چهلسالگی سرو/

نگاهی به زندگی شهید سید «محمّد موسوی»

شهید سید «محمّد موسوی» فرزند سیّداسماعیل در تاریخ ۱۳۴۰/۸/۱ در خانواده‌ای مذهبی در روستای دور افتاده در قلب کویر نمک به نام حاجی‌آباد زرّین از توابع اردکان متولّد شد. سرانجام در تاریخ ۱۳۷۴/۶/۷ در منطقه عملیّاتی پیرانشهر در مأموریت رزمی بر اثر سقوط خودرو به درون درّه شربت شهادت نوشید.

کد خبر: ۴۲۹۵۶۶

تاریخ: ۱۲ آذر ۱۳۹۹ - ۱۵:۱۰

به گزارش خبرنگار دفاع‌پرس از یزد، شهید سید «محمّد موسوی» فرزند سیّداسماعیل، از نوادگان و ذریّه حضرت زهرا بود که در تاریخ ۱۳۴۰/۸/۱ در خانواده‌ای مذهبی در روستای دور افتاده در قلب کویر نمک به نام حاجی‌آباد زرّین از توابع اردکان متولّد شد.

او اولّین فرزند خانواده موسوی بود که در سایه پر مهر پدری سیّد و فرزند رسول گرامی اسلام (ص) و در دامان مادری متدیّن و ولایی کودکی را به سر کرد و والدین در تربیتش کوشیدند. با رشد جسمی، پایه‌های مذهبی و معنوی‌اش نیز رشد یافت. تربیت صحیح و اسلامی و محیط پاک و بی‌آلایش روستا سید محمّد را جهت پذیرفتن مسئولیّتی سنگین و فداکاری بزرگ در راه اسلام مهیّا می‌کرد.

۶ ساله بود که جهت تحصیل به دبستان رفت. دوره ابتدایی را در دبستان چند پایه روستای حاجی‌آباد در زادگاهش به پایان برد. سپس، چون در روستا مدرسه راهنمایی نبود به اردکان آمد و دوره راهنمایی را در یکی از مدارس اردکان با موفّقیّت گذراند. سپس در دبیرستان شرف اردکان ثبت نام کرد و دوره متوسطه را تا دیپلم در آنجا تحصیل کرد.

در زمان پیروزی انقلاب اسلامی ایران ۱۷ ساله بود. در مراسم انقلاب و راهپیمایی‌ها حضوری فعّال داشت. در فعّالیّت‌های مهّم عبادی مثل نماز جماعت و جمعه و دعای کمیل و توسّل و ندبه و زیارت عاشورا فعّالانه شرکت می‌کرد. به تلاوت قرآن و دعا و ثنای الهی اعتقاد خاص داشت.

دارای روحیه ایثارگرانه و فعّال بود، پشتکار داشت و در کار‌ها دقیق و منظّم بود. هیچ کاری را با عجله انجام نمی‌داد. به پدر و مادر علاقه‌مند بود و هیچ کاری را بدون رضایت آن‌ها انجام نمی‌داد. عاشق انقلاب و مردم و خدمت به آن‌ها بود. پس از فراغت از تحصیل در سپاه ثبت نام کرد و عضو سپاه پاسداران انقلاب اسلامی شد. با دختری از خانواده نجیب و متدیّن ازدواج کرد که ثمره آن ازدواج ۳ فرزند پسر بود و یک فرزند دختر.

زمانی که جبهه‌های جنگ عراق علیه ایران نیاز به نیرو داشت، جهت اعزام به جبهه در بسیج ثبت نام کرد. داشتن زن و فرزند و علائق دنیوی نتوانست مانع از رسیدن به معنویّت و سیر الهی او گردد. به همه پشت پا زد و سنگر خاکی و سخت جبهه را انتخاب کرد و همنشین قدسیان و افلاکیان شد و به مجاهدت و فداکاری و رزم با دشمنان اسلام پرداخت.

سرانجام در تاریخ ۱۳۷۴/۶/۷ در منطقه عملیّاتی پیرانشهر در مأموریت رزمی بر اثر سقوط خودرو به درون درّه شربت شهادت نوشید و با پرواز روح بلندش از قفس کوچک خاکی جسمش به جنان پر کشید و بر مولایش سیّدالشّهدا (ع) و شهدای کربلا مهمان شد.

پیکر پاکش پس از تشییع جنازه با شکوه توسط مردم شهیدپرور اردکان و حاجی‌آباد در گلزار شهدای حاجی آباد به خاک سپرده شد تا مرقد پاکش چراغی باشد در قلب کویر ایران که پویندگان راه آزادی و آزادگی ره گم نکنند و اسوه‌ای برای جوانان ایران زمین باشد.

انتهای پیام/