یادداشت/ مصطفی خدابخشی

مدیریت استراتژیک امام (ره) در چالش‌های امنیتی و نظامی

امام خمینی (ره) با اتکا به توان داخلی و با ایجاد جبهه یکپارچه درونی عملا جامعه را پذیرای یک رویارویی و تهاجم همه جانبه کردند که وقوع آن دور از تصور نبود. مجموعه تصمیمات رهبر کبیر انقلاب سبب شد تا نه تنها کشور به یک هدف قابل دسترس و اسان تبدیل نشود بلکه دشمن خود را در مواجهه با جبهه‌های ایجاد شده گوناگون در مقابل خود ببیند.

کد خبر: ۳۹۹۰۹۲

تاریخ: ۱۱ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۱:۳۱

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس ـ مصطفی خدابخشی: وقوع انقلاب اسلامی در منطقه استراتژیک غرب آسیا معادلات منطقه ای آمریکا به منظور ایجاد توازن قدرت در راستای هموار کردن مسیر دسترسی به انرژی را با چالش جدی رو به رو ساخت.

جمهوری اسلامی با بروز و ظهور خود ادبیاتی جدید را در ساختار سیاسی، فکری و عقیدتی مردم منطقه و کشورهای تحت سلطه آمریکا و ابر قدرت ها ایجاد کرد و آنها را به این باور رساند که هنوز راهی برای رهایی و رسیدن به استقلال باقی است.

این موج جدید که رو در روی نظام سلطه قد برافراشت دیر یا زود مورد آماج حملات قرار می گرفت لذا رهبری جامعه که در دستان پرتوان آیت الله خمینی (ره) قرار داشت می بایست جامعه را برای یک رودرویی تمام عیار داخلی و خارجی آماده می ساخت.

چالش‌های امنیتی و نظامی در اولین روزهای تولد انقلاب امری بدیهی بود تا با صحنه پردازی قدرت‌های بزرگ آشوب‌ها را به خیابان های کشور روانه کنند و از این طریق ریشه انقلاب نوپای اسلامی که همچون نهالی نو رس تازه ریشه در خاک فرو برده بود، از بیخ زده بزنند.

اما نقش امام خمینی (ره) در مواجه با این چالش ها چگونه در صحنه نمایش جلوه‌گر شد و سناریوی اصلی پیروزی امام و ملت ایران اسلامی در برابر تهاجمات در روزهای اول انقلاب چه بود؟

امام خمینی (ره) تمامی اتفاقات رخ داده در گوشه و کنار کشور را از جمله تمامی تحولات امنیتی داخلی، تهدیدات خارجی و یکه تازی‌های کشور عراق را در دایره سیاست های آمریکا علیه جمهوری نوپای اسلامی تعریف کردند و این مفهوم را در جامعه نهادینه ساختند که آمریکا به دنبال جلوگیری از استقرار نظم و امنیت در کشور است.

امام خمینی (ره) با این رویکرد زمینه را برای ایجاد یک جبهه داخلی منسجم که از آمادگی لازم برای مقابله بر هرگونه تهدید برخور بود، فراهم ساخت آن هم در شرایطی که تقویم تاریخ روزهای بعد از سقوط لانه جاسوسی را سپری می کرد. نتیجه این رویکرد امام برای ایجاد یکپارچگی داخلی فضایی را فراهم اورد که با آغاز تهاجم عراق به ایران اعتماد به نفس عمومی نه تنها با چالش رو به رو نشد بلکه آحاد جامعه به صورت ید واحد و با تسلط روحی و روانی در مقابل هجمه همه جانبه به کشور صف آرایی کردند.

از سوی دیگر توجه به تعریف ارتش بیست میلیونی از سوی رهبر کبیر انقلاب اسلامی دارای اهمیت ویژه ای است به نحوی که این ارتش نقشی بازدارنده در مقابل هرگونه مداخله نظامی آمریکا را فراهم می‌آورد. این سیاست دفاعی در حالی از سوی امام خمینی (ره) در دستور کار قرار گرفت که امید چندانی به  مبارزات کلاسیک از سوی نیروهای نظامی در آن برهه از زمان نبود.

یکی دیگر از سیاست‌های امام در مواجهه با چالش های امنیتی و نظامی حمایت از نهضت های آزادی بخش در جهان بود تا با این رویکرد چندین جبهه در برابر نظام سلطه ایجاد شود. این سیاست که رسما در سال 1358 ابلاغ شد در پی افزایش دامنه تهدیدات ایالات متحده بر علیه ایران صورت گرفت تا به این وسیله ابزاری تهاجمی با رویکرد بازدارندگی در اختیار انقلاب اسلامی ایران قرار گیرد.

از همین‌رو می‌توان پیام‌های ارسال شده از سوی امام خمینی (ره) به مردم عراق را در همین راستا تعبیر کرد. رهبر کبیر انقلاب اسلامی با این سیاست و اتخاذ این رویکرد به دنبال تهییج طیف وسیعی از مردم عراق بودند که از زمینه لازم برای رویارویی با رژیم بعث برخوردار بودند.

در مجموع می‌توان چنین جمع بندی کرد که امام خمینی (ره) با اتکا به توان داخلی و با ایجاد جبهه یکپارچه درونی عملا جامعه را پذیرای یک رویارویی و تهاجم همه جانبه کردند که وقوع آن دور از تصور نبود. مجموعه تصمیمات رهبر کبیر انقلاب سبب شد تا نه تنها کشور به یک هدف قابل دسترس و اسان تبدیل نشود بلکه دشمن خود را در مواجهه با جبهه های ایجاد شده گوناگون در مقابل خود ببیند. عملا می‌توان گفت که مدیریت استراتژیک یک روحانی سیاستمدار با نگاهی جهان شمول تمامی دسیسه‌های دشمن را با وجود تمامی وسعت و شدت به تمسخر گرفت و در نهایت پرونده این رویارویی با مهر پیروزی ملت ایران به پایان خود در آن برهه از زمان رسید.

انتهای پیام/