یادداشت/

بی‌توجهی ایران به قیصر/ آمریکا بازنده بزرگ در بازی تحریم‌ها

به نظر می‌رسد ایران بی توجه به قیصر آمریکایی شرایط را برای ورود به یک همکاری سودمند با یک کشور مستقل فراهم خواهد کرد.

کد خبر: ۴۰۷۳۲۵

تاریخ: ۰۴ مرداد ۱۳۹۹ - ۰۹:۳۱

به گزارش گروه سایر رسانه‌های دفاع‌پرس، محمود قره‌داغی در یادداشتی آورده است؛ سال هاست منطق بین‌الملل به این نتیجه رسیده، معادلات منطقه‌ای بدون نقش آفرینی ایران عقیم و بی حاصل می‌ماند. با این حال ایالات متحده آمریکا به دور از هر منطقی و با به کار بستن هر ابزاری به دنبال کاهش شعاع نفوذ ایران در منطقه و کاستن از تاثیرگذاری جمهوری اسلامی است. در این مسیر البته برخی حکومت‌های مرتجع در رویای رسیدن به سیادت منطقه در زمین آمریکا و بر علیه ایران بازی کرده اند با این حال، راهبرد‌های کلان ایران در حوزه سیاست خارجی، به ویژه در خصوص مسائل مربوط به منطقه همواره دست بالا را برای جمهوری اسلامی به همراه داشته است.

در آمریکا چه دموکرات‌های ظاهرا میانه‌رو بر سرکار بیایند، چه جمهوری‌خواهان اساسا تندرو، برای مواجهه با ایران اولین گزینه اعمال تحریم و یا تمدید تحریم‌های اعمال شده است. با این حال شیوه مدیریت تحریم‌ها از سوی مقامات ارشد جمهوری اسلامی سد بزرگی پیش روی سیاست‌های غرب بوده است. ایالات متحده در سال‌های اخیر به ویژه بعد از روی کارآمدن دونالد ترامپ که به دنبال گزینه‌های جذاب تری علیه ایران است، تلاش می‌کند بی پرواتر به مقابله با ایران و خط نفوذ جمهوری اسلامی ورود کند؛ ترور مستقیم سردار قاسم سلیمانی از جمله این اقدامات است.

البته انتصاب سردار قاآنی به عنوان فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی پس از شهادت سردار سلیمانی و حضور وی در منطقه به ویژه در عراق و سوریه و دیدار با سران گروه‌های مقاومت نشان از آمادگی جمهوری اسلامی در پاسخگویی به هرگونه تحرکات خصمانه غرب دارد.

حمله موشکی ایران به پایگاه نظامی عین الاسد که هنوز تلفات و ابعاد خسارت‌ها به صورت رسمی از سوی مقامات آمریکایی اعلام نشده، پاسخ قاطع جمهوری اسلامی به نقض آشکار قوانین بین المللی از سوی ایالات متحده بود.

اعمال تحریم‌های نفتی علیه ایران و تحت فشار قراردادن برخی اعضای اوپک نیز بی پاسخ نماند. نفت کش‌های ایران تا حیاط خلوت امریکا رفتند و برگشتند و امریکا نظاره گر دریانوردی کشتی‌های ایرانی بود و تهدید و تطمیع نهایت اقدام دولتمردان امریکا بود.

برنامه ریزی بلندمدت ایران و چین برای همکاری در زمینه‌های مختلف از جمله گسترش همکاری‌های دوجانبه در حوزه‌های سیاسی، اقتصادی، تجاری، فناوری، گردشگری، علمی، امنیتی، دفاعی و راهبردی نیز در همین راستا قابل تأمل است؛ چه اینکه دست ایران برای گزینه سازی و یافتن مسیر برای توسعه روابط به ویژه در حوزه اقتصادی و تجاری باز است.

هرچند این قرارداد در حد پیش نویس مطرح شده و انتقاداتی بر آن وارد کرده اند، اما همگان بر این قول متفق هستند که طرح چنین پیشنهادی نشان از ناکارآمدی تحریم‌های آمریکا علیه ایران است.

نکته قابل توجه در رویکرد‌های جدید آمریکا علیه ایران «قانون سزار» یا «قیصر» است؛ قانونی که طبق گفتن واشنگتن برای مجازات بشار اسد و دیگر مقامات سوری است و به طور موثر مانع از همکاری و تجارت و سرمایه گذاری هر کشور، نهاد و فردی در سراسر جهان با مقامات دولتی یا نهاد‌های سوریه‌ای می‌شود. این قانون کشور‌های همسایه سوریه و نیز شخصیت‌های ایرانی و روسی را نیز هدف قرار داده است.

واشنگتن قصد داشت با حمایت از گروه‌های تروریستی از جمله «داعش» و «جبهه النصره» سوریه را به یک کشور فدرالیزه تبدیل و مناطق خودمختار را تحت کنترل خود دربیاورد، با حضور مستشاران ایرانی و نیز حمایت روسیه از دولت مستقر و قانونی در سوریه هنوز نتوانسته به اهداف خود برسد، اما بی توجهی ایران و سایر حامیان سوریه به ویژه روسیه به این قانون نشانه دیگری از بی توجهی بین المللی به قوانین و مقررات خودساخته ایالات متحده است.

تداوم نشست‌های آستانه با حضور مقامات ایران، روسیه و ترکیه و نیز تماس‌های مکرر میان مقامات عالی این سه کشور و بررسی تحولات سوریه بیانگر اهمیت مشارکت بازیگران موثر منطقه در بهبود اوضاع در سوریه است.

از سوی دیگر سفر اخیر سردار باقری، رئیس ستاد کل نیرو‌های مسلح به سوریه و دیدار با رئیس جمهور و وزیر دفاع این کشور و نیز امضای تفاهم نامه همکاری نظامی و فنی پس از تصویب قانون سزار علیه سوریه حائز اهمیت است.
آمریکا با تحریم مقامات سوری سعی در افزایش تنش در سوریه و منطقه را دارد و تلاش می‌کند با ایجاد فضای تنفسی برای گروه‌های تروریستی فضای منطقه را متشنج و ناآرام نگه دارد. از این روست که ایران به عنوان نزدیک‌ترین همپیمان سوریه با ایجاد هماهنگی بین کشور‌های همسو خواهند توانست روند صلح در سوریه را تسریع کند.

ایران به خوبی دریافته است که هماهنگی میان دولت‌ها و نیرو‌های مسلح دوطرف و نیز هماهنگی میان بازیگران مستقل و تاثیرگذار منطقه راه را برای نابودی کامل گروه‌های تروریستی مستقر در سوریه هموارتر خواهد کرد.

مفاد قانون سزار نشان می‌دهد که واشنگتن نگران سوریه پس از بحران است و از همین رو کمک رسانی هر کشور، سازمان و فردی را در بازسازی مناطق جنگ زده سوریه منع کرده است. با این حال به نظر می‌رسد ایران بی توجه به قیصر امریکایی شرایط را برای ورود به یک همکاری سودمند با یک کشور مستقل فراهم خواهد کرد.

منبع: فارس

انتهای پیام/ 341