شهید «اسمعلی ساعی آهق»؛

شهادت هر فرد مسلمان بالاترین کام است

شهید «اسمعلی ساعی آهق» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: اگر شهادت، این فیض عظیم، به این بنده گناهکار الهی نصیب شد هر چند لایق نیستم، به من ناکام نگوئید، زیرا شهادت هر فرد مسلمان و مومن بالاترین کام می‌باشد چرا که به معشوق اصلی خویش که همان خداوند است، می‌رسد.

کد خبر: ۴۰۴۷۱۴

تاریخ: ۱۷ تير ۱۳۹۹ - ۱۱:۰۶

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از آذربایجان‌شرقی، شهید «اسمعلی ساعی آهق» 2 خردادماه 1344 در روستای آهق شهرستان مراغه آذربایجان‌شرقی، چشم به جهان گشود. همزمان با اوج‌گیری انقلاب، وی نیز همراه دوستان خود در تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت کرد. پس از پیروزی انقلاب شکوهمند اسلامی و همچنین آغاز جنگ تحمیلی، به مناطق عملیاتی اعزام شده و از نیروهای موثر سپاه پاسداران لقب گرفت. وی سرانجام پس از مدتی مجهادت، در تاریخ 13 آبان‌ماه 1362 در عملیات والفجر 4 به شهادت رسید.

زندگی‌نامه شهید:

شهید «اسمعلی ساعی آهق» 2 خردادماه 1344 در روستای آهق مراغه به دنیا آمد. پدرش کشاورز و مادرش خانه‌دار بود. تا کلاس چهارم ابتدایی را در دبستان روزانه درس خواند و سپس برای این‌که کار کند و هم درس بخواند، شب‌ها به کلاس درس رفت. وی نزد سید کاظم جوادی درس قرآن آموخت.

همزمان با اوج‌گیری انقلاب، او نیز همراه دوستان خود در تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت کرد. بعد از انقلاب برای سرکوبی منافقان و برای مبارزه با دشمن متجاوز، عازم کردستان شد.

وی نزد سید کاظم جوادی درس قرآن آموخت. همزمان با اوج‌گیری انقلاب، او نیز همراه دوستان خود در تظاهرات علیه رژیم شاه شرکت کرد. بعد از انقلاب برای سرکوبی منافقان و برای مبارزه با دشمن متجاوز، عازم کردستان شد.

28 بهمن‌ماه 1361 عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد و اوایل سال 1362 ازدواج کرد. اندکی پس از ازدواج به مناطق عملیاتی اعزام شده و اول مردادماه 1362 به واحد اطلاعات لشکر 31 عاشورا ملحق شد. از نیروهای فعال منطقه بمو به خصوص در دیدگاه «سلمانه» بود .

وی در تاریخ 13 آبان‌ماه 1362 (عملیات والفجر 4) بر اثر اصابت تیر به درجه رفیع شهادت نائل گشت اما پیکر مطهرش هیچ‌وقت به دست خانواده‌اش نرسید.

خصوصیات بارز شهید:

به نماز سر وقت اهمیت زیادی قائل بود. همیشه سعی داشت افرادی را که از نظر اخلاقی و فکری انحراف دارند، امر به معروف و نهی از منکر کند. به حضرت امام‌خمینی(ره) اعتقاد قلبی داشت. به دیگران نیز می‌گفت که درباره حقانیت حضرت امام هیچ‌گونه شکی به خود راه ندهند.

از همان کودکی علاقه‌ای به ظواهر فریبنده دنیوی نداشت. بیشتر به مطالعه کتاب‌های دینی و علمی می‌پرداخت. فردی آرام، ساکت و خجالتی بود. نسبت به حجاب بسیار حساس بود.

از نظر جسمانی قوی و ورزشکار بود و در ورزش‌هایی چون تکواندو و کشتی حرف اول را می‌زد. نسبت به کودکان یتیم و بی‌سرپرست مهربان و خوش‌رفتار بود.

فرازی از وصیت‌نامه شهید:

اگر شهادت، این فیض عظیم، به این بنده گناهکار الهی نصیب شد هر چند لایق نیستم، به من ناکام نگوئید، زیرا شهادت هر فرد مسلمان و مومن بالاترین کام می‌باشد چرا که به معشوق اصلی خویش که همان خداوند است، می‌رسد.

انتهای پیام/