آیت‎الله جوادی آملی:

امام و شهدا با تحقق جمهوری اسلامی زمینه انجام عمل صالح را فراهم کردند

حضرت آیت‎الله جوادی آملی با اشاره به این‎که شهدا مراحل مختلف برزخ و قیامت را در حالی که زنده هستند می‎گذرانند به جایگاه مهم شهدا از دیدگاه قرآن اشاره کرد و امام(ره) و شهدا را در هر کار خیری در جمهوری اسلامی شریک دانست.

کد خبر: ۳۸۳۰۸

تاریخ: ۲۱ دی ۱۳۹۳ - ۱۵:۰۳

به گزارش گروه اخبار داخلی دفاع پرس، حضرت آیتالله عبدالله جوادی آملی امروز شنبه در درس خارج تفسیر خود که در مسجد اعظم برگزار میشود در ادامه تفسیر آیات پایانی سوره مبارکه زمر با اشاره به آیه «بَلِ اللَّهَ فَاعْبُدْ وَکُن مِّنْ الشَّاکِرِینَ» گفت:البته هویت سرمدی ذات اقدس اله نه انکارپذیر و نه اثباتپذیر است، هیچ ممکن نیست حق محض را نفی کند، اگر کسی بخواهد دلیل اقامه کند، مستدل و دلیل و مدلول و مفاهیم و همه را او مطلق فراگرفته و فروبرده، چگونه میخواهد فکر کند، بیرون از ظهور او که نیست، او فیض و ظهورش همه را دربرمیگیرد، خداوند پیش هر خدانشناسی آشکار است، مسأله ربوبیت بیشتر در قرآن مطرح است.

مفسر برجسته قرآن کریم با اشاره به آیه «وَمَا قَدَرُوا اللَّهَ حَقَّ قَدْرِهِ وَالْأَرْضُ جَمِیعًا قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا یُشْرِکُونَ» ابراز کرد: قرآن برای ضرورت معاد فرمود اگر حساب و کتابی در کار نباشد و این اختلاف میان مکاتب و نحلههای مختلف وجود داشته باشد این که با حکمت خداوند سازگار نیست، قرآن فرمود باطل در عالم راه ندارد، یوم حق و روزی که شکی در آن نیست وجود دارد، نه در آن روز و نه در تحقق آن روز شکی وجود دارد، اگر معاد نباشد عالم لهو، لغو و باطل میشود، فرمود عالم را لهو و لعب نیافریدیم، عالم به حق آفریده شده است.

وی بیان کرد: انسانهای با ایمان خداوند را در معاد، در ربوبیت و در نبوت پذیرفتند و شناختند، در سوره مبارکه انعام میفرماید آنان که وحی و نبوت را نشناختند «الله» را نشناختند، پس آن مقداری که باید خداوند را درباره ربوبیتش بشناسیم نشناختهایم، در سوره مبارکه حج است که آنان که برای خداوند شریک قائل هستند آنان نیز خداوند را درست نشناختند، آنها که برای خداوند شریک قائل شدند آن مقدار که باید خداوند را نشناختند، در آیه محل بحث نیز میفرماید آنهایی که میگویند خدا انسان را آفرید و حساب و کتابی نیست آنها نیز خداوند را به حق خود نشناختند، اینها خیال کردند عالم لغو و باطل است.

حضرت آیتالله جوادی آملی با اشاره به «وَالْأَرْضُ جَمِیعًا قَبْضَتُهُ یَوْمَ الْقِیَامَةِ وَالسَّماوَاتُ مَطْوِیَّاتٌ بِیَمِینِهِ» خاطرنشان کرد: اگر بگویند که این آسمانها و زمین در قیامت چه میشود باید گفت خداوند این آسمانها و زمین را در دست خودش میگیرد و جمع میکند، پس اگر یکی از سه اصول دین یعنی معاد، نبوت و توحید ربوبیت را نفهمد در واقع خداوند را آنگونه که باید نشناخته است، ربوبیت و تدبیر الهی را آن گونه که باید نشناخته است.

