وصیت‌نامه شهید دانش آموز «عباس پوربهی»؛

خجالت می‌کشم سیل برادران عزیز به جبهه روانه شوند و من در خانه بخوابم

در فرازی از وصیت‌نامه شهید «عباس پوربهی» آمده است: در زمانی که سیل مردم و برادران عزیز به جبهه روانه می‌شوند من خجالت می‌کشم که در خانه بخوابم و شاهد پیکار آنان باشم.

کد خبر: ۳۹۸۶۰۴

تاریخ: ۰۷ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۵:۰۳

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از بوشهر، شهید دانش آموز «عباس پوربهی» در تاریخ 1344/9/26 در شیراز متولد شد، با ﺷﺮوع ﺟﻨﮓ تحمیلی ﺑﻪ ﺟﺒﻬﻪ هاى حق علیه باطل شتافت و ﺳﺮاﻧﺠﺎم در 23 اریبهشت سال 1361 در فکه ﺑﻪ درﺟﻪ رﻓﻴﻊ ﺷﻬﺎدت‫ ﻧﺎﺋﻞ ﺁﻣﺪ.

وصیت‌نامه شهید

بسم رب الشهداء و الصدیقین

ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون.

بنام خدا و با سلام به امام و امت شهید پرور با اجازه از آنان درحالی که این لیاقت را در خود نمی بینم که وصیت نامه ای بنویسم ولی می نویسم.

من وصیتی ندارم جزء اینکه از تمام مردم ایران بخصوص آنهائی که راه انحراف و برخلاف اسلام در پیش گرفته اند نصیحتی از من برادر کوچکتر از خودشان بدانند که باید در خط اسلام و امام باشند تا آسیبی به مملکت نرسد.

در زمانی که سیل مردم و برادران عزیز به جبهه روانه می شوند من خجالت می کشم که در خانه بخوابم و شاهد پیکار آنان باشم.

از پدر و مادر عزیز و خواهر و برادران و اقوام و دوستان تنها خواهشم این است که در مرگم گریه نکنند.

مرا در امامزاده، پهلوی دائیم جلیل، شهید راه اسلام و حق و حقیقت خاک کنید چون در این دنیا از او سیر نشدم.

اگر جنازه ای از من ماند به تمام خویشان و دوستان نشان دهید. در هر صورت من رفتم که ندیدن جنازه چه زجری تا آخر عمر دارد و دیدنش تسکین بردرد است.

به امید پیروزی اسلام به رهبری امام خمینی و بر قرار شدم پرچم (الله و اکبر) بر تمام دنیا و ظهور مهدی (عج).

والسلام علیکم و رحمته الله و برکاته

عباس پوربهی

انتهای پیام/