سینمای قدسی ـ 16/

تهاجم دشمنان به ارزش‌هاى ملى و دینی با سینما و جریان‌سازی

رهبر معظم انقلاب اسلامی در خصوص توجه به امر فرهنگ برای رشد اعتلای کشور می‌فرمایند: نمى‌شود به مسائل فرهنگى بى‌توجه باشیم باید بدانیم دشمنانى وجود دارند که ارزش‌هاى ملى و دینی ما را با سینما، خبرسازى و جریان‌سازى مورد تهاجم قرار مى‌دهند.

کد خبر: ۴۳۰۷۳۰

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۳۹۹ - ۰۲:۲۰

گروه فرهنگ و هنر دفاع‌پرس ـ رسول حسنی؛ سینمای انقلابی، سینمای متعهد، سینمای دینی، سینمای مقاومت و مفاهیمی از این دست بارها و بارها از سوی برخی صاحبنظران مطرح شده است و هر کدام نیز تعاریفی مطابق ان ارائه داده‌اند که می‌تواند در جای خود مورد نقد و نظر قرار گیرد.

رهبر معظم انقلاب اسلامی که در حوزه فرهنگ و هنر جایگاه مهمی دارند و نظرات ارزشمندی در این خصوص ارائه داده‌اند طبعا کاستی‌های این حوزه بخصوص سینما را بهتر می‌شناسند و به همین ترتیب راهکارهای استراتژیکی نیز مطرح کرده‌‌اند.

مجموعه «سینمای قدسی» مجموعه نظرات معظم‌له در حوزه سینما و مسائل مربوط به آن است که از سال 1369 تا امروز را شامل می‌شود. مطالعه این بیانات می‌تواند مدیران سینمایی کشور را در برنامه‌ریزی‌ها و سیاست‌گذاری‌ها یاری رسان باشد.

«اگر کسى به مسائل، حساسیت داشته باشد و متوجه مسأله‌ى تهاجم فرهنگى شود، نشانه‌هاى بارز بى‌شمارى را در این زمینه مشاهده مى‌کند. من مى‌خواهم عرض کنم یکى از مسائلى که در کشور ما نمى‌شود از آن غفلت کرد، مسأله‌ى تهاجم فرهنگى است. البته این دعوتى را که به تهاجم فرهنگى مى‌کنیم، مى‌شود معناى دیگر و طور دیگرى فهمید و تحلیل کرد؛ لیکن حقیقت قضیه این است که امروز نمى‌شود در زمینه‌ى مسائل فرهنگى در کشور بى‌توجه باشیم.

به خیال خودمان کار سازنده مى‌کنیم؛ مملکتمان را بسازیم و توجه نکنیم که دشمنانى وجود دارند که دین، استقلال و حتى ارزش‌هاى ملى ـ یعنى ارزش‌هاى غیردینى ـ ما را با ابزارهاى فرهنگى، هدف قرار مى‌دهند! این‌ها را با همان ابزارهاى فرهنگى که ابزارهاى تبلیغى است ـ فیلم، سینما، خبرسازى و جریان‌سازى جهانى و بحث و استدلال ـ مورد تهاجم قرار مى‌دهند و پایه‌هایش را در داخل کشور، سست مى‌کنند! به نظر من اگر ما بخواهیم کشورمان را به سمت آن هدف‌هایى که تعلیم و ترسیم شده است، پیش ببریم، بدون این‌که به این نکته توجه کنیم، نه کار شدنى است، نه کار حکیمانه‌اى و نه کار عاقلانه‌اى است! به این باید توجه شود.»[1]

«امروز فرهنگ استعمارى در سطح جهان فرهنگ متجاوزانه تعبیر کنیم که مى‌خواهد همه‌ى دنیا را تسخیر کند البته این فرهنگ، مقوله‌ى مرکبى است، مقوله‌ى بسیطى نیست بیشترین و رونده‌ترین وسیله‌ى مورد استفاده و مرکب سیرش، هنر است. فیلم مى‌سازند، نمایشنامه، اثر هنرى و رمان درست مى‌کنند و مى‌فرستند! ما چرا نقش هنر را در کارهاى معمولى زندگى خودمان، این‌قدر دست کم مى‌گیریم؟! هنر، تا آن نهایى‌ترین لایه‌هاى ذهن انسان نفوذ مى‌کند و ماندگار و سازنده است. هرچه مى‌توانید از هنر خوب، هنر فاخر نه آبکى و پیش پا افتاده استفاده کنید.»[2]

«این تابلو تهاجم فرهنگى را که ما چند سال پیش بلند کردیم و عده‌اى سنگ‌بارانش کردند، خوش‌بختانه این‌ها قبول و بلند کرده‌اند. الان در همه این تشکل‌هاى کوچک ناشناخته و احصا نشده، جهت واحدى وجود دارد و آن مبارزه با تهاجم فرهنگى است. از بچه‌ها مى‌پرسید شما مى‌خواهید چه کار کنید؛ این کتاب، نمایشنامه، جزوه، بروشور و شعر را براى چه نوشتید و این انجمن را براى چه درست کردید؟ مى‌گویند مى‌خواهیم با تهاجم فرهنگى مبارزه کنیم. این کار خیلى مبارک است و این را دست کم نگیرید.»[3]

«در حال حاضر تمام دستگاه‌هاى تبلیغاتى وابسته به صهیونیسم با تهیه‌ى مطلب، فیلم و تولید وسایل و ابزارهاى فرهنگى در همه‌ى دنیا سعى دارند که اسلام را در چشم مردم دنیا مبغوض و مورد نفرت قرار دهند. هدف آنان این است که مردم دنیا از اسلام و مسلمانان تنفر پیدا کنند. البته وقتى به کشور افغانستان یا عراق که از جمله کشورهاى اسلامى‌اند حمله مى‌کنند، براى تحریک نشدن افکار عمومى مسلمانان علیه خودشان، در چند جمله از اسلام تعریف مى‌کنند؛ اما این مصلحتى است. آن‌ها مى‌دانند که اسلام مانعى اساسى در راه پیشرفت استکبار به سمت هدف‌هاى نهایى خودش است. با ایران اسلامى هم به دلیل حاکمیت اسلام تا این اندازه دشمنند. اسلام به مردم ما یاد داد که مى‌توان مستقل و شجاع بود و بدون تکیه بر ابرقدرت‌هاى قوى زندگى کرد. این به مذاق آن‌ها خوش نیامده است. آن‌ها علیه ایران اسلامى تا آنجا که از دست‌شان برمى‌آید تبلیغات مى‌کنند.»[4]

[1] بیانات در دیدار اعضای شورای عالی انقلاب فرهنگی/ ۱۳۷۶/۱۱/۰۴

[2] بیانات در دیدار مسئولان کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان/ ۱۳۷۷/۰۲/۲۳

[3] بیانات در دیدار جمعی از اعضای انجمن قلم‌/ ۱۳۸۱/۱۱/۰۸

[4] بیانات در دیدار زائرین و مجاورین حرم مطهر رضوی/ ۱۳۸۲/۰۱/۰۱

انتهای پیام/ 161