ملکات دنیایی انسان در قیامت ظهور میکند

وی ادامه داد: در آخرت تکامل علمی فراوان است و همین که انسان وارد صحنه قیامت شد حقایق فراوانی بر او آشکار میشود اما تکامل عملی وجود ندارد، هیچ راهی برای تکامل علمی همچون توبه، ایمان آوردن و انجام کار خیر نیست، برخی انکارهای این دنیا در قیامت ظهور میکند، به عنوان مثال میگویند که ما از مشرکان نیستیم، این دروغگویی آنان در قیامت نیز ظهور مییابد، مانند انسان بددهنی که در خواب نیز فحش میدهد، این فحش گفتن از ملکات نفسانی و گذشته اوست، در قیامت با اینکه متن عمل حاضر است باز میگویند از مشرکان نبودیم.

مفسر برجسته قرآن کریم گفت: افرادی که وارد در صحنه قیامت میشوند و باایمان باشند در روضههای بهشت هستند اما اگر بد باشند در جهنم هستند و این را میفهمند اما افراد متوسط الحال و میانه و کسانی که بیاطلاعند اینها مدتی میگذرد تا از معاد اطلاع بیابند، فرمود اینها اگر ربوبیت الله را به درستی میشناختند نه وحی و نبوت و نه معاد را انکار میکردند.

وی با قرائت «سُبْحَانَهُ وَتَعَالَى عَمَّا یُشْرِکُونَ»، خاطرنشان کرد: او از هر عیب و نقصی مبرا و منزه است، «الارض» که در این جا ذکر شده است به معنای یک زمین نیست، بلکه مفهوم زمینها است که اسم جنس است، فرمود بساط زمین و آسمانها برچیده میشود، این مرحله از نظر علمی و فهم مطلب مشکلترین مراحل قیامت است، زمین باید شهادت بدهد، ما از کجای زمین برمیخیزیم؟ کجای زمین شهادت میدهد؟ روایت است که زمین تبدیل میشود به زمینی که گناه در آن نشده است، در روایت دیگر زمین تبدیل میشود به نانی که مردم از آن میخورند، ما کی از این زمین برمیخیزیم؟ ما اول زنده میشویم و بعد زمین تبدیل میشود؟ پس جایمان کجاست؟ یا اینکه اول زمین تبدیل میشود و ما برمیخیزیم؟

حضرت آیتالله جوادی آملی با اشاره به آیه «وَنُفِخَ فِی الصُّورِ فَصَعِقَ مَن فِی السَّمَاوَاتِ وَمَن فِی الْأَرْضِ إِلَّا مَن شَاء اللَّهُ ثُمَّ نُفِخَ فِیهِ أُخْرَى فَإِذَا هُم قِیَامٌ یَنظُرُونَ»، اظهار کرد: اثبات بیش از دو نفخ صور آسان نیست، گرچه که گفتهاند صور همان شیپور است اما این از باب تشبیه معقول به محسوس است، نفخی که به ذات اقدس اله منسوب است از امر مادی منزه است، فرمود ما یکبار میدمیم کل صحنه خاموش میشود و یک بار میدمیم و کل صحنه روشن میشود، این از باب با مردم سخن گفتن است که مردم زبان قرآن را بفهمند، با این زبان ذات اقدس اله سخن میگوید، ما یک بار فوت میکنیم آتشی که روشن شده خاموش میشود و بار دیگر فوت میکنیم آنان که مردهاند زنده میشوند.

وی خاطرنشان کرد: برخی انسانها از صحنه قیامت برمیخیزند گروههای متفاوتی هستند، برخی را میبرند برخی خودشان میآیند و برخی را کشان کشان میبرند، یک عده را بدرقه تا بهشت میکنند و یک عده را تا دوزخ هی میکنند، مهمانهای الهی را از پشت بدرقه میکنند که این مطلب در آیات پایانی سوره مبارکه زمر است، «فَإِذَا هُم قِیَامٌ یَنظُرُونَ»، یعنی منتظر دستور و حکم الهی هستند.

