چهل‌سالگی سرو/ آزاده شهید «حسن محمودزاده»:

همیشه حافظ سنگر مدرسه باشید

شهید «حسن محمودزاده» در بخشی از وصیت‌نامه خود آورده است: بچه‌ها سنگر مدرسه‌شان را حفظ کنند و درس بخوانند تا در آینده کمک به جامعه کنند.

کد خبر: ۴۱۰۹۲۰

تاریخ: ۲۵ مرداد ۱۳۹۹ - ۱۸:۳۳

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از یزد، چهل سال پیش در چنین روزهایی در حالی که تابستان آخرین روزهایش را سپری می‌کرد و دانش آموزان آماده می‌شدند تا سال تحصیلی جدید را آغاز کنند رژیم بعثی عراق خود را برای حمله به ایران آماده کرد. در 31 شهریورماه 1359 صدام حسین دیکتاتور وقت عراق که از مدت‌ها قبل نقشه حمله به ایران را در سر می‌پروراند، تحولات داخلی ایران و انقلاب نوپای اسلامی را فرصتی برای دست اندازی به خاک ایران دانست و از هوا و زمین به کشور یورش آورد.

گرچه خاطرات آزادگان ایرانی گویای رفتار ناشایست زندان‌بانان و شرایط سخت اردوگاه‌های آزادگان ایرانی در عراق است اما سربازان عراقی ای که در جنگ توسط سربازان کشورمان اسیر شدند رفتار متفاوتی را تجربه کردند.

پس از پیروزی‌های ایران در نبرد با رژیم صدام در چند مرحله تعداد زیادی از سربازان عراقی به اسارت نیروهای رزمنده در آمدند. بر اساس آمارها در طول دوران جنگ 72 هزار و 113 عراقی در 78 عملیات به اسارت ایران در آمدند که وظیفه نگهداری آنها بر عهده ارتش ایران بود.

بنا به توصیه امام خمینی(ره) درباره خوش رفتاری با اسرای جنگی که آنها را «میهمان» ایران خواند اردوگاه‌های اسرا ضمن خوش رفتاری با آنان باعث شد حدود 15 درصد از مجموعه اسرا، حاضر به بازگشت به کشور خود نشده و در این میان تعداد 7هزار و 500 نفر از آنان، رسماً با صلیب سرخ جهانی مصاحبه کرده و در خواست کتبی مبنی بر عدم تمایل به بازگشت به عراق را به آنها ارائه دهند.

پس از جنگ و در سال 1370 کمیته ی سه جانبه ی ایران، عراق و صلیب سرخ مذاکرات خود را در راستای تبادل اسرا نهایی کرد و پس از آن گام های عملی برای آزاد کردن نظامی های عراقی برداشته شد.

بر این اساس ایران در سال 69، 37 هزار و 934 نفر و در فاصله‌ی سال‏های 70 تا 73، 3 هزار و 824 نفر و در سال‏های 74، 75 و 76 نیز یک هزار 514 اسیر را تحویل مقامات عراقی داد.

همچنین در سال 77، 6 هزار و 250 نفر و طی سال‏های 78 تا 81 نیز مجموعا 5 هزار و 804 نفر از اسرای عراقی آزاد شدند و نهایتا آخرین گروه از اسرای عراقی که 59 نفر بودند در اردیبهشت 82 به بغداد بازگشتند.

به بهانه سالروز ورود آزادگان به میهن اسلامی زندگی‌نامه چند تن از شهدای آزاده یزد را از نظر می‌گذرانیم:

شهید «حسین پورمحمدعلی فراشاه»:

شهید حسین پورمحمدعلی فراشاه در یکم خرداد 1339، در شهرستان تفت به دنیا آمد. پدرش قنبر، کشاورزی می‌کرد و مادرش سکینه خاتون نام داشت. تا پایان دوره کارشناسی در رشته مدیریت دولتی درس خواند. معلم بود. سال 1370 ازدواج کرد و صاحب دو دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. پانزدهم مهر 1361 در منطقه عملیاتی محرم دهلران به اسارت دشمن بعثی در آمد. سی‌ام مرداد 1378، در بیمارستان گودرز یزد بر اثر عوارض ناشی از اسارت به شهادت رسید. پیکر وی را در گلزار شهدای روستای اسلامیه تابعه زادگاهش به خاک سپردند.

فرازی از وصیت نامه:

من به تمام دوستان و آشنایان می گویم که به جهاد در راه خدا ادامه دهید و از جهاد روی بر نگردانید که روی برگرداندن از جهاد لباس ذلت به تن آدمی می‌پو شاند.

شهید «محمد رضا رضائی پندری»:

شهید محمد رضا رضائی پندری در یکم شهریور1336، در روستای منشاد از توابع شهرستان تفت به دنیا آمد. پدرش احمدعلی، کشاورزی می‌کرد و مادرش صفاخانم نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته انسانی درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و دوم مهر 1362، به عنوان تک تیرانداز در سنندج هنگام درگیری با نیروهای ضدانقلاب مجروح و اسیر شد و بر اثر شدت جراحات ناشی از اسارت به شهادت رسید. پیکر وی در گلزار شهدای روستای پندر تابعه شهرستان زادگاهش به خاک سپردند.

