یادداشت/ مصطفی خدابخشی

آزمون سخت ۸۸

۹ دی عظمت خفته ملتی بود که با متانت پنجه‌های کشیده شده بر صورتشان را تحمل کردند، اما از ارزش‌های والای دینی خود نگذشتند. مردم نشان دادند که در قائله هشت ماهه سرفراز آزمون سخت ۸۸ بودند.

کد خبر: ۳۷۶۳۰۳

تاریخ: ۰۸ دی ۱۳۹۸ - ۰۹:۲۵

گروه اخبار داخلی دفاع‌پرس – مصطفی خدابخشی: انقلاب به مانند نهالی نو رس هنوز ریشه در خاک نگسترانیده بود که از پس و پیش، طوفان حادثه گریبان گیرش شد.  منافقین سلاح به دست گرفتند و به دنبال سهم خود از انقلاب بودند، قائله خوزستان، گنبد، نقده، کردستان و ... آتشی بر پیکر انقلاب انداخت تا شاید اسلام از جامعه ایران رخت ببندد و در سایه آن روحیه مقاومت محکوم به فنا شود.

سهم خواهی و زیاده خواهی یقینا بخش عمده ای از علل ماجراهای آن روزها بود تا در سایه آن تعداد زیادی از مردم و مسئولین کشوری کشته و زخمی شوند تا شاید مقاصد پیدا و پنهان جریانات در آن دوره زمانی محقق شود. زمان پیش رفت و انقلاب به مرور زمان و با گذشت از دل طوفان سهمگین هشت سال دفاع مقدس کم کم به درختی تنومند مبدل شد تا هر تبری یارای قطع کردن شاخ و برگ آن را نداشته باشد.

برگ تاریخ  به سال ۸۸ رسید تا خردادماه آزمونی باشد برای کسانی که روزی خود جزء شاخ و برگ انقلاب بودند. آنها در طوفان پیش رو امتحان سختی را می بایست پشت سر می گذاشتند. یا با انقلاب بودن یا بر انقلاب بودن.

زمینه ها از پیش آماده شده بود و زمین لغزنده و مناسب برای بروز هر خطایی. کلید واژه تقلب پیش از انتخابات برگ و بال یاران قدیم انقلاب را لرزاند تا کم کم در نزدیک ترین ایستگاه یعنی بعد از انتخابات از قطار انقلاب پیاده شوند و خود را رو در روی مردم و نظام قرار دهند. این رو در رویی که هشت ماه به طول انجامید نظام و کشور را با جدی ترین چالش عمر خود رو به رو ساخت.

پیاده شدگان از قطار انقلاب که در طول این هشت ماه به پیاده نظام دشمنان قسم خورده جمهوری اسلامی ایران تبدیل شده بودند هر آنچه تیر داشتند از چله کمان رها کردند و بر تن درخت انقلاب نشاندند تا شاید ترکی بر این تنه تنومد بیوفتد. آنها تیر می انداختند و تبرزنان خارج نشین چشم انتظار زدن ضربه آخر. فتنه پشت فتنه، خباثت پشت خباثت.

عاشورا فرا رسید. این بار نه تنها انقلاب بلکه پرچم همیشه برافراشته امام حسین (ع) در تیررس سربازان فتنه قرار گرفت. آتش بر خیمه حسینی افتاد و کف و سوت و هل هله فضای مبهوت مانده شهر را فرا گرفت. تا این روز همه صبر کردند آن هم از نوع صبر انقلابی.

مردم که تا این روز همه نظاره گر توحش سبزپوشان فتنه گر بودند اما دیگر سکوت را جایز نیافتند. 9 دی رقم خورد؛ کوچک و بزرگ، زن و مردم، پیر و جوان همه آمدند تا جمعیت واقعی و حلقه انسانی را به مدعیان آزادی نشان دهند. جمعیت میلیونی 9 دی یک خواسته داشت و آن هم خاموش شدن شعله فتنه.

حضور میلیونی مردم در میدان، سیلی خروشان را به راه انداخت تا بساط فتنه در هم پیچید شود. نشان داده شد که انقلاب وابسته به مسافران لرزان خود که چند ماه پیش از قطار انقلاب پیاده شدند نیست و مردم ریشه های اصلی درخت تنومند انقلاب هستند. 9 دی عظمت خفته ملتی بود که با متانت پنجه های کشیده شده بر صورتشان را تحمل کردند اما از ارزش های والای دینی خود نگذشتند. مردم نشان دادند که در قائله هشت ماهه سرفراز آزمون سخت ۸۸ بودند و برخی از خواص سرافکندگانی که جز سیاهی چیزی بر رویشان ننشست.

انتهای پیام/