نقش والدين و همسران شهيد در پيروزی دفاع مقدس ستودنی است

اگر از همه مسائل و جنبه‌های مختلف جنگ تحمیلی، ایثار و فداکاری‌های رزمندگان گفته شود و از نقش پر اهمیت مادران و همسران آنها صحبتی به میان آورده نشود، قطعا حق مطلب به درستی ادا نشده است.

کد خبر: ۳۹۵۴۶۹

تاریخ: ۱۸ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۲:۵۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از گرگان، مادران شهدا به تاسی از حضرت فاطمه زهرا (س) در دفاع از حريم ولايت و امامت در دفاع مقدس با لبیک به امام شهدا، همسران و فرزندان خود را برای دفاع از اسلام و انقلاب آماده و راهی جبهه‌های نبرد حق عليه باطل كردند تا یک وجب از خاک وطن به دست دشمن نيفتد.

بانوان ایران در نهضت انقلاب اسلامی سهم بیشتری از مردان دارند و امروز هم که در پشت جبهه‌ها مشغول فعالیت هستند، سهم آن‌ها بیشتر از دیگران است و در تربیتی که اشتغال دارند، چه تربیت کودکانشان و چه تربیت خردسالانشان و چه تربیت‌هایی که در کلاسها و جاهای دیگر مجالس دارند، سهم بزرگی در این انقلاب دارند. (امام خمینی (ره))

تحمل عروس چهل روزه‌ای که همسر جوانش در جبهه بستان به لقای پروردگار نائل آمده بود ستودنی است زیرا با اینکه روزها از فتح بستان می‌گذشت، اما پیکر همسر او در بلندیها با دوربین دیده می‌شد ولی چون آنجا و آن نقطه در تیررس دشمن قرار داشت، آوردن آن شهید عزیز میسر نبود و این نوعروس اعلام می‌کرد چیزی را که در راه خدا داده باز پس نمی‌گیرد و حتی دلش را به آوردن جسد همسرش خوش نمی‌کرد و اجرش را از خدا طلب می‌کرد.

«حسین رحمانی» از رزمندگان نیروی دریایی در دوران دفاع مقدس می‌گوید: در قبرستان خرمشهر زن 65 ساله‌ای را دیدم که تفنگی بر دوش دارد. گفتم مادر چه می‌کنی؟ گفت پسر و دخترم آنقدر جنگیدند تا شهید شدند و اینجا خفته‌اند. من میروم راهشان را ادامه دهم.

یکی دیگر از برادران پاسدار که در نبرد خونین شهر شرکت داشته، درباره مبارزات زنان در جبهه می‌گوید: با اینکه تعداد زنها بسیار کم بود اما همان تعداد کم سبب بالا رفتن روحیه رزمندگان می‌شد. با اینکه امکان داشت هر لحظه جان خود را از دست بدهند اما در کندن سنگر به برادران کمک می‌کردند و این عالی‌ترین شکل ایثار خواهران در جبهه بود.

وی می‌گوید تا قبل از نبرد تن به تن در مسجد جامع خرمشهر جمع بودند و برای رزمندگان غذای گرم تهیه می‌کردند. تعدادشان حدود 60 نفر بود و با وجود گلوله‌های خمپاره و توپخانه در صحن مسجد بدون کوچکترین هراسی از مرگ به کار مشغول بودند.

حضرت زهرا (س) که صورت کامل بندگی خداوند است و الگوی زنان مسلمان، تجلی تمام ابعاد متصور برای زن و برای انسان در ایشان بود، او زنی روحانی و ملکوتی است که تمام نسخه انسانیت، اجتماع معنویات جلوه‌های ملکوتی، جلوه‌های الهی، جبروتی، ملکی و ناسوتی را دارد.

زنان مسلمان ایرانی با الهام از تعالیم اسلامی با شجاعت و شهامت وصف ناشدنی، در صحنه‌های مختلفی حتی در میدان های رزم حضور یافتند. خواهران بسیج  و سپاه خرمشهر از جمله زنانی بودند که در منطقه عملیاتی باقی ماندند و به کارهایی از جمله حفاظت از انبار مهمات و رساندن آن به رزمندگان اسلام، کندن سنگر، تهیه و طبخ غذا برای رزمندگان مشغول شدند. زنان غیور و شجاع ایرانی گاه با دست خالی و یا چوبدستی مزدوران بعثی را به اسارت گرفتند. یک شیر زن سوسنگردی با چوبدستی خود چند سرباز عراقی را به اسارت گرفت و قهرمان دیگری تعدادی از آنان را در یک اتاق محبوس کرد و سربازان اسلام تحویل داد.