فرازی از وصیت نامه:

امام را تنها مگذارید و دانش آموزان در سنگر مدرسه پشتیبان جوانان باشند.

شهید سید «علیرضا سیلو تفتی»:

شهید سید علیرضا سیلو تفتی در دوم خرداد 1341، در شهرستان اردکان به دنیا آمد. پدرش سیدرضا، کشاورزی می‌کرد و مادرش نازنین نام داشت. تا دوم متوسطه درس خواند. تعمیرکار خودرو بود. به عنوان سرباز ارتش در جبهه حضور یافت. دوم اردیبهشت 1361، در مریوان توسط اشرار به اسارت درآمد و بر اثر شکنجه شهید شد. مزار وی در گلزار شهدای مرکزی شهرستان تفت واقع است.

شهید «محمدرضا ملاصادقی رکن آبادی»:

شهید محمدرضا ملاصادقی رکن آبادی در یکم تیر 1341، در روستای رکن‌آباد از توابع شهرستان میبد به دنیا آمد. پدرش محمود، کشاورز بود و مادرش گوهر نام داشت. تا پایان دوره متوسطه در رشته تجربی درس خواند و دیپلم گرفت. معلم بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت. بیست و یکم بهمن 1362 مجروح و اسیر شد. شانزدهم فروردین 1370 در میبد بر اثر ضایعات ناشی از دوران اسارت به شهادت رسید. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

شهید «محمدحسین بابائی بافقی»:

شهید محمدحسین بابائی بافقی در شانزدهم آبان 1340، در شهرستان یزد به دنیا آمد. پدرش محمد و مادرش فاطمه نام داشت. تا پایان دوره راهنمایی درس خواند. در شرکت سنگ آهن کار می‌کرد. سال 1358 ازدواج کرد و صاحب پنج دختر شد. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و چهارم خرداد 1367، در شلمچه بر اثر قطع پا مجروح شد و به اسارت درآمد. پس از آزادی در جاده بافق – یزد دچار سانحه رانندگی شد و سوم فروردین 1387، در یکی از بیمارستان های یزد بر اثر عوارض ناشی از آن به شهادت رسید. مزار او در امامزاده عبدالله شهرستان بافق واقع است.

شهید «محمدحسین شیری احمدآبادی»:

شهید محمدحسین شیری احمدآبادی در چهارم تیر 1334، در شهر احمدآباد تابعه شهرستان اردکان به دنیا آمد. حجی محمود، کشاورز بود و مادرش معصوم نام داشت. تا پایان دوره ابتدایی درس خواند. بنا بود. سال 1352 ازدواج کرد و صاحب چهار پسر شد. به عنوان بسیجی و تک تیرانداز در جبهه حضور یافت و چهارم شهریوری 1364 ، در هورالهویزه مجروح و به اسارت درآمد. بیست و ششم آذر 1364، در بیمارستان تموز عراق بر اثر شکنجه به شهادت رسید. پیکرش را سال 1381، پس از مبادله در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپردند.

فرازی از وصیت نامه:

امیدوارم شما اسلام را، قرآن را، امام را فراموش نکنید. چرا که امروز روز فداکاری و جانبازی است.

شهید «حسن محمودزاده»:

شهید حسن محمودزاده دریکم مرداد 1344، در شهرستان اردکان به دنیا آمد. پدرش غلامرضا، کشاورزی می‌کرد و مادرش خدیجه نام داشت. دانش آموز سوم راهنمایی بود. به عنوان بسیجی در جبهه حضور یافت و بیست و چهارم بهمن 1361، به عنوان تک تیرانداز در فکه بر اثر اصابت ترکش مجروح شد و به اسارت درآمد. بیست و چهارم اسفند 1361، در بیمارستان تموز عراق به شهادت رسید. پیکرش مدت‌ها در منطقه بر جا ماند و سی تیر 1381 پس از مبادله در گلزار شهدای زادگاهش به خاک سپرده شد.

فرازی از وصیت نامه:

بچه‌ها سنگر مدرسه‌شان را حفظ کنند و درس بخوانند تا در آینده کمک به جامعه کنند.

شهید سید «جمال طبائی عقدائی»:

شهید سیدجمال طبائی عقدائی دریکم فروردین 1342، در روستای عقدا تابعه شهرستان اردکان به دنیا آمد. پدرش سیدعباس، کشاورزی می‌کرد و مادرش معصومه بیگم نام داشت. دانش ‌آموز سوم متوسطه در رشته تجربی بود. به عنوان بسیجی به جبهه رفت. دوم فروردین 1361، با سمت تک تیرانداز بر اثر اصابت گلوله و ترکش مجروح و اسیر شد و پس از ده روز در بیمارستان تموز عراق به شهادت رسید. تاکنون اثری از پیکرش به دست نیامده است. مزار یاد بود او در گلزار شهدای زادگاهش قرار دارد. برادرش سیدعبدالحمید نیز شهید شده است.

انتهای پیام/