وصیت نامه شهید «حسین خدایی»؛

اکنون انقلاب اسلامی به یاری نیاز دارد و با مال و زبان و قلم خود اسلام را یاری کنید

در فرازی از وصیت نامه شهید «حسین خدایی» آمده است: اکنون اسلام به یاری نیاز دارد و با مال و زبان و قلم خود اسلام را یاری کنید و این نهال نورس انقلاب اسلامی به آبیاری و این باغبان پیر به کمک احتیاج دارد.

کد خبر: ۴۰۴۸۳۳

تاریخ: ۱۷ تير ۱۳۹۹ - ۲۳:۳۲

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از خرم آباد، «حسین خدایی» دهم شهریور سال ۱۳۴۶، در شهرستان ازنا به دنیا آمد. پدرش محمد عیدی نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی تحصیل کرد. بیست و چهارم آذر سال 1365، در پادگان سفینه النجات اندیمشک بر اثر انفجار مین و اصابت ترکش و قطع پاها به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای شهرستان ازنا است.

وصیت نامه شهید

با سلام حضور مهدی (عج) و نائب برحقش امام خمینی (ره) که در جهان انقلابی کرد که دیگر هیچ ابرقدرتی را باقی نگذاشت و یک ابرقدرت در سطح جهان ساخت و آن ابرقدرت اسلام است و با سلام و درود بیکران به تمامی شهیدان گلگون کفن از صدر اسلام تا انقلاب اسلامی و به خصوص شهدای جنگ تحمیلی و خانواده گرامی آنها، آغاز سخن می کنم.

خدایا مرا ببخش از اینکه نتوانستم آن طوری که باید در راه تو خدمت کنم.

خدایا دوست دارم موشک های دشمن انگشت هایم را در سومار، دستهایم را در میمک و پاهایم را در موسیان و سینه ام را در شلمچه و چشمانم را در هویزه و حنجره ام را در ارتفاعات الله اکبر و خونم را در رودخانه بهمنشیر و قلبم را در خونين شهر و سرم را در آبادان از تن جدا نمایند تا در کمال فشار و آزار، دشمنان مکتبم ببینند که اگر چشمها، دستها، پاها و قلب و سر و حنجره ام را از من گرفته اند، اما یک چیز را نتوانسته اند بگیرند و آن ایمان و هدفم است که عشق به الله و معشوقم به مطلق جهان هستی و عشق به شهادت و عشق به امام و اسلام است.

خدایا مرا ببخش از اینکه ادعا داشتم شیعه علی(ع) هستم و تمام لحظات عمرم را به خوشی می گذارندم. خدایا مرا ببخش از اینکه در عبادات تو سستی کردم. خدایا خودت را شاهد می گیرم که با این همه گناه و معصیتی که مرتکب شده ام برای آمرزیدن آنها چیزی باارزشتر از جانم نیافتم و امیدوارم که این هدیه ناچیز را از بنده حقیر خود بپذیری و آن را کفاره تمامی گناهانم قرار دهید.

عزیزان نمیدانم چه بنویسم از کجا بگویم از چه بگویم که شماها خود هر کدام معلمی بوده و هستید برای ما جوانان. و اگر چند کلمه را به عنوان یادنامه یا وصیت نامه برای شما به جای می گذارم به این خاطر است که به شما پیامی بدهم و یا نصیحتی بکنم.

تنها حرفی که دارم این است که اکنون اسلام به یاری نیاز دارد و این نهال نورس انقلاب اسلامی به آبیاری و این باغبان پیر به کمک احتیاج دارد. ما به این عنوان که مسلمان هستیم نباید این نهال و این باغبان را تنها بگذاریم.

من به شما عزیزانی که بعد از ما بر این زمین خاکی باقی خواهید ماند سفارش می کنم حامی اسلام و سربازی جانباز برای امام و رهبر خود باشید و حتی برای یک لحظه هم که شده او را تنها نگذاشته و از پشتیبانی او غافل نشوید.

ای عزیزان از شما می خواهم که هر کدام به سهم خود این جنگ ناخواسته را که بر علیه اسلام به ما تحمیل شده هر اندازه که در توان دارید سلاح خونین بر زمین افتاده شهیدان را از زمین بردارید و با مال و زبان و قلم خود اسلام را یاری کنید که همانا ما چون امام حسین (ع) وارد جنگ هستیم و باید همانند حسین (ع) به پایان برسانیم.

حال یکی با شهادت به سوی خدا می رود و یکی به اسارت و چون ما مسلمانیم و کلمه و شعار «لا اله الا الله» بر زبان داریم باید به این همه سختیها تن در دهیم چون کلمه «لا اله الا الله، همه طاغوتها و همه ظلمتها را شکسته و به سوی نور که همان یگانگی خداوند می باشد می کشاند.

ای عزیزان از این جنگ نهراسید و از آن اکراه نداشته باشید و طبق آیه شریفه قرآن کریم که می فرماید: «همانا که این جنگ خیر است برای شما».

ای عزیزان در نماز جمعه که این خود از همه سلاح ها برتر است شرکت کنید. نماز جمعه و همان تکبیر و مرگ بر آمریکایی که تو می گویی از رگبار مسلسل من به طرف دشمن بیشتر مؤثر است.

این نماز جمعه است که دشمنان اسلام را به چنین خوف و ترسی واداشته است.

ای عزیزان سپاه پاسداران را که ید قدرتمندی به یاری خدا برای این انقلاب است و همیشه و در طول این عمر کم خود حامی و حافظ اسلام و قرآن و حق مستضعفان و محرومان بوده و می باشد یاری کنید و بچه های سپاه را که خود جوانانی پاک و مخلص می باشند تنها نگذارید

ای سپاهیان شما قدر خود را بدانید. قدر این موقعیت و مسئولیت را بدانید که این از ثمره خون شهیدان به شما رسیده است و شما باید الگو و نمونه ای از اخلاق و رفتار انبیاء و ائمه اطهار (ع) باشید. شما را باید همه مردم سرمشق خود قرار دهند.

ای عزیزان از قوانین و مقررات و بخشنامه هایی که برای شما می آید خالصانه استقبال کرده و به آن عمل کنید. شما دعاهای کمیل و توسل و دعاهای روز را همیشه ورد زبان داشته باشید. نماز شب و نمازهای مستحبی و نماز جماعت را هرچه بیشتر در بین خود برقرار کنید. همه فکر و ذکر شما باید ادامه راه شهدا باشد.

انتهای پیام/