شهید «رحیم کریمی»:

بزرگ‌ترین میراث برای فرزندان ادب و تربیت است

در فرازی از وصیت‌نامه شهید «رحیم کریمی» آمده است: همسرم! آیا می‌خواهی در دیار عاشقان با من باشی یا نه؟ اگر می‌خواهی قبول دوریام بفرما كه إن‌شاءالله دیدار ما در صحرای محشر باشد و یگانه فرزندم، محمدعلی را خوب تربیت كن كه بزرگ‌ترین میراث برای فرزندان ادب و تربیت است.

کد خبر: ۴۰۱۲۱۶

تاریخ: ۲۵ خرداد ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، به مناسبت چهلمین سالگرد دفاع مقدس وصیت‌نامه شهید «رحیم کریمی» از سرداران شهید شهرستان محمودآباد را از نظر می‌گذرانیم.

شهید «رحیم کریمی» فرزند «رستم» در تاریخ 5 خرداد 1341 در محمودآباد به دنیا آمد و در تاریخ 26 دی 1365 در عملیات کربلای 5 منطقه شلمچه به شهادت رسید.

وصیت‌نامه شهید:

به نام خداوند بخشنده مهربان

قسم به عصر نورانی رسول یا دوران ظهور ولی‌عصر كه انسان همه در خسارت و زیان است مگر آنان كه به خدا ایمان آورده، نیكوكار شدند و به درستی و راستی و پایداری در دین یكدیگر را سفارش كردند و به حفظ دین و اطاعت حق ترغیب و تشویق كردند.

چه بكشیم و چه كشته شویم، پیروزیم. (امام خمینی)

با درود و سلام بر پیامبران الهی و خاتم پیامبران حضرت محمد (ص) و جانشینان به حق‌شان امامان معصوم سلام‌الله‌علیه و با درود و سلام بر امام امت بنیان‌گذار نهضت جمهوری اسلامی ایران و با درود و سلام بر تمامی شهیدان صدر اسلام تاكنون، بر شهیدان كربلای ایران زمین و با درود و سلام بر تمامی خاندان معظم شهدا كه به حق چراغ راهنمای امت حزب‌الله می‌باشند و با درود و سلام بر تمامی رزم‌آوران صحنه‌های نبرد حق علیه باطل.

بارالها! شكر به درگاهت كه مرا به نعمت بزرگ یعنی شهادت خود برخوردار كردی. من چگونه سزاوار چنین نعمت بزرگ تو بودم در صورتی كه غرقه در گناه بودم.

خدایا! تو لطف می‌كردی ولی من جفا می‌كردم. خدایا! خداوندا! همان‌طور كه در این دنیا مرا سرشاد كردی در روز قیامت پیش رسول‌الله و جانشینان برحقش یعنی امامان معصوم (ع) سرشادم گردان. خدایا راضی‌ام به رضای تو. تسلیم به فرمان تو. چون من احساس كردم دین اسلام و قرآن و عترت پیامبر اسلام در خطر است بر خودم وظیفه دانستم كه برای رفع خطر به پا خیزم و اگر شد جانم را فدا نمایم.

وصیت‌ام به تو ای همسر عزیزم! می‌دانم كه حق همسرداری را در حق‌ات ادا نكردم. امیدوارم كه مرا ببخشی.

همسرم! خیلی در پیش من عزیز بودی و اگر برای اسلام و آیین خدایی نبود. هرگز از تو جدا نمی‌شوم و می‌دانم كه تو در پیش من عزیز بودی ولی اسلام از همه عزیزتر است.

همسرم! ناراحت از این‌كه شوهرت را از دست دادی نباش چون شوهرت از دست نرفته است بلكه به دیار عاشقان پیوست. همسرم! آیا می‌خواهی در دیار عاشقان با من باشی یا نه؟ اگر می‌خواهی قبول دوریام بفرما كه إن‌شاءالله دیدار ما در صحرای محشر باشد و یگانه فرزندم، محمدعلی را خوب تربیت كن كه بزرگ‌ترین میراث برای فرزندان ادب و تربیت است. تو دیگر از امروز به بعد برای فرزندم هم مادری و هم پدری كن. كتاب‌های مرا برای خودت و فرزندم نگهدار و إن‌شاءالله بتواند از این كتاب‌ها استفاده خوبی بنماید تا ادامه‌دهنده خط سرخ شهیدان و پدرش باشد. همسرم! می‌دانی كه من چقدر به فرزندم علاقه‌مند بودم ولی اسلام از همه عزیزتر است.

و امّا پدر و مادر گرامی‌ام! خیلی زحمت‌ها برایم كشیده‌اید و من كوچك‌ترین ذرّه‌ای از زحمات شما را جبران نكردم و خیلی شرمنده‌ام و امیدوارم كه در روز قیامت شما را راضی بنمایم.

