الاخبار بررسی کرد/

پاسخ کوبنده حزب الله به رژیم صهیونیستی از جولان تا الجلیل

روزنامه الاخبار درباره تجاوز پاسخ حزب الله به تجاوز اخیر رژیم صهیونیستی به القنیطره نوشت که پاسخ کوبنده مقاومت در منطقه‌ای به وسعت جولان تا الجلیل است.

کد خبر: ۳۹۴۹۳

تاریخ: ۰۶ بهمن ۱۳۹۳ - ۱۲:۰۴

به گزارش گروه بین الملل دفاع پرس، «ناهض حتر» یکی از نویسندگان لبنانی در خصوص پاسخ مقاومت به تجاوز اسرائیل به منطقه القنیطره در جنوب سوریه و شهادت شماری از رزمندگان مقاومت در این حمله در مقالهای در روز نامه «الاخبار» چنین نوشت: روز جمعه آینده سید حسن نصرالله دبیرکل حزب الله لبنان قرار است در یک سخنرانی موضع حزب الله را در قبال تجاوز اسرائیل به منطقه القنیطره و شهادت 6 تن رزمندگان از مقاومت، اعلام نماید. سید چه خواهد گفت؟

پاسخ به این تجاوز تضمین شده است، نه تنها تضمین شده است بلکه خود اسرائیلی ها هم به وجود چنین پاسخی اذعان دارند، حتی شواهد حکایت از آن دارد که آنها خود را برای دریافت ضربه در حدود قواعد کنترل شده درگیری، آماده کردهاند. قواعد کنترل شده درگیری همان هدف قرار نگرفتن افراد غیرنظامی است.

کوتاه آمدن اسرائیل و این چشم پوشی را تل آویو از طریق روسها به صورت علنی اعلام میدارد، این مساله به صورت خلاصه وار نشان میدهد آنها در حسابهای خود بازنگری کردهاند، و نتیجه آن شده است که منافع مشترک آمریکایی و اسرائیلی بر آن است تا مرزها براساس ستاتیکوی فعلی محترم شمرده شوند، و لو این که بهای آن ضربهای در برابر ضربه باشد.

ابتدا قرار است سید به این مساله پاسخ دهد که ضربه آتی حق مسلم حزب الله است، و این ضربه در زمان و با حجمی مناسب براساس هر آن چه مقاومت تعیین کرده است روی خواهد داد.

اما در قبال ستاتیکوی فعلی این معادله دیگر جزو مسائلی هستند که به گذشته باز میگردد، و این مساله به منافع مقاومت ارتباطی ندارد.

هم اکنون لحظات کنوی در این مرحله سرنوشت ساز هستند، چرا که اگر در این مرحله و در نزدیک ترین زمان از حالت دفاعی به حالت حمله منتقل نشویم، در مرحله آتی هم سوریه و هم حزب الله مرحله فرسایشی را آغاز خواهند کرد.

در واقع آن چه تاکنون در سوریه محقق شده و صورت گرفته است از حد و مرز مقاومت و ایستادگی بیشتر نبوده است و تنها مرحله پشت سر گذاشتن خطرها بوده است، اما این مرحله به پایان رسیده است!.

از نظر دولت سوریه ادامه این جنگ برای مدتی طولانیتر یک خطر دوگانه را به دنبال خواهد داشت، چرا که از سویی بیم آن می رود توده اجتماعی ملی شکل گرفته برای حمایت از جمهوری در جریان نزاع متلاشی شود، و از سوی دیگر تحولات آتی در نزاع منطقهای و بین المللی با عقب نشینی آمریکا به تجاوزی مستقیم یا از طرف کشور های منطقهای به سوریه تبدیل شود.

این درحالی است که ادامه جنگ به شکل کنونی آن میتواند به عادت کردن به وضعیت کنونی تقسیم بندی و دسته بندی میدانی کشور ختم شود، که البته این امر خطراتی را در طولانی مدت به همراه خواهد داشت.

دولت سوریه امروز در برابر مسالهای سرنوشت ساز قرار گرفته است که تاخیر در آن جایز نیست، آن مساله هم تشدید نبرد است، زیرا درحالی زهران علوش ( سرکرده گروه تروریستی جیش الاسلام) تروریست تهدید میکند می خواهد مجددا دمشق را به خمپاره ببندد، و عملا هم تهدید خود را محقق می سازد، در این صورت ما به خانه اول خود بازگشتهایم.

دیگر اینکه در پاسخ به تهدیدهای تروریستی نمی توان به تهدید نظامی بسنده کرد، باید فورا با آن مقابله شود، باید با شدت لازم تمام آثار روانی و سیاسی پیشرفتهای تروریستی در پایتخت را پاکسازی کرد.

سوای آن الفبای تحلیل راهبردی ما را به مسائل سرنوشت سازی سوق میدهد، البته این درباره دولت سوریه صدق میکند، این کشور باید نقش منطقهای خود را باز یابد، این امر نیازمند اذعان عربی و منطقهای و بین المللی به این نقش سوریه است، و همین مساله میتواند منجر به پایان و خاتمه نزاع داخلی در این کشور شود.

