یادداشت/

جوانان «جهادی» به دنبال راه شهدا

این روز‌ها جوانانی را می‌بینیم که راه را پیدا کرده‌اند؛ جوانانی که با همه ناملایمات و مشکلات «جهادی» کار می‌کنند و در گمنامی به دنبال راه شهدا هستند. آن‌ها می‌دانند که هر شهید نشانی‌ست از یک راه ناتمام و حالا ما مانده‌ایم و راه ناتمام، آن‌ها فانوس برداشته و معبر می‌زنند و راه دوستان ندیده دیروز خود را ادامه می‌دهند.

کد خبر: ۳۹۶۶۳۳

تاریخ: ۲۸ ارديبهشت ۱۳۹۹ - ۱۱:۵۴

گروه استان‌های دفاع‌پرس: سلام بر آنان که عاشقانه رفتند از دیروز تا امروز. سلام بر سردار دل‌ها که گفته بود دیگر در کنار شما نیستم. شب‌های قدر جایش حسابی خالی است.

چند روز است به این فکر می‌کنم که سردار دل‌ها اگر بود در این روز‌ها چه می‌کرد؟

‌می‌گویند یک لحظه تفکر بهتر از سال‌ها عبادت است. با خود می‌اندیشم سردار‌هایی که با جان خود معامله کردند کجا و ما کجا؟! مایی که به فکر احتکار، دور زدن قانون، کلاه گذاشتن سر این و آن هستیم.

الغوث هایمان آیا به گوش خدا خواهد رسید. او خود فرموده است که صدبار اگر توبه شکستی باز آی. اما با چه رویی به درگاهش رو آوریم. مایی که هر سال شب‌های قدر در خلوت خود با خدا عهد می‌بندیم، اما ماه به نیمه نرسیده عهد می‌شکنیم.

تصمیم گرفتم در این شب قدر ترازوی وجدانم را میزان کنم و چرتکه حساب و کتابم را دقیق محاسبه کنم تا ببینم از کجا آمده ام و آمدنم بهر چه بود؟ فکر کنم به اینکه آیا هدف از خلقت من فقط کار کردن و جمع کردن مال و رسیدن به آرزو‌های ریز و درشت مادی بوده؟ همه این روزمرگی‌ها را در کفه ترازو بگذارم و کفه دیگر عمر گرانسنگ که به سرعت در حال گذر است، چه خواهد شد؟

گاهی فکر می‌کنم ما با خدا هم معامله می‌کنیم؟ در هر مقام و منصبی که هستیم به جای دنبال کردن مطالبات خودمان چقدر به فکر خلق هستیم که گفته اند عبادت بجز خدمت خلق نیست.

اگر به فکر خلق هستیم چرا در همسایگی ما خانواده‌ای گشنه سر بر بالین می‌گذارند؟ چرا مردمان کال شور حتی از ابتدایی‌ترین امکانات محروم هستند؟ چرا مردمان سر رود آب گل آلود را می‌بینند؟ چرا پسر بچه همسایه در آرزوی یک توپ است و چرا‌های دیگر.

این روز‌ها جوانانی را می‌بینیم که راه را پیدا کرده اند جوانانی که با همه ناملایمات و مشکلات جهادی کار می‌کنند و در گمنامی به دنبال راه شهدا هستند. آن‌ها می‌دانند که هر شهید نشانی ست از یک راه ناتمام و حالا ما مانده ایم و راه ناتمام، آن‌ها فانوس برداشته و معبر می‌زنند و راه دوستان ندیده دیروز خود را ادامه می دهند. آن‌ها میدانند که مولایمان حضرت علی (ع) فرمودند: همانا جهاد دری است که فقط به روی دوستان خاص خویش گشوده است.

بله بهشت را به بها می‌دهند، خدا کند الغوث‌های ما بی ریا باشد و سر از بازار طلا و بورس و خودرو و مسکن و ... در نیاورد، خدا کند در جا نزنیم و هر سال قدمی به خدا نزدیکتر شویم.

غبطه می‌خورم به حال کسانی که در این وانفسا به گونه‌ای زندگی می‌کنند که خداوند خریدارشان می‌شود. کاش ما هم در این شب‌های قدر خریدنی باشیم.

به یاد همه شهدای وطن چه آن‌ها که در دفاع از خاک و ناموس و حرم آل الله جنگیدند و چه آن‌ها که در راه خدمت و سلامت خلق عاشقانه جنگیدند و خداوند خریدار آن‌ها شد.

انتهای پیام/