‫وصیت‌نامه شهید «محمد حسین کبیری»؛

امیدوارم شهادت من خدمتی به اسلام باشد

سردار شهید کبیری در وصیتنامه اش می‌نویسد: امیدوارم اگر در زندگی من خدمتی به اسلام نشد، مرگ و شهادت من موجب خدمتی به اسلام شده باشد.

کد خبر: ۳۹۴۲۴۶

تاریخ: ۲۰ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۰۳:۴۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از قم، سردار شهید محمد حسین کبیری فرزند محمد مهدی در سوم آذر سال ۱۳۳۷ در روستای خورآباد از توابع بخش کهک شهر مقدس قم، به دنیا آمد و کودکی اش را در محیط ساده و صمیمی روستا و در فضایی مملو از عشق به خدا و ولایت اهل بیت عصمت و طهارت (ع)، سپری کرد. ‬

فطرت پاک و تربیت خانوادگی و انس با قرآن، او را چنان پرورش داده بود که در سال‌های کودکی و نوجوانی هم اعتقاد و باور‌های دینی و مذهبی، با رفتاری نیکو و مردم دوستی زندگی کرد و در آغاز جوانی به کمک پدر در شغل کشاورزی شتافت.

دوران سربازی او با آغاز نهضت امام خمینی (ره) مصادف شد. او با استفاده از فرصت پیش آمده، فعالیت‌های سیاسی و ضد طاغوتی را با برپایی جلسات مخفیانه، سخنرانی علیه رژیم طاغوت، پخش اعلامیه و برگزاری مجالس سوگواری حضرت سیدالشهدا (ع) شکل داد.

وقتی شنید حضرت امام (ره) فرمان داده اند که سربازان پادگان‌ها را ترک کنند، او که فرمان از رهبر و مرجع تقلید خود می‌برد در صدد برآمد خود و دیگر فرزندان متعهد این مرز و بوم را از خدمت زیر پرچم طاغوت رهایی دهد و به صفوف ملت انقلابی بپیوندند. شهید کبیری تا پیروزی انقلاب اسلامی و شکست نظام استبدادی پهلوی از پای ننشست و برای آگاه سازی مردم روستا می‌کوشید و به منظور تحقق این هدف با دعوت از روحانیون متعهد به ارشاد و هدایت مردم پرداخت.

پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و تشکیل سپاه پاسداران به این نهاد مقدس پیوست و خود را با حضور در سنگر‌هایی همچون مبارزه با غائله ضدانقلاب در کردستان و حضور در جبهه‌های جنوب وقف انقلاب کرد. در مواجهه با مسایل ضد ارزشی با افراد خاطی برخوردی بسیار قاطع داشت. ولی در مقابل دوستان انقلاب دست تواضع به سینه می‌گذاشت و با آنان با رافت و مهربانی رفتار می‌کرد.

او آنچنان لایق و شایسته بود که در جبهه مسئولیت‌های مختلفی به او سپرده شد. اگر به مرخصی می‌آمد، همواره دلش در منطقه عملیاتی بود. حالت معنوی خاص، قلبی با صفا، چشمی اشکبار و روحیه‌ای حماسی داشت و جمع این خصلت‌ها در او نعمت و موهبت الهی بود، اهل شب زنده داری، نافله شب و تلاوت قرآن بود. با دعا و نماز مأنوس بود.

در عملیات رمضان فرماندهی گردان مالک اشتر را به عهده داشت. همواره در مقابل بندگان خدا متواضع بود و دست ادب به سینه داشت. سرانجام در دوم شهریور سال ۱۳۶۱، در پاسگاه زید، به شهادت رسید و پیکر مطهرش پس از سیزده سال و نیم مفقودیت، تفحص و در چهارم اسفند سال ۱۳۷۳ با شکوه فراوان تشییع و در گلزار شهدای روستای خورآباد قم به خاک سپرده شد.

سردار «حاج احمد فتوحی» جانشین فرماندهی لشکر ۱۷ در دوران دفاع مقدس درباره رشادت شهید کبیری می‌گوید: «او در عملیات رمضان با توجه به گرمای طاقت فرسا، تسلط دشمن و موقعیت بد جغرافیایی، ایثار و از خود گذشتگی را به حد اعلا رسانده بود؛ در مرحله چهارم عملیات، دشمن اقدام به خنثی کردن تک نیرو‌های اسلام نمود، اما شهید بزرگوار محمد حسین کبیری با این که فرماندهی گردان را عهده دار بود، آرپی جی به دست گرفت و به شکار تانک‌های دشمن رفت و در زیر آتش شدید تیربار و گلوله مستقیم تانک ها، ایستادگی کرد و عاقبت هدف گلوله قرار گرفت و به شهادت رسید»

حجت الاسلام اقبالیان فرمانده بسیج قم در دوران دفاع مقدس نیز اینچنین می‌گوید: «در اهواز به مناسبتی آیه شریفه «اطیعوالله و اطیعوالرسول و اولی الامر منکم» را تلاوت کردم. شهید حسین کبیری نزد من آمد و گفت: به این آیه بسیار علاقمندم ود در زندگی به این آیه عمل کرده ام. پرسیدم کجا؟ گفت: در دوران سربازی به دستور امام از پادگان گریختم و پس از پیروزی انقلاب دوباره لباس سربازی را به تن کردم»

شهید کبیری در فراز‌هایی از وصیتنامه اش چنین نوشته است: «از آنجایی که هر آن صدای مظلومانه مسلمانان و مستضعفان جهان به گوش می‌رسد و خداوند متعال فرمان می‌دهد که چرا در راه خدا جهاد نمی‌کنید در حالی که مستضعفان جهان زیر فشارند و از آنجایی که دشمنان دین خدا و حق و عدالت کمر به ریشه کن کردن این دین حق یعنی اسلام بسته اند البته به خیال خام خود، برای خود که به عنوان یک فرد پرورش یافته در مکتب اسلام و مکتب قهرمان پرور که خود را پیرو خط علی اکبر حسین قلمداد کرده ام، برای خود وظیفه دانسته و از آنجا که برای مردان خدا محال است که بنشینند و دین خدا دست خوش دشمنان گردد، بدین جهت جهاد را در راه خدا شروع نموده و از تمام جوانان متعهد و مسئول تقاضای همفکری و همکاری را در این جهاد مقدس می‌نمایم.

و به پدر و مادر خود شهادت در راه دوست را تبریک گفته و آنان را از ذره‌ای حزن و ناراحتی برحذر می‌دارم. امیدوارم که اگر در زندگی من خدمتی به اسلام نشد از مرگ من خدمتی به اسلام شده باشد. در خاتمه وصیت نامه از خداوند متعال پیروزی کامل اسلام و استقرار نظام عدل الهی اسلام را مسالت نموده و سلامتی و طول عمر رهبر کبیر اسلام و پدر روحانی همه مسلمانان و مستضعفان جهان را از خداوند متعال خواستارم»

قم درعملیات رمضان سال ۱۳۶۱ تعداد ۱۰۳ شهید و ۱۳۶ جانباز تقدیم اسلام و انقلاب کرده است.

گزارش: ابوالفضل بمانی

انتهای پیام/