نقد سریال؛

«خانه امن» نمونه یک اثر موفق در جبهه مقاومت

«خانه امن» سریالی با موضوع جبهه مقاومت است که پخش آن از شبکه یک سیما آغاز شده است، سریالی که می‌تواند به عنوان شاخص سریال‌هایی در خصوص جبهه مقاومت تبدیل شود.

کد خبر: ۴۲۵۰۰۴

تاریخ: ۱۷ آبان ۱۳۹۹ - ۰۵:۰۰

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ چند سالی است که جامعه جهانی بخصوص کشور‌های اسلامی شاهد تولد مولود شومی به نام داعش هستند. پدیده‌ای که با حمایت رژیم صهیونیستی، آمریکا و کشورهای اروپایی بوجود آمد تا به نام اسلام همه مسلمانان را از میان بردارد.

ایران اسلامی اولین کشوری بود که این جرثومه فساد را شناخت و به مقابله آن در جبهه مقاومت برخاست.

در طی این سال‌ها ایران اسلامی شهدای بسیاری در این مسیر تقدیم کرد. هر چقدر که نیرو‌های نظامی در این مسیر ایثار کردند، فضای فرهنگی چندان کاری نکرده است. فقدانی که بعد از شهادت سردار سلیمانی بیشتر احساس شد.

رسانه ملی در اقدامی قابل تحسین سریال «خانه امن»، به کارگردانی «احمد معظمی» و نویسندگی «حسین تراب‌نژاد» روی آنتن شبکه اول فرستاده است که در نوع خود اثر قابل قبولی است.

هر چند مدت زمان زیادی از پخش «خانه امن» نمی‌گذرد، اما تا این جای کار با سریالی موفق روبه‌رو هستیم. شروع سریال، روند آن، نحوه ورود و معرفی شخصیت‌ها در کنار کارگردانی درست احمد معظمی این سریال را در قیاس با موارد مشابه آن در جایگاه بالاتری قرار داده است.

البته این نکته را باید توجه داشت که «خانه امن» موفقیت خود را مرهون فیلمنامه قوی آن است، تراب‌نژاد در آثار پیشین خود ثابت کرده قواعد درام را می‌شناسد، وقتی کارگردان با فیلمنامه درست و استخوان‌داری روبه‌رو باشد در هنگام تبدیل آن به تصویر کار سختی در پیش نخواهد داشت و همه توان خود را صرف معماری فیلمنامه در هنگام تصویربرداری می‌کند.

«خانه امن» بدون رفتن به حاشیه تکلیف مخاطب را روشن کرده است، ریتم تند روایت داستان «خانه امن» برای بیینده تلویزیون که به روده‌درازی معمول آثار تلویزیونی عادت کرده است یک امتیاز محسوب می‌شود، این ویژگی کاملا در خدمت اتمسفر سریال است و بدون شک بیینده را با خود همراه خواهد کرد، به شرط آنکه همین روند تا قسمت پایانی سریال حفظ شود.

هر چند قضاوت نهایی در مورد سریال «خانه امن» زود است، اما باید پخش این سریال را اتفاقی مبارک برای رسانه ملی دانست که می‌تواند شاخصی برای فعالیت‌های آتی رسانه ملی باشد.

انتهای پیام/ 161