خالق «رستاخیز» به سوگ مادر نشست

مادر شهیدان درویش پس از عمری تحمل رنج و غم دوری از دو فرزند شهیدش جمعه ۲۲ فروردین به لقاءالله پیوست.

کد خبر: ۳۹۱۳۲۸

تاریخ: ۲۳ فروردين ۱۳۹۹ - ۱۲:۱۷

به گزارش خبرنگار فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، احمدرضا درویش، روز جمعه ۲۲ فروردین مادر گرامی شهیدان «قاسم» و «حمیدرضا درویش» و همچنین مادر محترمه «احمدرضا درویش»، کارگردان صاحب‌نام سینمای ایران به دیار باقی شتافت و به فرزندان شهیدش پیوست.

خبرگزاری دفاع مقدس این ضایعه را به این کارگردان فرهیخته و خانواده محترم‌شان تسلیت می‌گوید.

احمدرضا درویش در سال ۱۳۴۰ در همدان متولد شد و بعد از پایان تحصیلاتش در رشته گرافیک در سال ۱۳۶۱ فعالیت هنری خود را در تلویزیون آغاز کرد. «کیمیا»، «متولد ماه مهر»، «دوئل» و «روز رستاخیز» آثار بعدی این کارگردان مطرح حوزه دفاع مقدس بود که توانست نظر مختطبان و منتقدان را به خود جلب کند. درویش توانست برای دو فیلم «دوئل» و «روز رستاخیز» توانست سیمرغ بهترین کارگردانی را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند.

«سرزمین خورشید»، «آذرخش»، «آخرین پرواز» و «ابلیس» از دیگر آثار درویش است که هر یک در جای خود واجد ارزش‌های سینمایی است که در کنار هم ماهیت سینمای درویش را نشان می‌دهد.

«ریاست هیئت مدیره مؤسسه فرهنگ تماشاگران ایران»، «عضو هیئت مؤسس موزه سینمای ایران»، «مدیر عامل خانه سینما»، «عضو شورای عالی سیاست گذاری خانه سینما»، «عضویت در شورای مرکزی کانون کارگردانان»، «دبیر اولین جشن بزرگ سینمای ایران» و «داوری چهار دوره جشنواره فجر» از جمله سوابق مدیریتی این کارگردان است.

درویش از معدود کارگردانان سینمای ایران است که در کنار «رسول ملاقلی‌پور» و «ابراهیم حاتمی‌کیا» سطح سینمای دفاه مقدس را چه به لحاظ فرمی و چه به لحاظ محتوایی ارتقا بخشیدند.

متاسفانه برخی تصمیمات غیرکارشناسی و ایجاد موانعی که توجیهی ندارد سبب شده تا «رستاخیز» به اکران عمومی درنیاید و جز چند نمایش معدود در جشنواره فجر، این فیلم رنگ پرده را به‌خود نبیند. همین امر نیز سبب شده تا درویش عطای کارگردانی را به لقایش ببخشد و روی صندلی کارگردانی ننشیند.

درویش زبان سینما و جنس سلیقه مخاطبان ایرانی را می‌شناسد و از طرفی متعهدانه در مسیر تعالی سینمای دفاع مقدس پیش رفته است و دلیلی ندارد که حضور این فیلسماز کاربلد را نادیده گرفته و او را کنار بگذاریم. سینمای ایران به‌شدت نیازمند کارگردانانی مانند درویش است تا باز هم با آثار غیرمنتظره دیگری روبه‌رو شویم.

انتهای پیام/ 161