در قالب شخصیت‌های مانا؛

زندگی‌نامه سیدعلی‌اکبر فال‌ اسیری منتشر شد

زندگی‌نامه سیدعلی‌اکبر فال‌اسیری از عالمان و مبارزان زمان قاجار با قلم سجاد راعی در قالب «شخصیت‌های مانا» چاپ و به بازار عرضه شد.

کد خبر: ۴۲۴۷۰۱

تاریخ: ۱۲ آبان ۱۳۹۹ - ۱۵:۱۲

به گزارش گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس، مجموعه پژوهشی «شخصیت‌های مانا» با هدف ارائه الگوهای موفق، به زندگی شخصیت‌های نیک‌نامی می‌پردازد که در عرصه‌ی دانش، فرهنگ، سیاست و اجتماع در ایران معاصر زیسته و درگذشته‌اند. این مجموعه که برای عموم مخاطبان بویژه جوانان و دانشگاهیان تهیه شده برآیند احساس ضرورتی است که در پهنه ارائه آثار دقیق و مستند از زندگانی افراد تأثیرگذار پدید آمده‌است. از اینرو پژوهشگران دفتر ادبیات انقلاب اسلامی حوزه هنری که تجربه‌ای در شرح حال‌نویسی داشتند، گروهی را با عنوان شخصیت‌های مانا تشکیل دادند. این گروه یکصد تن از شخصیت‌های مشهور یا کم‌آوازه معاصر را برگزید تا در مجموعه‌ای به شرح احوال، فعالیت‌ها، آراء و اندیشه‌ها، آثار و دیگر تکاپوهای زندگی شخصیت‌های مورد نظر پرداخته، آنان را به شیوة محققانه، علمی و مستند، در حدود یکصد صفحه، به مخاطبان معرفی نماید.

این کتاب، فراز و فرود زندگی‏ سیدعلی‏‌اکبر فال‏‌اسیری از تولد در سال 1256ق تا درگذشت وی در سال 1319ق، با بهره‌‏گیری از منابع و مآخذ موثق، به تصویر می‌کشد. سیدعلی‏‌اکبر فا‌ل‏‌اسیری از علمای مبارز برضد استبداد داخلی و استعمار خارجی عصر قاجار است که بخش اعظم حیات خود را برای آموختن علوم اسلامی و انتقال آن به مردم فارس و همراهی و هدایت آن‏ها در فراز و فرودهای زندگی سیاسی و اجتماعی‏شان سپری کرد. وی داماد، آیت‏‌الله العظمی میرزا محمدحسن شیرازی، معروف به «میرزای شیرازی» صاحب فتوای معروف تحریم تنباکو است. این ارتباط بر موقعیت اجتماعی فال‏اسیری نزد مردم فارس افزود و یکی از عمده‌‏ترین علل اشتهار وی نیز است.

فعالیت‌‏های سیاسی-اجتماعی فال‏‌اسیری همزمان با یکی از تاریک‏ترین دوران حکومت قاجار بوده است. اگرچه وی همواره سرگرم مبارزه با استبداد، مفاسد اخلاقی، اجتماعی و فعالیت‌‏های فرقه‏‌های ضاله در فارس؛ به‏‌ویژه شیراز بود ولی تأثیرگذاری‌‏اش در دو مقطع جنبه سیاسی به خود گرفت: مقطع اول؛ در جریان رهبری حرکت اعتراضی مردم شیراز در سال 1303ق به علت گرانی ساختگی نان بود که حکام محلی برای فروش گندم ذخیره خودشان به قیمت گران، باعث گران شدن نان شدند. وی مردم را تا پایان اعتراض‏‌های‏شان همراهی کرد و بهای مخالفت خود را نیز با تبعید به اصفهان پرداخت. مقطع دوم، رهبری مردم شیراز در جریان شورش بر ضد امتیازنامه رژی در فارس بود. گرچه مبارزه بر ضد قرارداد رژی به بهای تبعید وی به عتبات تمام شد ولی فعالیت و مقاومت وی در رهبری اعتراضات مردم، به سراسری شدن اعتراض و شکل‌‏گیری نهضت تنباکو و واداشتن حکومت مرکزی به لغو کامل امتیازنامه انجامید.

پایگاه مبارزاتی وی در مسجد وکیل، شیراز و نمازهای جماعت آن بود که از رسانه مذهبی منبر برای تبلیغات مذهبی و ارائه دیدگاه‏‌هایش بهره می‌‏برد. این موضوع را باید در ارتباط با نهاد مرجعیت در نظر گرفت که توانست از طریق علما و روحانیون در ایالات و ولایات به حرکت سیاسی و اجتماعی مقلدان در یک جهت مشخص، معنا و مفهوم بخشد. وی با حمایت طرفداران خود با هرگونه مفاسد اجتماعی و اخلاقی و فعالیت طرفداران فرقه‏‌های ضاله بابیه و بهائیت مقابله و مبارزه می‏‌کرد که به موارد گوناگون آن در متن کتاب اشاره شده است.

انتهای پیام/ 121