چهل‌سالگی سرو/ وصیت‌نامه پاسدار شهید «علی زعیمی»؛

از قرآن درس گرفتيم که بايد مقابل سختی‎ها مقاومت کرد

در فرازی از وصیت‌نامه پاسدار شهید «علی زعیمی» آمده است: از قرآن درس گرفتيم که بايد مقابل سختی‎ها و ناگواريها صبر کرد و تنها کسی که در اين راه ما را ياری خواهد کرد، جز خدا کس ديگری نيست.

کد خبر: ۴۲۴۵۷۹

تاریخ: ۱۱ آبان ۱۳۹۹ - ۲۲:۳۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از رشت، «علی زعیمی» فرزند «حسین» در اول مرداد 1341 در شهرستان «آستانه اشرفیه» به دنیا آمد و در تاریخ 11 آبان 1361 در موسيان بر اثر اصابت گلوله به سر به شهادت رسيد.

وصیت نامه شهید:

يا زينب (سلام الله عیها) سلامت باد؛ ای رزم آور سپاه قرآن، سلامت باد؛ ای حامی دين خدا، سلامت باد؛ ای خدا جوی سلحشور، سلامت باد؛ ای تک سوار عاشق حسين (علیه السلام)، درود و رحمت خداوند تبارک وتعالی به روان پاکت باد؛ ای علی اکبر زمان که به ندای حسين (علیه السلام)، لبّيک گفتی و با رمز یا زينب، بر عليه کفر واستکبار خروشيدی، تا راه بسته شده کربلا را در اين محرّم الحرام به سوی عاشقان ابا عبداللّه بگشایی و سرانجام در عمليات پيروزمندانه محرّم، به خون خويش غوطه ور گشتی، يادت گرامی و راهت مستدام باد.

از قرآن درس گرفتيم که بايد مقابل سختی ها و ناگواريها صبر و مقاومت کرد و تنها کسی که در اين راه ما را ياری خواهد کرد، جز خدا کس ديگری نيست و اوست که در بهترين موقعيّت به کمک ما می آيد و به ما ياری می دهد.

پدر عزيز، مادر جان، خواهر و برادر عزيزم؛ شايد اين موضوع و شنيدن اين حرف برای شما سخت و دشوار باشد اما بايد گفته شود، ما در طول زندگی خودمان هميشه آرزو می کرديم که در رکاب امام حسين (علیه السلام) بجنگيم و به آن مقامی که آن حضرت و ياران او رسيدند برسيم، اکنون اين موقعيت برای ما به وجود آمده تا مدتی ديگر لشکر اسلام برای بازگشایی راه کربلا به پيش خواهد رفت و در اين راه ما شهيدانی نيز خواهيم داد، البته به گفته ی قرآن؛ آنان که در راه خدا جنگيدند و جان خود را فدا کردند مرده مپنداريد، بلکه زنده اند و در پيشگاه خداوند روزی می خورند؛ بله شما داريد دين خود را به اسلام و قرآن و امام حسين (علیه السلام) و فاطمه ی زهرا (سلام الله علیها) ادا می کنيد، اگر در اين راه، اين سعادت نصيب ما شد ما خداوند را شکر می کنيم که اين نعمت بزرگ را به ما ارزانی داشته است.

این آيه ی قرآن را هميشه بر زبان خود قرائت کنيد:

«وَ بَشِّرِ الصَّابرِینَ الَّذینَ إِذَا أَصَابَتْهُمْ مُصِیبَهٌ قَالُوا إِنَّا لِلَّهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ رَاجِعُونَ» آنان که چون به حادثه سخت و ناگواری دچار شوند، صبوری پيش گرفته و گويند: ما به فرمان خدا آمده و به سوی او رجوع خواهيم کرد. شما بايد اين وظيفه را به خوبی ادا کنيد، چون شما رهبر خود را امام حسين (علیه السلام) می دانيد، حسين (علیه السلام) در آن روز 72 نفر از بهترين افراد خانواده خود را از دست داد و هيچ نگفت، جز اين جمله را، خداوندا تو را شکر، الحمداللّه ربّ العالمين.

هرگز نبايد گريه کنيد که دشمنان اسلام نقطه ضعف از شما بگيرند، بايد همچون کوه استوار باشيد و فقط بگوييد اگر اجازه بدهند، ما نيز به جبهه خواهيم رفت و در کنار ديگران مبارزه خواهيم کرد، دراين صورت در پيشگاه حضرت امام حسين (علیه السلام) و فاطمه ی زهرا (سلام الله علیها) و همه ی معصومين رو سفيد هستيد؛ اگر در غير اين صورت باشد، تمام اجر خود را از دست می دهيد.

انتهای پیام/