وصیت‌نامه شهید «حسن احدزاده»؛

دنیا از وحدت و همبستگی ایران حیران مانده است

در وصیت نامه دانش آموز شهید «حسن احدزاده» آمده است: دنیا از وحدت و همبستگی ایران حیران مانده است.

کد خبر: ۴۰۰۱۳۵

تاریخ: ۱۸ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۶:۳۳

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از اردبیل، شهید «حسن احد زاده» فرزند نورالله در یکم مرداد 1347 در روستای قاسم قشلاقی از توابع شهرستان اردبیل به دنیا آمد.

بعد از شروع جنگ تحمیلی با عضویت در بسیج در جبهه ها حضور یافت و در تاریخ بیست و سوم بهمن 1364 در فاو بر اثر اصابت ترکش به فیض شهادت نایل آمد و پیکر پاک این شهید در گلزار شهدای روستی قاسم قشلاقی اردبیل آرام گرفت.

وصیت نامه دانش آموز شهید «حسن احدزاده»

بسم الله الرحمن الرحیم

به نام الله حرمت خون شهیدان راه خدا

با درود و سلام به امام زمان (عج) و نایب بر حقش امام خمینی که پشتیبان این ملت و این مظلومان است و به امید پیروزی هرچه سریع تر رزمندگان جان بر کف و شجاع و عاشق شهادت علاقه به کربلا و به امید نابودی هر چه زودتر لشکریان صدام صهیونیست.

پس از عرض سلام، پدر و مادر عزیزم، سلامتی شما را از درگاه خداوند متعال خواستارم و امیدوارم حال همه شما خوب بوده باشد.

پدر و مادر عزیز، اگر من برای شما بنده ناپاک و بدی بوده ام به بزرگی خودتان این بنده ناقابل را حلال کنید.

پدر و مادر عزیزم، اگر من شهید شدم هیچ وقت برای من گریه نکنید چون این راه همان راه امام حسین (ع) است و اگر خواستید برای من گریه کنید به یاد علی اکبرها و علی اصغر ها باشید چون در زمان آنها نیروی ... آنها نمی شناخت و الحمدالله الان با حول و قوت خداوند نیرو آنچنان زیاد است که دنیا اصلا شکل عجیبی به خود داد، یعنی دنیا حیران مانده از وحدت و همبستگی ایران.

پدرم، تو به من گفته بودی پسرم به جبهه نرو و درست را بخوان.

پدرم اگر اینطور باشد و همه مشغول درس خواندن باشند پس چه کسی جواب این دشمنان اسلام و قرآن را بدهد؟ و چه کسی این ها را خفه کند و چه کسی این ها را از بین ببرد و چه کسی اینها را محو و نابود  کند؟

خلاصه من از همه هم روستائیانم حلالیت می خواهم و اگر من شهید شدم به بزرگی خودتان مرا ببخشید و هیچ وقت سنگر مرا و سنگر دوستانم را خالی نگذارید تا آنها اسلام را از بین ببرند.

قرآن می فرماید:«آنها که در راه خدا کشته می شوند مرده نپندارید البته آنها زنده اند و نزد خدا و پیامبران روزی می گیرند.»چون شهدا شمع محفل بشریتند.

من از همه شما حلایست می خواهم و مرا در روستای خودم دفن کنند چون وقت کم است نمی توانم همه را نام ببرم.

انتهای پیام/