خاطره‌ای از شهید "عقیل پروانه"

ناراحتی یک شهید از قضا شدن نماز نافله‌اش

یک بار اول صبح دیدم عقیل ناراحت است و زانوی غم بغل گرفته و صورتش رنگ پریده است. به وی گفتم دوستم چه شده؟ چرا اینقدر ناراحتی؟ چرا زانوی غم بغل گرفته‌ای؟ در پاسخ با قلب شکسته و پر از ایمان گفت: نماز نافله‌ی امروزم قضا شد.

کد خبر: ۳۷۷۳۶

تاریخ: ۱۵ دی ۱۳۹۳ - ۰۸:۳۴

به گزارش خبرگزاری دفاع مقدس از ساری، «فرید صالحی» همرزم سردار شهید «عقیل پروانه» از شهدای اطلاعات عملیات لشکر 25 کربلا است که در ادامه خاطرهای از این سردار شهید را بیان میکند:

«عقیل عشق به جبهه داشت. زندگیش در جبهه بود. در تمام اوقات درخصوص شهادت صحبت میکرد. خاطره زیادی از خود به جای نهاد. اما من فقط یکی از خاطرات کوچکش را بیان میکنم. یک بار اول صبح دیدم عقیل ناراحت است و زانوی غم بغل گرفته و صورتش رنگ پریده است. به وی گفتم دوستم چه شده؟ چرا انقدر ناراحتی چرا زانوی غم بغل گرفتهای؟ در پاسخ با قلب شکسته و پر از ایمان به من گفت: من نماز امروز را قضا کردم. آن وقت من با خوشحالی رو به ایشان کردم و گفتم: عقیل جان! من خودم شما را اول صبح برای نماز صبح بیدار کردم و شما رو به روی من نماز را اقامه کردید. آن وقت عقیل گفت: آری فرید جان! من نماز صبح را که خواندهام اما  نماز نافله شب را نخواندهام!».

انتهای پیام/