پدر و مادرم! ناراحت نباشید از این‌كه فرزندتان از دست رفته است بلكه خوشحال باشید كه امانت خدا را به خدا تحویل دادید و در روز قیامت پیش پیامبر اسلام و مادرم پیش زهرا (س) روسفید هستید. پدر و مادرم! اگر می‌خواهید گریه بكنید به یاد صحرای كربلا بگریید.

برادرانم! قرص و محكم، با ایمان كامل و استوار در مقابل دشمنان اسلام بایستید و كوچك‌ترین ضعف از خودتان نشان ندهید تا این‌كه دشمنان سوء استفاده كنند و به جای من برای محمدعلی پدری بكنید و او را چنان تربیت كنید كه ادامه‌دهنده خط سرخ پدرش و دیگر شهیدان اسلام باشد. و شما ای خواهران من! ای زینب من! به یاد صحرای كربلا باشید. مانند زینب (س) امام حسین (ع) باشید. ببینید او چگونه با گریه و با پیام خون برادرش امام حسین (ع) را به گوش جهانیان رسانید. خواهرانم! می‌دانم كه حق برادری و خواهری را ادا نكردم. امیدوارم كه مرا ببخشید. فرزندان‌تان را در خط اسلام و خط رهبری امام خمینی راهنمایی بكنید.

و امّا شما ای چراغ هدایت ما، خانواده شهدا، بندگان محبوب خدا در روی زمین! امروز خوشحالم و برخودم افتخار می‌كنم كه خانواده‌ام را در صف شما می‌بینم باور بفرمایید كه هر وقت شماها را می‌دیدم، شرمنده بودم ولی امروز با چهره خندان به صورت ماه‌تان نگاه می‌كنم و امیدوارم كه خانواده شهدا بیایید سر بالین جنازه‌ام تا یك‌بار دیگر با روح شاد، چهره‌تان را ببینم و مرا ببخشید كه نتوانستم تا آن روزی كه در سپاه بودم حق‌تان را ادا بكنم.

و امّا شما ای برادران سپاه! وارث خون شهیدان اسلام باشید كه امروز امام و امت امام از شما انتظار دارند سركشی به خانواده شهدا را فراموش نكنید. اطاعت فرماندهی را از دست ندهید. وحدت كلمه را حفظ كنید. با یكدیگر مهربان باشید و اخوت را حفظ كنید و قدر خودتان را بدانید و شماها جنس گران‌بهایی هستید و مواظب باشید كه فریب شیطان ظاهری و باطنی را نخورید و مطیع امر ولایت فقیه باشید و قلب امام را شاد كنید.

و شما ای فامیل‌ها، اعم از بستگان، پدرم و مادرم، هرگز دست از این انقلاب اسلامی نكشید و امام را یاری كنید. پشتیبان ولایت فقیه باشید كه هیچ آسیبی به شما نمی‌رسد. و امّا به شماها امت حزب‌الله! تحت رهبری امام امت باشید و مانند مردمان زمان امام حسین نباشید كه 12 هزار نفر برای امام حسین (ع) نامه دادند و در آخر امام را تنها گذاشتند.

امت حزب‌الله شعار دادیم كه به دولت وقت سال 56 وای به روزی كه امام فردا نیاید. امّا امام آمد تا الان با امام بودید و خدای ناكرده امام را تنها نگذارید و همیشه به یاری امام برخیزید و به یاری انقلاب اسلامی به پا خیزید. ولی سخنم به شماها سرخ‌رودی، درجه اول هر بدی كه كردم، مرا ببخشید و از جنگیدن با دشمنان اسلام نهراسید و خسته نشوید و دست از یاری امام و انقلاب برندارید و همیشه یار واقعی امام امت باشید و اگر می‌خواهید خودتان را آزمایش بكنید در صحنه‌های نبرد حق علیه باطل؛ یعنی جبهه جنگ حاضر شوید و ببینید كه چند مَرده حلّاجید.

ای مردم! بسیج را فراموش نكنید. ضربه‌ای را كه دشمنان اسلام از دست برادران بسیج ما خوردند، از هیچ نیروی نظامی دیگر نخوردند. قدر بسیجیان در محل‌تان را بدانید و این‌قدر بسیج را مورد حمله زبان‌های‌تان قرار ندهید. اگر حمایت نمی‌كنید، ضربه هم نزنید. گرچه باید همه‌تان بسیجی باشید و اسمتان را در بسیج بنویسید كه ثبت‌نام در بسیج، ثبت‌نام كردن در لشكر امام زمان (عج) می‌باشد. ای برادران سرخ‌رود با یكدیگر مهربان باشید. اتحاد داشته باشید. وحدت كلمه را حفظ كنید. نگذارید دشمنان اسلام شما را جدا كنند. باز هم می‌گویم امام را فراموش نكنید و یار واقعی امام خمینی باشید. بهترین دعا، دعای همیشگی را فراموش نكنید.

خدایا، خدایا تا  انقلاب مهدی، حتی كنار مهدی، خمینی را نگهدار.

والسلام علیكم و رحمةالله و بركاته.

رحیم كریمی  مورخه  10/6/1365

انتهای پیام/