مقام شهدا همچون مقام فرشتگانی همچون جبرییل و میکاییل

وی ادامه داد: مهم این است که یک عده در این نفخه محفوظ هستند، با این نفخه هر که در آسمان و زمین است خاموش میشود مگر این که خداوند بخواهد، شهدا از این قبیل هستند چه مقامی این شهید دارد اصلا شهید نمیمیرد وقتی از دنیا میخواهد وارد برزخ شود زنده وارد میشود و وقتی از برزخ میخواهد وارد حشر اکبر و ساهره قیامت شود زنده است، این که قرآن میفرمایند به شهدا نگویید اموات به این دلیل است، اینها به گونهای زندهاند که به دیگران بشارت میدهند، مرتب از ذات اقدس اله به همرزمانشان و راهیانشان مژده میدهند.

مفسر برجسته قرآن کریم اظهار کرد: کسانی که حرکت کردند و توی راه هستند اما نرسیدند، اما کسانی که هنوز حرکت نکردند و در جای خودشان خوابیدند جزو این گروه نیستند، آنان که راهی راه شهادت شدند و در راه هستند جزو کسانی هستند که شهدا به آنان بشارت میدهند و از خدای سبحان خبر آنان را میگیرند، بعضی میمیرند و آن جا که رفتند بیدارشان میکنند که نمیدانند چه خبر است، شهدا میدانند که مردند و وارد برزخ شدند و چه اتفاقی افتاده است، وقتی نفخه عمومی میوزد که همه میخواهند خاموش شوند و وقتی که میخواهند از برزخ وارد صحنه قیامت شوند، و شهدا به پیروی از اهلبیت(ع) زنده این مراحل را میگذرانند.

وی در بزرگداشت مقام شهدا بیان کرد: این از آن مقامهای برجستهای است که از آن فرشتگانی همچون جبرییل(ع) و میکاییل(ع) و اهلبیت(ع) است که خداوند به شهدا داده است، چون میدانید الان هر کار خیری در این کشور انجام میشود همچون قرآن خواندن و تعلیم و تربیت به برکت شهدا است، اولین ثواب کار خیر را در نامه عمل امام(ره) و شهدا مینویسند و بعد دیگران، این کم مقامی نیست.

حضرت آیتالله جوادی آملی با قرائت آیه «وَأَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا وَوُضِعَ الْکِتَابُ وَجِیءَ بِالنَّبِیِّینَ وَالشُّهَدَاء وَقُضِیَ بَیْنَهُم بِالْحَقِّ وَهُمْ لَا یُظْلَمُونَ» گفت: زمین با نور الهی روشن است، شمس و قمری وجود ندارد، وقتی که آسمانها و کهکشانها برچیده شد چه چیزی فضا را روشن میکند، زمین با نور الهی روشن است و این کافر جای پای خودش را نمیبیند و فرد با ایمان هم همه جا را میبیند، افرادی که در صحنه قیامت هستند در برخی روایات است وقتی میخواهند تکان بخورند نمیتوانند جلوی خود را ببینند.

وی ادامه داد: زمین قیامت با نور خداوند روشن میشود و مانند این دنیا نیست، در روز قیامت فرد باایمانی را مورد پرسش قرار میدهند اما فرد کناری آن این مطلب را نمیفهمد، این مطلب تمثیل نیست و البته تأویل این مطلب درباره ظهور امام زمان(عج) است، کتاب و وظایف هم دو گونه است یک قسمت شخصی و یک قسمت هم مسائل اجتماعی را در آن نوشته شده است، که در آیه محل بحث منظور کتاب عمومی است که شاهدان اعمال و پیامبران را میآورند و اعمال سنجیده میشود.

انتهای پیام/