سینماحقیقت/ 15

«بوکس برای صلح» پیشنهادی برای گفت‌وگوی ادیان ابراهیمی است

در جهان امروز که هیچ منطقی برای گفت‌وگو بر آن حاکم نیست و تنها تهدید و تحریم زبان قدرت‌طلبان است، عالمان ادیان ابراهیمی می‌توانند دریچه‌ای به روی مردم دنیا باز کنند؛ «بوکس برای صلح» با همین رویکرد ساخته شده و پیشنهادی برای گفت‌وگوی مسالمت‌آمیز میان مردم است.

کد خبر: ۳۷۴۱۹۹

تاریخ: ۲۴ آذر ۱۳۹۸ - ۰۴:۵۵

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، فیلم مستند «بوکس برای زندگی» که در بخش «جایزه شهید آوینی» جشنواره «سینماحقیقت» اکران شد در دو نمایش خود با استقبال مخاطبان این بخش همراه شد، این مستند روایت‌گر زندگی یک کشیش استرالیایی به نام پدر «دیوید اسمیت» است. این کشیش سال‌ها پیش برای محافظت جوانان محله‌اش از مواد مخدر تلاش می‌کند با راه‌اندازی باشگاه بوکس در کنار کلیسایش، آنها را جذب کلیسا کند.

«محسن جهانی» کارگردان این مستند سعی کرده است در زمانی حدوداً 20 دقیقه‌ای همه ابعاد فعالیت‌های «پدر اسمیت» را به تصویر بکشد؛ چرا که این کشیش استرالیایی تنها به جوانان محله‌اش فکر نکرده، بلکه در تلاش است تا به همه جوانان دنیا خدمت کند؛ بنابراین او برای کمک رساندن به جوانان دنیا به فلسطین، سوریه و دیگر کشورهای تحت ظلم و اشغال سفر می‌کند. «پدر اسمیت» از مخالفین جدی رژیم صهیونیستی است و به‌خاطر همین مورد تهدید قدرت‌های دیگر قرار دارد.

این کشیش نه‌تنها با جوانان بلکه با روحانیون و عالمان دیگر ادیان وارد گفت‌وگو می‌شود تا شاید راهی برای نجات مردم تحت ظلم بخصوص فلسطین پیدا کند. او در ابتدای سخنرانی‌های خود از عبارت «بسم‌الله الرحمن الرحیم» استفاده می‌کند، با لفظ و مفهوم «صلوات» آشناست و علاقه وافری به حضور در اماکن مقدسه دارد. برای همین به ایران سفر می‌کند و به زیارت حرم امام رضا (ع) می‌رود.

فیلم لحظات و ظرایف بسیاری دارد که باید آن را دید. تلاش‌های «پدر اسمیت» به‌عنوان یک عالم دینی نمونه‌ای است از یک کار جهادی. چرا که او یه تنهایی و در کشوری که چنین فعالیت‌هایی را برنمی‌تابد دست به کارهای بزرگی زده است. چنین تلاش‌هایی می‌تواند برای همه ما که در شرایط بهتری نسبت «پدر اسمیت» قرار داریم، الگو باشد. اگر او توانسته در قلب کشوری همسو با سیاست‌های آمریکا علیه آنها کار کند و به نتایج خوبی برسد، چرا ما نتوانیم.

یک روحانی مسیحی که با لباس روحانیت برای جوانان صحبت می‌کند، همان قهرمان بوکسی است که با دستکش و لباس بوکس، جوانان را آموزش می‌دهد. بدون شک نفوذ کلام چنین روحانی مسیحی‌ای آن‌قدر زیاد است که جوانان استرالیایی هر کاری برای روحانی خود می‌کنند.

حضور مؤثر روحانیت میان جوانان فقط به این بستگی ندارد که آنها وارد پست‌های مدیریتی شوند، اقدامات این‌چنینی نیز می‌تواند بیش از حد تصور قاطبه جوانان را با خود همراه کنند. «بوکس برای صلح» فارغ از جایگاه دینی و اجتماعی سوژه‌اش، می‌تواند نوعی از منش و روش زندگی روحانیت در جامعه را معرفی کند. در مقابل روحانیون و اصحاب فرهنگ نیز می‌توانند از این شیوه جذب جوانان بهره ببرند.

حضور فعال روحانیت در جامعه چنان‌که پدر «دیوید اسمیت» به آن معتقد است به تعبیری همسو با منویات رهبری و انتظارات ایشان از جامعه روحانیت است. البته در ایران اسلامی نیز چنین روحانیونی دیده می‌شوند که در گمنامی و به دور از هیاهوی رسانه‌ای فعالیت مذهبی دارند. «مهدی زریفی» از روحانیونی است که برای اولین بار برای جامعه ناشنوایان قدم‌های بزرگی برداشته است. فیلم «مهدی که به دنیا آمد» شرح فعالیت‌های این روحانی جوان است که در بخش «جایزه شهید آوینی» جشنواره سیزدهم «سینماحقیقت» به نمایش درآمد.

انتهای پیام/ 161