چهل‌سالگی سرو/

نگاهی به زندگی شهید «یوسف ابوالحسینی»

شهید «یوسف ابوالحسینی» شانزدهم مهر ۱۳۴۲ در بابل به دنیا آمد و در ۲۲ فروردین ۱۳۶۲ در جبهه گیلانغرب به درجه والای شهادت نائل آمد.

کد خبر: ۴۲۰۶۶۸

تاریخ: ۱۶ مهر ۱۳۹۹ - ۱۳:۰۱

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از ساری، به مناسبت چهلمین سالگرد دفاع مقدس و در زادروز تولد شهید «یوسف ابوالحسینی» از شهدای بابل فصل‌هایی از رندگی‌نامه این شهید را از نظر می‌گذرانیم.

زندگی‌نامه شهید:

شانزدهم مهر 1342، روزی بود كه بر لب «یعقوب و زینب» گل لبخند شكفته شد. چراکه در این روز، آنها صاحب پسری با نام «یوسف» شدند كه با آمدنش، بهاری زودهنگام را برای آنها به ارمغان آورده بود.

پدر از راه كفاشی، با عرق جبین و كار طاقت‌فرسا، مخارج زندگی‌شان را تأمین می‌كرد. با این حال، در تربیت فرزندان کم نمی‌گذاشت.

یوسف در هفت سالگی با ثبت‌نام در مدرسه روستا، پا به دنیای آگاهی نهاد. او هر حرفی كه از معلم می‌شنید، برایش پنجره‌ای رو به دانایی و دنیای تازه می‌شد. او با گذراندن دوره راهنمایی، به دبیرستان «دكتر چمران» فعلی بابل راه یافت و تحصیلاتش را تا دیپلم ریاضی فیزیك ادامه داد. ناگفته نماند که او در کنار درس، کمک‌حال پدرش در کفاشی نیز بود.

یوسف که به دلیل توجه والدین نسبت به اصول و احکام شریعت، در خردسالی به مکتب راه یافته بود، در ادای واجبات و مستحبات می‌کوشید و از انجام محرمات دوری می‌کرد. با قرآن، این منبع نور و رحمت نیز مانوس بود و در عمل به فرامین آن، کوشا. علاوه بر آن، با الگوپذیری از سیره اهل‌بیت(ع)، همواره در پی کسب کمال معنوی و فضائل انسانی بود.

برادرش «كریم» می‌گوید: «او به مداحی و روضه‌خوانی، به‌خصوص عزاداری سیدالشهدا، علاقه خاصی داشت. یك شب در مسجد حافظیان مشغول مداحی بود. یكی از حاضران كه مخالف انقلاب بود، جلسه را به باد تمسخر گرفت و می‌خندید. طوری كه نظم مسجد بهم خورد. یوسف با آن جثه‌كوچك، دل شیری داشت. پس از پایان مداحی، به سمت آن مرد رفت. آن مرد از لحاظ قدّ و قواره دو برابر یوسف بود. روبه‌رویش ایستاد و خیلی مؤدب گفت كه كارش چقدر اشتباه بود. آن مرد از روحیه جوانمردی و دل و جرأت یوسف شرمنده شد و سرش را به حالت تسلیم پایین آورد.»

در بیان خلق‌وخوی یوسف باید گفت که در ادب و تواضع نسبت به والدین، زبانزد بود و در اطاعت‌پذیری از آنان، پیشتاز. با دیگران نیز در نهایت ملاطفت و گشاده‌رویی رفتار می‌کرد و نزدشان از محبوبیتی وافر بهره‌مند بود.

یوسف تحت‌تاثیر اندیشه‌های امام خمینی و مطالعه كتاب‌های شهیدان  بهشتی و مطهری، در بحبوحه انقلاب، با شركت در راهپیمائی، اعتراضش را به بی‌عدالتی‌های رژیم فاسد نشان داد. او معتقد بود که انقلاب اسلامی، مظهر پاكی، صداقت، عدالت اجتماعی و برون‌رفت جامعه از حالت محرومیت و استكبارستیزی است.

با تشکیل بسیج، یوسف فعالیت‌هایش را به عنوان مسئول ارزیابی پایگاه مقاومت بسیج بابل از سر گرفت.

او به خاطر عشق و علاقه‌ای كه به لباس سبز سپاه داشت و این شغل را از مقدس‌ترین شغل‌ها می‌دانست، در 12/12/61 به عضویت رسمی سپاه در آمد و فعالیتش را در این راستا آغاز كرد.

جمع‌آوری کمک‌های مردمی جهت یاری رزمندگان اسلام، از جمله اقدامات وی در جبهه فرهنگی به شمار می‌رود.

و سرانجام، یوسف در 22 فروردین 1362 با حضور در جبهه گیلانغرب به درجه والای شهادت نائل آمد و پیكر پاکش نیز، پس از تشییع در گلزار شهدای «معتمدی» بابل به خاك سپردند.

توصیه‌نامه شهید:

به شما برادرانم توصیه می‌کنم گوش به فرمان ولایت فقیه باشید. از کمک و مددرسانی به مردم دریغ نفرمائید. حقوق مردم را رعایت کنید. نمازجمعه و جماعات را هرچه باشکوه‌تر برگزار کنید و در انجام واجبات و ترک محرمات بکوشید. توصیه من به خواهرانم این است که حجاب خود را رعایت کنند که برتر از خون شهید است.

انتهای پیام/