روایتی عاشقانه از دل داعش؛ از مصر تا سوریه

رمان «عاشق داعشی من» نوشته هاجر عبدالصمد و با ترجمه مهدیه داوودی توسط انتشارات کتابستان منتشر شد.

کد خبر: ۳۸۶۰۶۰

تاریخ: ۱۰ اسفند ۱۳۹۸ - ۱۴:۲۹

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، رمان «عاشق داعشی من» را‌ هاجر عبدالصمد نوشته و کتاب توسط مهدیه داوودی ترجمه و این روزها از سوی انتشارات کتابستان منتشر شده است.

«عاشق داعشی من» تلاش می‌کند جنایت‌های آشکار داعش را در سایه‌ داستانی عاشقانه روایت کند و از این رهگذر برخی مسائل جامعه را از نگاه زنی مطلقه به چالش بکشد.

روایت عاشقانه موجود در این کتاب از سرزمین مصر آغاز می‌شود. ناآگاهی جوانان نخبه مصری و انقطاع از خانواده موجب پیوستن آنها به جمعی می‌شود که در کتاب مولف به خوبی آن را روایت کرده است.

نخبگانی که به نحوی در خانواده یا در جامعه برخلاف تحصیلات سرکوب شده و حالا با امیال و خواسته‌هاشان مقابله می‌کنند، اما به ناگاه فردی که مسئول جذب نیرو برای این گروه است با فریب جوانان در صدد احاطه برآنها برآمده تا به داعش بپیوندند.

ماجرا از این منظر روایتی جذاب می‌شود که هریک از افراد انتخاب شده شامل جوانانی با گذشته‌ای ملال آور هستند و داعش از این راه به آنها نفوذ کرده و با وعده و وعید آنها را فریب می‌دهد. اما زمانی این دختران متوجه تصمیم اشتباه خود می‌شوند که دیگر دیر شده است و خود را در بند کسانی می‌بینند که هیچ بویی از انسانیت نبرده‌اند و هر یک دچار سرنوشتی خواندنی و عبرت‌آموز می‌شوند.

شخص اول داستان هم فردی نخبه و البته باهوش است؛ تحصیلاتی داشته و مترجم قابلی است. او بر اثر ناملایمات جامعه و تعصبات خانوادگی و تنگ نظری‌ها از همه چیز بریده شده و حالا جذب در گروه و فرقه‌ای که از آن با آب و تاب برایش روایت می‌شود، شده است. دردناک اما چقدر هوشمندانه نویسنده این داستان ماجرای هریک را بازگو می‌کند.

حدود ۶ نفری که هر یک داستانی را قرار است در جمعی تعریف کنند، حتی مادری که دارای فرزند هم هست، در میان این افراد حضور دارد که برای تامین معاش و استقرار حکومتی دروغین که به وی وعده داده شده با مسئول جذب داعش همراه می‌شود. این دختران هر یک به نقطه‌ای از سرزمین‌های تحت امر داعش فرستاده می‌شوند و ....

در این روزهایی که فارغ از کار باید در منزل بمانید تا با مردم برای مقابله به ویروس کرونا همراهی کنید، مطالعه این کتاب را به شما پیشنهاد می‌کنیم.

انتهای پیام/ 102