حضرت زینب (س) در حادثه کربلا همگام با برادر خود امام حسین (ع) حرکت کرد و بعد  از شهادت آن امام بزرگوار حرکت عظیم کربلا را ادامه داد تا کاملا به ثمر نشست و فرا گیر شد و جهانی شد. هر کس که تاریخ کربلا را به دقت بخواند، به این نتیجه می رسد که همراهی و همگامی زینب کبری و قهرمانی های او در این حرکت عظیم و این جریان پر از رنج، اثر حیاتی داشت به طوری که اگر زینب نبود و این فداکاری‌های بی نظیر را از خود نشان نمی داد، معلوم نبود که سرانجام انقلاب کربلا به کجا برسد و یا عقیم  و ناموفق می ماند و یا اینکه بر فرض که تا نقطه شهادت امام حسین (ع) به پیش می‌رفت، ولی از آن پس به خموشی می‌گرایید و ما مکرر دیدیم که زنان بزرگواری  زینبی‌وار فریاد می‌زنند که فرزندان خود را از دست داده و در راه خدای تعالی و اسلام عزیز از همه چیز خود گذشته و مفتخرند به این امر و می‌دانند آنچه بدست آورده‌اند بالاتر از جنات نعیم است چه رسد به مطاع ناچیز دنیا.

زنان در خونین شهر هم می‌جنگیدند و هم زخمیان را از صحنه نبرد خارج می‌ساختند. آنها را به بیمارستان می‌رساندند و شب و روز از آنها پرستاری می‌کردند. شجاعت آنها مردان را به حیرت انداخته بود. با لباس‌ها و دست‌های خون آلود تا قلب دشمن پیش می‌رفتند زخمی‌ها را بر می‌داشتند داخل آمبولانس می‌گذاشتند و باز می‌گشتند.

بارها مردان فریاد می‌زدند: نروید خطرناک است، اما آنها گوش نمی‌دادند و بچه‌ها مجبور بودند هنگام جلو رفتن آنها با درست کردن خط آتش آنها را از تیر دشمن مصون نگه دارند.

آنها در خط فاطمه (س) کمر همت بسته بودند و در کاروانی به قافله سالاری زینب (س) مفهوم زن بودن را معنی کردند و همه آلودگیها و پستی‌ها را از چهره زن زدودند و نشان دادند زن کیست و ارزش او چیست.

اگر از همه مسائل و جنبه‌های مختلف جنگ، ایثار و فداکاری‌های سربازان جنگ گفته شود و از نقش پر اهمیت مادران و همسران آنها صحبتی به میان آورده نشود، قطعا حق مطلب به درستی ادا نشده است. درست است که جنگ اصولا یک فعالیت مردانه و خشن محسوب می‌شود و قهور و بی‌باکی و شجاعت فراوانی را می‌طلبد که بدون این ویژگی و صفات انسانی امکان درگیری‌ها و خونریزی‌ها میسر نیست، اما باید توجه داشت که در پرورش این روحیه و خلقیات جنگی زنان و همسران رزمندگان نقش اصلی را ایفا می‌نمایند.

«در بحث مهم نقش زنان در جنگ ایران در سه مقوله اصلی فعالیت زنان در پشت جبهه، حضور زنان در میدان نبرد و خط مقدم، نقش زنان در حفظ آثار و ارزش‌های مقدس پس از پایان جنگ می‌گنجد.»

رهبر معظم انقلاب اسلامی می‌فرماید: ما در جریان جنگ شاهد بودیم که زن در کشور ما سرباز خط مقدم انقلاب شد.

زن در مکتب اسلام از چنان شخصیت والایی برخوردار است که می‌تواند عهده دار مسئولیت مبارزه با حاکمیت کفر و استکبار و زمینه ساز تحقق حاکمیت الهی در زمین باشد  و مشعل دار فضیلت و کرامت در دنیای تاریک و متعفن در هر عصر و زمان باشد که شرح ایثار و دلاوری های زنان در جنگ قلم را آشفته و دل را بی طاقت می سازد. اما بیانش وظیفه‌ای است که بر دوش ما احساس می‌شود امید که این وظیفه را به خوبی به انجام برسانیم.

این نوشتار تقدیم به شیر زنانی که در طلوع هر صبح، نوید ظهور را خواهانند. باشد که جز یاران حضرتش  باشند و باشیم. ان‌شاالله

انتهای پیام/