مسیر اعتلای سینمای مستند به «سینما حقیقت» ختم نمی‌شود

سینمای مستند ایران نیازمند دیده شدن در سطح ملی و بین‌المللی است. جشنواره «سینما حقیقت» تا حدی به این امر مهم جامه عمل پوشانده است و نباید انتظاری بیش از این از چنین جشنواره‌ای داشت، مدیران فرهنگی کشور و نهادهای ذیربط باید وارد میدان شده و این بار را به دوش بکشند.

کد خبر: ۳۷۳۱۸۶

تاریخ: ۱۷ آذر ۱۳۹۸ - ۱۰:۱۶

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس - رسول حسنی؛ سینمای مستند ایران با وجود محدودیت‌ها و محرومیت‌ها بیش از حد انتظار توانسته در سطح ملی و بین‌المللی ظاهر شود. معرفی فیلم «در جستجوی فریده» به آکادمی اسکار فارغ از اینکه این فیلم چه رویکرد و راهبردی دارد، نشان از توانمندی سینمای مستند ایران دارد. حضور دو جشنواره مهم «عمار» و «سینما حقیقت» در رشد کمی و کیفی سینمای مستند و همچنین معرفی و حضور فیلمسازان مستند از اهمیت بالایی برخوردار است.

دو جشنواره یاد شده هر چند در سیاست‌گذاری تفاوت‌هایی با هم دارند اما در کشف استعدادها در یک مسیر گام برمی‌دارند که موفقیت‌هایی در زمینه کسب کرده‌اند. هر دو جشنواره فوق که تقریبا با یک ماه فاصله، (سینما حقیقت در آذر و جشنواره عمار در دی) برگزار می‌شوند به نحوی آغاز کننده سال نو سینمای مستند است.

از فردا دوشنبه ۱۸ آذر ۱۳۹۹ سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقت» آغاز و بیش از ۱۴۰ فیلم در بخش‌های «جایزه شهید آوینی»، «مسابقه ملی»، «کارآفرینی»، «مسابقه بین‌الملل» و... آغاز به کار خواهد کرد. تجربه ۱۲ دوره قبل «سینما حقیقت» نشان داده است مرکز گسترش سینمای مستند و تجربی راه خود را به درستی طی کرده است و برای ادامه مسیر نیز بدون سیاست‌گذاری نیست.

«سینما حقیقت» بدون هیاهو و جنجال رسانه‌ای و بزرگنمایی‌های مرسوم چنین جشنواره‌هایی، توانسته کاملا فراجناحی عمل کند و بیش از آنکه در خدمت حزب و دسته و گروهی باشد، در خدمت نظام و کشور عمل کند. اختصاص بخشی به عنوان «جایزه شهید آوینی»، تنها یک بخش فرمایشی در این رویداد فرهنگی نیست، آثار به نمایش درآمده در این بخش با همان حساسیت و دقت نظری انتخاب و داوری می‌شوند که در بخش‌های دیگر انتخاب و داوری می‌شوند.

به همین دلیل به آثار بخش «جایزه شهید آوینی» به چشم یک بخش محفلی و حاشیه‌ای نگاه نمی‌شود و آثار به نمایش درآمده در این بخش از مستندهای ماندگاری هستند که بهترین گزینه برای سرمایه‌گذاری به منظور حضور جهانی به کشورهای اسلامی هستند.

«بانو قدس ایران» به کارگردانی «مصطفی رزاق‌کریمی» که در خصوص زندگی و سیره «خدیجه ثقفی»، همسر گرامی امام راحل است. این فیلم موفق به کسب نشان فیروزه‌ای بهترین فیلم مستند از یازدهمین دوره جشنواره بین‌المللی سینماحقیقت و جایزه ویژه هیئت داوران بخش «جایزه شهید آوینی» این جشنواره شده است و در بخش مسابقه سی‌و‌ششمین جشنواره فیلم فجر نیز روی پرده رفته است. این فیلم از آثار مهم سینمای مستند ایران است که می‌تواند بخشی مهم از هویت انقلاب اسلامی ایران را به آن سوی مرزهای ایران منتقل کند.

اینکه چنین امری صورت گرفته یا نه بر عهده مدیران فرهنگی کشور است که باید با رایزنی‌های فرهنگی به وظیفه خود در قبال «بانو قدس ایران» عمل کنند. آنچه که بر عهده «سینماحقیقت» در خصوص انتخاب چنین اثری، به خوبی عمل شد. البته از جنس آثاری شبیه به «بانو قدس ایران» که «سینما حقیقت» سبب دیده شدن آنها شد بسیارند، چه در حوزه سینمای انقلاب اسلامی و دفاع مقدس و چه در مستندهای سیاسی و انتقادی که از نیازهای ضروری جامعه ایران اسلامی است.

متاسفانه بعد از اختتامیه «سینما حقیقت» عملا نمایش این آثار جز در مواردی معدود امکان‌پذیر نیست. چه بسا آثار مهم و ارزشمندی که تنها به یکی دو اکران در ایام جشنواره محدود و بعد به کلی فراموش می‌شوند. برای همین فرصت هفت روزه برگزاری سیزدهمین جشنواره بین‌المللی «سینما حقیقیت» فرصت مغتنمی است برای دیدن آثار مهم سینمای مستند ایران که بعید است اکران مجدد آنها صورت بگیرد. از طرفی درخواست مخاطبان و مستندسازان از مدیران فرهنگی بخصوص شورای اکران این است که در میان خیل آثار سینمای داستانی فضایی را برای اکران سینمای مستند قرار دهند تا بیش از پیش شاهد ورود جوانان فیلمساز به عرصه مستند باشیم.

انتهای پیام/ 161