۱۵ خرداد سال ۶۳؛ بانه خون داد، اما خاک نداد؛

آشکار شدن خوی وحشی‌گری دشمن بعثی با بمباران شهر «بانه»

۱۵ خرداد سال ۶۳ روزی بود که رژیم صدام با بمباران شهر «بانه» بار دیگر خوی وحشی‌گری خود را در کشتن افراد بی‌گناه به جهانیان نشان داد.

کد خبر: ۳۹۹۴۸۱

تاریخ: ۱۵ خرداد ۱۳۹۹ - ۰۸:۵۷

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس: دوران دفاع مقدس برای مردم مجموعه‌ای از اتفاقات تلخ و شیرین بود. اتفاق‌هایی که با مقاومت، صبر و شجاعت رزمندگان اسلام همراه بود و با اینکه جمهوری اسلامی ایران در دوران دفاع مقدس تحت فشار‌های شدید و بی‌رحمانه اقتصادی بود، اما با اتکا به توان داخلی، مقابل رژیم صدام که مورد حمایت بیش از ۸۰ کشور جهان بود، به پیروزی دست یافت. پیروزی که برکات آن درحال حاضر نیز به کمک ملت ایران آمده است، به‌طوری که استفاده از تجارب دفاع مقدس، بار‌ها کشور را در مواقع بروز بحران نجات داده است.

در همه جنگ‌ها اگر طرفین جنگ براساس اصول ابتدایی جنگی به نبرد با یکدیگر بروند، امری طبیعی است. موضوعی که در دوران دفاع مقدس از طرف رژیم بعثی اصلاً رعایت نشد و به نوعی خوی وحشی‌گری دشمن بعثی در آن هشت سال به جهانیان نشان داده شد. منظور از رعایت نکردن اصول جنگی از سوی عراق، اقدام به بمباران‌های شیمیایی متعدد علیه مردم بی‌دفاع و غیرنظامی بود که صورت گرفت. در دوران دفاع مقدس بیش از شش هزار بمب شیمیایی که از سوی کشور‌های اروپایی در اختیار رژیم بعثی قرار گرفته بود، بر سر مردم بی‌دفاع ایران ریخته شد و این جنایت جنگی منجر به شهادت بیش از ۶۰۰ نفر و مجروح شدن صد‌ها نفر شد.

دشمن بعثی وقتی مقاومت رزمندگان و به‌ویژه نیرو‌های داوطلب مردمی را مشاهده کرد، به فکر جنایت علیه مردم افتاد، به‌طوری که هواپیما‌های عراقی حدود ۲۴۴ مرتبه شهر‌های مختلف کشور از جمله «حلبچه»، «سردشت»، «اشنویه» و «بانه» را بمباران کردند و افراد بی‌گناه بسیاری را به شهادت رساندند.

در بین بمباران شهر‌های کشور، بمباران شهر بانه در ۱۵ خرداد سال ۱۳۶۳ بسیار ناراحت‌کننده بود، چراکه در این روز مردم غیور و شجاع بانه برای گرامیداشتن قیام خونین مردم قم در ۱۵ خرداد سال ۱۳۴۲ در میدان مرکزی شهر تجمع کرده بودند تا یاد و خاطره شهدای آن دوران را زنده نگه دارند که ناگهان پنج فروند هواپیمای عراقی با بمباران محل تجمع مردم، ۱۵ خردادی دیگر و ماندگار را در تاریخ جمهوری اسلامی ایران رقم زدند.

دلیل این اقدام رژیم بعثی هم تن ندادن کرد‌های غیور بانه به خواسته‌های خصمانه دشمن بعثی بود، چراکه رژیم صدام روی کرد‌ها و استفاده از این ظرفیت حساب ویژه‌ای باز کرده بود که البته در بانه به اهداف خود نرسید و تصمیم گرفت تا با بمباران این شهر، افراد بی‌گناه را به خاک و خون بکشد. دشمن بعثی این اقدام را با هدف ترساندن مردم انجام داد، اما از این موضوع غافل بود که مردم جمهوری اسلامی ایران حاضرند خون بدهند، اما یک وجب از خاک کشور را به دشمن ندهند.

نکته جالب دیگر در بمباران‌های مختلف دشمن بعثی علیه مردم بی‌گناه ایران، سکوت مجامع بین‌المللی برابر این اقدام ضدبشری بعثی‌ها بود و آن‌ها با اینکه شاهد نسل‌کشی نیرو‌های صدام در دوران دفاع مقدس بودند، اما حتی این اقدام ناپسند را محکوم نیز نمی‌کردند. البته بعد از اینکه دشمن بعثی در بمباران‌های خود موجب شهادت زن و بچه‌ها و به نوعی افراد بی‌گناه شد و موجی از هجمه‌ها علیه صدام به راه افتاد، در نهایت دادگاه لاهه این اقدام دشمن بعثی را محکوم کرد. رژیم صدام هر وقت که احتمال شکست در عملیات‌ها را می‌داد، دست به جنایت‌های جنگی مختلف نظیر بمباران مردم بی‌دفاع می‌زد.

در دوران دفاع مقدس نه تنها در شهر بانه بلکه در تمام شهر‌هایی که صحنه نبرد بین نیرو‌های ایرانی با دشمن بعثی بود، شاهد استقامت و ایستادگی مردم و رزمندگان مقابل دشمن بودیم، به‌طوری که همین دو عامل در کنار روحیه همدلی، وحدت، ایثار و شهادت منجر به پیروزی جمهوری اسلامی ایران بر دشمن بعثی شد که با توجه به شرایط آن دوران، تعجب اکثر کارشناسان کشور‌های خارجی را نیز به‌دنبال داشت.

مقاومت مردم شهر بانه بعد از بمباران این شهر در ۱۵ خرداد سال ۱۳۶۳ نیز ادامه داشت و اگر مردم نسبت به این مقاومت کوتاهی می‌کردند، معلوم نبود که شرایط جنگ چگونه پیش می‌رفت، لذا همه ما مدیون رزمندگان و شهدای دفاع مقدس و البته مرزنشینان هستیم که در دوران دفاع مقدس تحت شدیدترین فشار‌ها بودند.

انتهای پیام/ 117