ شکی نمی‌ماند که تقریباً هیچ خبری از مخالفان صهیونیسم در بین این عوامل سینمایی نیست. صهیونیستها در سینمای آمریکا آن‌چنان نفوذ دارند که مصطفی عقاد کارگردان فیلم الرساله از معدود سینماگران مسلمانی که توانست سال‌ها محیط هالیوود و آمریکا را تجربه کند و در آنجا چندین فیلم بسازد، این راز را این چنین برملا کرده است:

در هالیوود همه چیز کنترل می‌شود، حتی سوژه فیلم‌ها. در آنجا همه کاره، تولیدکنندگان و تأمین‌کنندگان مالی صهیونیست هستند که هرگز حتی اجازه مطرح کردن سوژه کاری خلاف نظرشان را به کارگردانان مستقل نمی‌دهند.

برای تبیین مطلب فوق، لازم است نگاه مختصری به تسلط زیاد صهیونیست‌ها در ارکان حکومت و فرهنگ آمریکا که هالیوود در آنجا قرار دارد، داشته باشیم:

از سال 1898 م. که اتحاد صهیونیست‌های آمریکا در نیویورک شکل گرفت، تا زمان روی کار آمدن فرانکلین روزولت به در ریاست جمهوری آمریکا و حمایت از تشکیل اسرائیل در فلسطین در ژوئن 1939 م. و اقدامات رئیسجمهور بعدی آمریکا، ترومن در فشار به دولت انگلستان در جهت مهاجرت یک صد هزار نفر یهودی به فلسطین در سال 1946م، قدرت صهیونیستهای یهودی در آمریکا بیشتر می‌شد تا حدی که در سال 1948م. بعد از اعلان سازمان ملل مبنی بر ایجاد کشور اسرائیل در فلسطین، دولت آمریکا یازده دقیقه بعد، اسرائیل را به رسمیت شناخت.

لابی بسیار قدرتمند رسمی صهیونیسم در آمریکا با نام بنیاد امور عمومی آمریکا و اسرائیل که به اختصار ایپاک نامیده می‌شود، امروزه آن چنان در سیاست و هالیوود تأثیرگذار است که برخی آن را سلطان واشنگتن نامیده‌‎اند و پل فیندلی نویسنده جنجالی مغضوبِ صهیونیست‌ها در کتاب (آنها بی پرده سخن می‌گویند)، می‌نویسد:

تمامی نمایندگان در مجلس آمریکا، بدون استثنا می‌کوشند از دستورهای این بنیاد فرمان برند؛ زیرا بیشترشان ایپاک را نماینده سیستم کاپیستون هیل و دارای چنان قدرت سیاسی می‌دانند که آنها را در مقابل موقعیت‌های پیروزی یا شکست در انتخابات قرار می‌دهد.

نصیر صاحب خلق در کتاب (تاریخ ناگفته و پنهان آمریکا) فصلی به مغضوبان ایپاک اختصاص داده و عاقبت سیاست مدارانی چون چارلز پرسی، آدلای استیونسن، جورج بال و پل فیندلی را بررسی کرده است که پس از مخالفت با سیاست‌های رسانه‌ای ـ  سیاسی ایپاک، مورد هجوم گسترده رسانه‌های صهیونیستی، مؤسسات مالی، سیاسی و یهودی صهیونیست قرار گرفته‌اند.

گرچه سازمان‌های یهودی آمریکا که اکثریت قریب به اتفاق آنها صهیونیستی هستند، بیش از دویست سازمان مهم هستند. یهودیان هالیوود، خصوصاً تهیه‌کنندگان و پشتیبانان مالی اصلی، کاملاً به لابی‌های مختلف صهیونیستی و اسرائیلی وابسته هستند.

یکی از معروف‌ترین صهیونیست‌های پرنفوذ هالیوود، استیون اسپیلبرگ است که پس از ساخت فیلم‌هایی با حمایت دولت نژادپرست صهیونیست مانند فهرست شیندلر و تصاحب جوایز فراوانی که صهیونیست‌ها به دلیل مظلوم نمایی فراوان اسپیلبرگ از یهودیان در جریان جنگ جهانی دوم، در این فیلم سه ساعته، به او دادند، توانست شرکت بزرگ دریم ورکز را تأسیس کند.

این شرکت تا سال 2006 م. حدود 80 فیلم و انیمیشن تولید کرده است. انیمیشن شاهزاده مصر و فرار جوجه‌ای دو نمونه از آنها هستند که با قرائت‌های صهیونیستی داستان زندگی حضرت موسی(ع)، داستان خروج بنی اسرائیل از ستم فرعونیان، مظلومیت یهود، جنگ جهانی دوم و زندان‌های مخوف آلمان‌ها را به تصویر کشیده‌اند. اسپیلبرگ روابط بسیار گرمی هم با سران اسرائیل دارد. اینها تنها دو تن از قدرتمندان یهودی هالیوود هستند که در تفکرات صهیونیستی غوطه‌ور بوده و عوامل و افراد زیادی را به دنبال خود می‌کشند.»

انتهای پیام/ 161