یادی از «رسول ملاقلی‌پور» کارگردان صاحب نام سینمای دفاع مقدس؛

مردی با شوق و خلوص جوانانه

رسول ملاقلی‌پور که تا آخرین لحظات عمر خود تعهدش را به دفاع مقدس و فیلمسازی و کار در این زمینه انجام می‌داد عاقبت در راه همین تعهد جان باخت.

کد خبر: ۴۲۶۲۳

تاریخ: ۱۶ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۸:۳۲

به گزارش دفاع پرس، در پی درگذشت ناگهانی هنرمند دفاع مقدس مرحوم رسول ملاقلی پور، حضرت آیتالله خامنهای در پیام تسلیتی این ضایعه را به جامعه سینماگران، اصحاب هنر و خانواده وی تسلیت گفتند.

متن پیام رهبر انقلاب اسلامی به این شرح است:

بسم الله الرحمن الرحیم
درگذشت ناگهانی هنرمند دفاع مقدس مرحوم آقای رسول ملاقلی پور را به بازماندگان و دوستان ایشان و به همهی سینماگران و اصحاب هنر متعهد تسلیت میگویم. آن مرحوم در زمرهی کسانی بود که با شوق و خلوص جوانانه و با انگیزههای انقلابی پای در میدان هنر نهادند و سالهائی از عمر خود را در این تلاش مؤمنانه سپری کردند و آثار ماندگار و ارزشمندی آفریدند. در گذشت ایشان برای جامعهی هنری تأسفبار است. از خداوند متعال پاداش شایسته و رحمت و مغفرتش را برای آن مرحوم مسألت میکنم.

سیدعلی خامنهای
۱۷ اسفند ۱۳۸۵

رسول ملّاقلیپور در ۱۷ شهریور ۱۳۳۴ متولد شد و در ۱۶ اسفند ۱۳۸۵در اوج ناباوری، دیده از جهان فروبست.

او در زمینه کارگردانی، تهیهکنندگی و فیلمنامهنویسی فعالیت می کرد. ملاقلیپور از کارگردانان سینمای دفاع مقدس و سینمای اجتماعی ایران بود و توانست با فیلم پرواز در شب سیمرغ بلورین بهترین فیلم را از جشنواره فیلم فجر دریافت کند.

وی در روزهای آغازین انقلاب عکاسی را بهطور آماتور آغاز کرد و با شروع جنگ ایران و عراق، به صورت حرفهای به ادامه آن پرداخت و پس از آن به ساخت فیلم مستند از عملیات مختلف دفاع مقدس پرداخت و فیلم کوتاه شاه کوچک را با دوربین ۱۶ میلی متری ساخت که موفق به دریافت جایزه بهترین فیلم از جشنواره وحدت شد.

او نخستین فیلم بلند خود را در سال ۱۳۶۳ با نام نینوا با دوربین ۱۶ میلی متری ساخت و به این ترتیب به سینمای حرفهای راه یافت.

با ساخت پرواز در شب (۱۳۶۵) جایزه بهترین فیلم را از جشنواره پنجم فیلم فجر بدست آورد.

با افق قدرت کارگردانی خود را به رخ همگان کشید و با ساخت مجنون و خسوف همگام با شرایط روز حرکت کرد.

اما با فیلم پناهنده نزد منتقدان به محبوبیت رسید و در سال ۱۳۷۴ اثر قابلتوجهاش سفر به چزابه را ساخت. شکست سفر به چزابه در اکران عمومی و توقیف نجات یافتگان، ملاقلیپور را واداشت تا برای جبران ضرر، بدترین فیلم کارنامه اش را رقم بزند: کمکم کن.

او برای اثبات تواناییهایش یک سال بعد هیوا را ساخت که در جشنواره هفدهم فیلم فجر جایزه بهترین کارگردانی و بهترین فیلم را علاوه بر جوایز دیگر نصیب خود کرد.

در سال ۱۳۷۸ ملاقلیپور فیلم سه اپیزودی نسل سوخته را ساخت.

قارچ سمی که در سال ۱۳۸۰ ساخته شد، تمام ضعفهای کمکم کن و تمام قوتهای نسل سوخته را یکجا با خود داشت. یک فیلم خوش ساخت با شخصیتها و نگاهی آشفته و روانپریش.

میم مثل مادر ملاقلیپور که با استقبال عمومی مواجه شده بود یکی از آخرین فیلمهای او بود.

ملاقلیپور در سفر خود به کربلا برای بازدید لوکیشنها از فرصت استفاده کرد و مستندی نیز به نام شش گوشه عرش را جلوی دوربین برد که آخرین اثر او محسوب میشود.

