چهل‌سالگی سرو/

جایزه ضد انقلاب برای مرده یا زنده فرمانده جوان دفاع مقدس

دهم شهریور سال ۱۳۶۵ روزی بود که محمود کاوه درحالی که برای بازپس‌گیری قله ۲۵۱۹ به منطقه حاج عمران رفته بود، به شهادت رسید؛ شهیدی که ضد انقلاب برای سرش جایزه تعیین کرده بود.

کد خبر: ۴۱۳۴۵۳

تاریخ: ۱۰ شهريور ۱۳۹۹ - ۱۰:۵۳

گروه حماسه و جهاد دفاع‌پرس: دهم شهریور سال ۱۳۶۵ روزی بود که سردار پر افتخار اسلام محمود کاوه در حین انجام مأموریت به شهادت رسید. این شهید والامقام با اینکه جوان بود، به‌دلیل اقدامات و رشادت‌هایی که در منطقه کردستان و در مقابله با گروه‌های ضدانقلاب و کومله از خود نشان داده بود، در مناطق غربی کشور زبان‌زد بود.

وضعیت طوری بود که با حضور محمود کاوه در مناطق غربی کشور، بسیاری از توطئه‌های ضد انقلاب خنثی شد و به همین دلیل بود که گروه‌های معاند و ضد انقلاب که هدفی جز فروپاشی نظام جمهوری اسلامی ایران نداشتند، برای زنده و مرده این سردار سپاه جایزه تعیین کردند. با اینکه عمده فعالیت محمود کاوه در مناطق غربی کشور بود، اما نباید از اقدامات این شهید عزیز و همراهانش که اکثراً خراسانی بودند در مناطق جنوبی کشور در دوران دفاع مقدس نیز غافل شد؛ لذا به‌دلیل فرا رسیدن سالروز شهادت این شهید عزیز، که کابوسی برای ضد انقلاب در غرب کشور شده بود، نگاهی اجمالی به زندگی‌نامه وی انداخته‌ایم.

محمود کاوه در سال ۱۳۴۰ در مشهد و در خانواده مذهبی به دنیا آمد و از آنجا که پدرش مراودات بسیاری با علما به‌ویژه علمای مشهد نظیر آیت‌الله سید علی خامنه‌ای و شهید هاشمی‌نژاد داشت، محمود را نیز با سیر و سلوک این عزیزان آشنا کرد و در وی انگیزه فراگرفتن علوم دینی و قرآنی را ایجاد کرد. محمود کاوه بعد از گذراندن دوران ابتدایی و راهنمایی، زمانی که مشغول تحصیل در مقطع دبیرستان بود، همزمان وارد حوزه علمیه شد تا دروس حوزوی را نیز فرا گیرد.

از طرفی دوران تحصیل محمود کاوه همزمان بود با مبارزات ملت ایران با رژیم منحوس پهلوی، بنابراین محمود چه در مدرسه و چه در حوزه، اقدامات خود در راستای تضعیف رژیم پهلوی را انجام می‌داد که پخش اعلامیه‌های امام خمینی (ره) در خیابان‌های مشهد و حمایت از امام خمینی (ره) از آن جمله بود. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی در بهمن ماه سال ۱۳۵۷، محمود نیز که دل در گرو انقلاب داشت، به انقلابی‌ترین نهاد یعنی سپاه پاسداران پیوست و دوره‌های چریکی را نیز به‌صورت پیشرفته گذراند.

محمود بعد از مدت کوتاهی که در سپاه مشهد بود، برای حفاظت از بیت امام راحل راهی تهران شد و حدود شش ماهی را نیز در تهران ماند، اما با آغاز جنگ تحمیلی که از سوی رژیم صدام با حمایت و پشتیبانی بیش از ۸۰ کشور خارجی صورت گرفت، با نیرو‌ها و دوستان خراسانی‌اش به مناطق جنوبی کشور اعزام شد تا در مقابل دشمن بعثی تا دندان مسلح ایستادگی کند. محمود کاوه به‌دلیل گذراندن دوره‌های پیشرفته، برای آموزش نیرو‌های داوطلب و تازه‌وارد، به مشهد برگشت تا نیرو‌های جوان را تربیت کند، اما شخصیتی مثل محمود کاوه که همه تلاش خود را در مناطق جنوبی کشور برای دستیابی به شهادت کرده بود، نمی‌توانست در پادگان آموزشی بماند. به‌طوری که دوستانش نقل کرده‌اند که محمود دائم اصرار داشت تا در خط مقدم با دشمنان بجنگد. به همین دلیل و با اینکه فرمانده پادگان با رفتن وی به جبهه مخالف بود، در نهایت با تعدادی از نیروهایش به کردستان رفت تا توطئه دشمن بعثی در به کار گرفتن ضد انقلاب برای ضربه زدن به نظام جمهوری اسلامی ایران را خنثی کند.

اولین اقدام کاوه در کردستان برنامه‌ریزی برای آزادسازی شهر بوکان بود که با موفقیت انجام شد و رشادت‌های محمود کاوه در همان مدت کوتاهی که به کردستان رفت به حدی بود که به‌عنوان فرمانده سپاه سقز انتخاب شد و با اینکه از نظر تجهیزات و تعداد نیرو با دشمن قابل قیاس نبودند، ولی عملیات آزادسازی منطقه مرزی بسطام را با شهامت بالا طرح‌ریزی کرده و ٤٥ کیلومتر جاده مرزی را طی یک مرحله و در عرض ٢٤ ساعت آزاد کردند. بعد از این عملیات بود که ضد انقلاب دچار نوعی سردرگمی در حفظ مناطقی که در اختیار داشت شد و در اقدامی عجولانه و غیر منطقی، برای زنده و مرده محمود کاوه جایزه تعیین کرد!

آزادسازی سد بوکان، آزادسازی جاده صائین‌دژ به تکاب، پاکسازی منطقه کلیه، آزادسازی محور پیرانشهر به سردشت، فتح ارتفاعات مرزی آلواتان و هلاکت بیش از ۷۵۰ نفر از عوامل ضد انقلاب در این منطقه از جمله اقدامات نیرو‌های محمود کاوه در غرب کشور بود. بعد از مدتی کاوه فرمانده تیپ شهدا شد و مجموعه سپاه به‌دلیل شناختی که از این فرمانده کاربلد داشت، از نیرو‌های آن‌ها در اجرای عملیات والفجر ۲ که قرار بود در منطقه حاج عمران انجام شود، کمک گرفت. کاوه با هدایت قوای رزمندگان، اهداف از پیش تعیین شده تیپ از جمله «ارتفاعات ٢٥١٩» را با موفقیت به تصرف درآورد.

محمود کاوه در نهایت مزد سال‌ها مبارزه با دشمنان اسلام را گرفت و در دهم شهریور سال ۱۳۶۵، زمانی که در عملیات کربلای ۲ بر بلندای قله ۲۵۱۹ حاج عمران به پرواز درآمده بوده به شهادت رسید.

در ادامه بخشی از وصیت‌نامه شهید محمود کاوه را می‌خوانید:

«دشمن باید بداند و این تجربه را کسب کرده باشد که هر توطئه‌ای را که علیه انقلاب طرح‌ریزی کند، امت بیدار و آگاه با پیروی از رهبر عزیز، آن را خنثی خواهد کرد. آینده جنگ هم کاملاً روشن است که پیروزی نصیب رزمندگان اسلام خواهد شد و هیچ‌گاه ما نخواهیم گذاشت که خون شهیدانمان هدر رود.»

انتهای پیام/ ۱۱۷