از این طریق می توان گروه های مسلح را تجزیه کرد و امنیت و قانون را به تمام مناطق جمهوری سوریه بازگرداند، و در همین راستا تنها میتوان گروههای معارضه ملی را قبول کرد. بازگردادن نقش منطقه ای سوریه به این کشور تنها یک گذرگاه و راه حل دارد و آن درگیری با اسرائیل است.

در اینجاست که حزب الله نقش بسیار مهمی در سوریه میتواند ایفا کند، نقشی که به نفع سوریه خواهد بود، و این نقش هم در مرتبط ساختن سه منطقه به هم پیوسته از نظر جغرافیایی و میدانی است که در برگیرنده جنوب لبنان و جولان و الجلیل است.

از جلوههای حیله و مکر تاریخ آن است که یک نیروی قوی که وزنهای در منطقه به شمار میآید، فریب ضربهای تاکتیکی را بخورد، و از این طریق بخواهد گرفتار ضعف راهبرد خود شود.

این همان کاری است که اسرائیل به آن دست زد، زمانی که اسرائیل خود را گرفتار طعمه ترور شماری از رزمندگان مقاومت لبنانی و یک ژنرال ایرانی در جولان کرد، با این اقدام اسرائیل توافق سال 1947 با سوریه را نقض کرد، و تفاهم مربوط به توازن قدرت پاسخ حزب الله را نادیده گرفت، و در این امر اسرائیل به صورت مستقیم خود را گرفتار رویاروی مستقیم با ایران کرد، در نتیجه اسرائیل اذعانی در خصوص حضور سیاسی و میدانی محور مقاومت در جولان ارائه داد، و این مساله ای است که میکوشد از طریق ارائه دادن پیشنهاد یک ضربه در برابر یک ضربه خود را از این مخمصه خلاص کند.

در سخنرانی آینده سید حسن نصرالله دیگر دبیرکل حزب الله آن موضع همیشگی را که دربرگیرنده محفوظ بودن حق پاسخ است تکرار نخواهد کرد، دیگر این بیان قدیمی شده است، دقیقا مانند بیانیه تصمیم به پذیرش بشار اسد رئیس جمهوری سوریه برای باز شدن جبهه مقاومت مردمی در جولان که آن هم قدیمی شده است، چرا که سید حسن نصرالله پیش تر اعلام کرده بود که حزب الله آمادگی دارد برای آموزش سوریها وارد عمل شود، و تجربیات حزب الله را به مقاومت در سوریه انتقال دهد.

اما سید حسن نصرالله در آن روز نگفت که جولان «منطقه عملیاتی» حزب الله در برابر اسرائیل است، همانگونه که در جنوب لبنان در گذشته چنین بوده است و همانگونه که در آینده الجلیل چنین خواهد بود!.

اساسا ً حزب الله اکنون در میدان های نبرد در لبنان و سوریه و عراق به صورت مستقیم حضور دارد و در فلسطین هم از طریق حمایت از رزمندگان مقاومت نیز حضور خود را نشان داده است، اکنون حزب الله ناگزیر شده است مازاد قدرت و توان خود را به توان منطقهای تبدیل کند که قدرتی اساسی خواهد بود، و این توان به مراتب از توانی که لبنان برای دفاع از خود دارد بیشتر و بزرگ تر است، از این رو این توان بالای حزب الله آن را به سمت الجلیل سوق خواهد داد.

به طور حتم حمله مقاومت به الجلیل البته که با پوشش ملی و اخلاقی توام خواهد بود، اما این اقدام از پوشش بین المللی و توجیه میدانی برخوردار نیست.

این اسرائیل است که این پوشش را به آن بخشید و اعتبار میدانی داد، چرا که اسرائیل به جولان و رزمندگان حزب الله حمله کرد، با این اقدام اسرائیل در واقع بین جنوب لبنان و جولان ارتباطی قائل شد، این ارتباط اکنون به صورت سیاسی هم حاصل شده است.

اکنون دیگر پاسخ به این تجاوز اسرائیل در اراضی اشغالی فلسطین هم توجیه دارد، البته پاسخ به صورت نظامی ممکن نخواهد بود، مگر آن که حزب الله در بلندیهای جولان مستقر شود، منطقهای که بر منطقه عملیاتی الجلیل به صورت مستقیم مشرف باشد.

شکستن مرزهای بین لبنان و سوریه و فلسطین در مثلث مناطق مقاومت یعنی در جنوب لبنان و بلندی های سوریه و الجلیل فلسطین امری طبیعی در یک پاسخ راهبردی است، یعنی نه تنها پاسخی به تجاوز اسرائیل است که پاسخی به دشمنی امپریالیسم عقب مانده تروریستی است.

البته این اقدام همچنین پاسخی تاریخی به سایکس بیکو است و این که این سایکس بیکو تنها نمی تواند برای اسرائیل و ترکیه خدمت کند، همانگونه که داعش و جبهه النصره در حال استفاده از آن هستند، بلکه از این طرح می تواند در مقابله با بیت العنکبوت (خانه عنکبوت) صهیونیستی هم استفاده کرد، و به هیمنه غربی بر کشورهایمان پایان دهیم.

راه رسیدن به الجلیل دشوار و طولانی و پر مانع است اما دیگر جایگزینی نمانده است.

انتهای پیام/ک.ف