او در سفرش به کربلا متوجه شد که هنرمندان برجسته اصفهانی در آنجا مشغول طراحی ضریح امام حسین(ع) هستند. دو شب حضور در کنار این هنرمندان به فیلم مستندی بدل شد. قرار بود بخش دیگر از تصویربرداری این فیلم مستند نیز در اصفهان انجام شود. ملاقلیپور این فیلم را به صورت افتخاری کارگردانی کرد.

فیلمشناسی ملاقلی پور

به عنوان کارگردان و نویسنده:

میم مثل مادر (۱۳۸۵)
مزرعه پدری (۱۳۸۱)
قارچ سمی (۱۳۸۰)
نسل سوخته (۱۳۷۸)
هیوا (۱۳۷۷)
کمکم کن (۱۳۷۷)
سفر به چزابه (۱۳۷۴)
نجات یافتگان (۱۳۷۴)
پناهنده (۱۳۷۲)
خسوف (۱۳۷۱)
مجنون (۱۳۶۹)
افق (۱۳۶۷)
پرواز در شب (۱۳۶۵)
بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴)
نینوا (۱۳۶۲)

به عنوان نویسنده:

میم مثل مادر (۱۳۸۵)
مزرعه پدری (۱۳۸۲)
قارچ سمی (۱۳۸۰)
نسل سوخته (۱۳۷۸)
کمکم کن (۱۳۷۷)
هیوا (۱۳۷۷)
سفر به چزابه (۱۳۷۴)
نجات یافتگان (۱۳۷۴)
دشت ارغوانی (۱۳۷۳)
پناهنده (۱۳۷۲)
خسوف (۱۳۷۱)
لبه تیغ (۱۳۷۱)
مجنون (۱۳۶۹)
افق (۱۳۶۷)
پرواز در شب (۱۳۶۵)
بلمی به سوی ساحل (۱۳۶۴)
نینوا (۱۳۶۲)

به عنوان تهیهکننده:

قارچ سمی (۱۳۸۰)
کمکم کن (۱۳۷۷)
دشت ارغوانی (۱۳۷۳)
پناهنده (۱۳۷۲)
خسوف (۱۳۷۱)
مرغابی وحشی (۱۳۷۰)
مجنون (۱۳۶۹)
پرواز در شب (۱۳۶۵)

ملاقلی پور در طول عمر حرفه ای اش بارها جوایزی را به خود اختصاص داد. این جوایز عبارتند از:

کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم (قارچ سمی)- بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۸۰
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه (قارچ سمی) - بیستمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۸۰
کاندید سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی (سفر به چزابه) - چهاردهمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۴
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه (هیوا) - هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۷
برنده سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی (هیوا) - هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۷
برنده سیمرغ بلورین بهترین فیلم (هیوا)- هفدهمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۷۷
کاندید سیمرغ بلورین بهترین فیلم اول و دوم (افق) - هفتمین دوره جشنواره فیلم فجر (فیلمهای اول و دوم) - سال ۱۳۶۷
کاندید تندیس زرین فیلم منتخب انجمن نویسندگان و منتقدان (قارچ سمی) - دوره ۷ جشن خانه سینما (مسابقه) - سال ۱۳۶۲
برنده لوح زرین بهترین فیلم (پرواز در شب) - پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۶۵
کاندید لوح زرین بهترین فیلمنامه (پرواز در شب) - پنجمین دوره جشنواره فیلم فجر (مسابقه سینمای ایران) - سال ۱۳۶۵
سومین فیلم سال (پناهنده) - دوره ۹ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۳
سومین فیلم سال (سفر به چزابه) - دوره ۱۱ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۵
پنجمین فیلم سال (نسل سوخته) - دوره ۱۵ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۹
نهمین فیلم سال (مجنون) - دوره ۶ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۰
دهمین فیلم سال (هیوا) - دوره ۱۵ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۹
انتخاب ویژه سال (نسل سوخته) - دوره ۱۵ منتخب نویسندگان و منتقدان (بهترینهای سال) - سال ۱۳۷۹

پرواز:

رسول ملاقلیپور که تا آخرین لحظات عمر خود تعهدش را به دفاع مقدس و فیلمسازی و کار در این زمینه انجام میداد عاقبت در راه همین تعهد جان باخت.

وی که به عراق برای دیدن لوکیشن فیلم بعدی خود که آن هم به مقولهٔ جنگ میپرداخت رفته بود، در 15 اسفند ۱۳۸۵ بر اثر سکتهٔ قلبی جان باخت و آخرین ساختهٔ خود را نیمه تمام گذاشت.

به پاس قدردانی از زحمات رسول ملاقلیپور فیلمساز فقید اردبیلی به پیشنهاد استاندار اردبیل، در مراسم اختتامیه اولین جشنواره میلاد سرخ، خیابانی به افتخار وی نامگذاری گردید.

منبع:مشرق