معلم تفسیرگر واقعی عشق و ایثار

معلمانی هستند که با دیدن شرایط مناطق محروم در وضعیت کرونایی عشق و ایثار را سرلوحه کار قرار داده و با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و شرایط خاص نگذاشتند در نقاط دور افتاده تعلیم و تربیت تعطیل شود.

کد خبر: ۳۹۴۴۹۱

تاریخ: ۱۲ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۹:۴۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از شهرکرد، با ورود کرونا ویروس به کشور مشکلات متعددی ایجاد شد که یکی از مهم‌ترین مشکلات، تعطیلی مراکز آموزشی و کلاس‌های درس به صورت حضوری بود، ولی با وجود این تعطیلی امر آموزش متوقف نشد و فضای مجازی و صدا و سیما جایگزین کلاس‌های درس شد.

اما با ایجاد این شرایط نیز در بسیاری از مناطق کم برخوردار به دلیل نبود امکانات، آموزش از این طریق هم ممکن نبود و به طبع آن بسیاری از دانش آموزان از این نعمت محروم می‌شدند، اما معلمانی بودند که با دیدن این شرایط، عشق و ایثار را سرلوحه کار قرار داده و با رعایت پروتکل‌های بهداشتی و شرایط خاص نگذاشتند در نقاط دور افتاده تعلیم و تربیت تعطیل شود.

شیف بعد ازظهر را بدون اضافه حقوق به مدرسه می‌آمدم

مریم ظاهری معلم روستای دهناش منطقه بازفت چهارمحال و بختیاذری در گفت‌وگو با دفاع‌پرس اظهار داشت: در روستای ما امکان دسترسی به اینترنت بسیار مشکل است، خودم برای انجام کارهای اینترنتی با همکاران در شهر تماس می‌گیرم و با این شرایط امکان برگزاری کلاس بصورت مجازی وجود نداشت.

وی با بیان این که در این روستا بیشتر افراد گوشی معمولی دارند افزود: از ۱۷ دانش‌آموزی که در شش پایه دارم هیچ کدام گوشی هوشمند ندارند.

ظاهری با بیان این که سال دومی است که معلم هستم ادامه داد: دانش‌آموزان کلاس چهارم حروف الفبا و دانش آموزان کلاس ششم یک جمع و تفریق ساده را یاد نگرفته بودند، برای تقویت دانش‌آموزان شیفت بعد از ظهر را بدون این که حقوق اضافه‌ای بگیرم به مدرسه می‌آمدم.

این معلم دلسوز با اشاره به این که با شیوع کرونا ویروس مدارس و مراکز آموزشی تعطیل شد بیان کرد: با توجه به نبود امکانات برای برگزاری کلاس مجازی، کلاس‌ها را بصورت حضوری ادامه دادم و از فضای روبروی مدرسه و با رعایت فاصله اجتماعی برای برگزاری کلاس‌ها استفاده کردم.

دانش آموزانم را مثل فرزندانم دوست دارم

سید احمد جزایری معلم روستای بازه سوخته نیز در گفت‌‌وگو با خبرنگار دفاع‌پرس ابراز کرد: روستای بازه سوخته  منطقه بازفت چهارمحاب و بختیاری محرومیت‌های خاص خود را دارد و شرایط برای برگزاری کلاس بصورت مجازی در این منطقه فراهم نبود، اگر ما هم دست روی دست می‌گذاشتیم دانش‌آموزان از درس عقب می‌افتادند.

وی با بیان این که مسافت طولانی را از شهرستان فارسان تا رسیدن به محل خدمتم طی می‌کنم ادامه داد: پس از شیوع این ویروس سعی کردم کلاسم را در روز‌های دوشنبه و چهارشنبه در فضای باز برگزار کنم.

جزایری افزود: دانش‌آموزانم را مثل فرزندان خود دوست دارم و نمی‌خواستم این محرومیت باعث عقب افتادگی آنها از درس شود.

این معلم فداکار اظهار داشت: در روستایی که هستم بسیاری از خانواده ها گوشی هوشمند ندارند و اینترنتی وجود ندارد، بسیاری از خانواده‌ها توان خرید اینترنت را هم نداشتند حتی روستا جاده مناسبی ندارد و برای رسیدن به آن باید چندین ساعت پیاده‌رویی کرد.

انتهای پیام/