به‌مناسبت سالروز شهادت "عباس کریمی"

جان من هدیه‌ای به اسلام عزیز و امام امت است

سردار شهید "عباس کریمی قهرودی" در وصیتنامه‌اش می‌نویسد: از قول من به تمام اقوام و خویشاوندان خصوصا پدر و مادر و خواهر و همسر و برادرانم بگویید بعد از من برای من گریه و زاری نکنند و در عوض به همه دوستان و آشنایان با چهره‌ای خندان تبریک بگویند و به آنها بگویند جان او هدیه‌ای برای اسلام عزیز و امام امت و امت امام بود.

کد خبر: ۴۳۲۰۶

تاریخ: ۲۳ اسفند ۱۳۹۳ - ۰۸:۱۰

به گزارش خبرنگار حماسه و جهاد دفاع پرس، «عباس کریمی قهرودی» در سال 1336 در روستای «قهرود» از توابع کاشان به دنیا آمد.

وی در سال 1358 و همزمان با اولین روزهای تاسیس سپاه به این نهاد مقدس پیوست. وی زمانی که در سال 1363 در عملیات بدر به شهادت رسید، مدال فرماندهی لشکر 27 محمدرسول الله(ص) را بر سینه داشت. در ادامه وصیتنامه این شهید بزرگوار را میخوانید:

بسمالله القاصم الجبارین

چرا در راه خدا جهاد نمیکنید در صورتی که جمعی ناتوان از مرد و زن و کودک شما در چنگال ظلم کافرانند.

«و ما لکم لا تقاتلون فی سبیلالله و المستضعفین من الرجال و النساء والولدان و قاتلو هم حتی لاتکون فتنه و یکون الدین لله». بکشید کافران را تا بر کنده شود ریشه فساد، و دین منحصر به دین خدا شود. هیچ قطرهای در مقیاس حقیقت در نزد خدا از قطره خونی که در راه خدا ریخته شود، بهتر نیست و من میخواهم که با این قطره خون به عشقم برسم که خداست.

شهید کسی است که حقیقت و هدف الهی را درک کرد و برای حقیقت پایداری کرد و جان داد. شهادت در اسلام نه مرگی است که دشمن به مجاهد تحمیل میکند بلکه انتخابی است که وی با تمام آگاهی و شعور و شناختش به آن دست مییازد.

«و لا تقولوا لمن یقتل فی سبیلالله اموات احیاء ولکن لا تشعرون» و آن کسی که در راه خدا کشته شده مرده نپندارید بلکه او زنده ابدی است ولیکن همه شما این حقیقت را در نخواهید یافت. (بقره 154)

شهادت برای من یک فیض بزرگی است من لیاقت یک شهید را ندارم و امیدوارم که آنها که قبل و بعد از من به درجه شهادت نائل آمدهاند من را در آن دنیا شفاعت نمایند. ان شاء الله و از قول من به تمام اقوام و خویشاوندان خصوصا پدر و مادر و خواهرم و همسرم و برادرانم بگویید بعد از من برای من گریه و زاری نکنند و در عوض به همه دوستان و آشنایان با چهرهای خندان تبریک بگویند و به آنها بگویند جان او هدیهای برای اسلام عزیز و امام امت و امت امام بود و در رابطه با شهادت من و بقیه برادرانم که اگر لیاقت شرکت در جبهههای حق علیه باطل را داشتند خانواده من صبر را پیشه کنید و صبر نه این که در مقابل باطل و ناحق تسلیم شدن بلکه استواری و ایستادگی در برابر ناملایمات، در برابر سختیها، در مقابل گرفتاریها و مبارزه سرسخت با مشکلات زندگی مبارزه با هوای نفس، اجرای کلیه دستورات امام است مبارزه با منافقین داخلی که خود نیز یک نوع جبهه داخلی است.

لذا طبق فرمایشات قرآن کریم: «واقتلو هم حیث ثقفتموهم و اخرجوهم من حیث اخرجوکم و الفتنة اشد من القتل» هر جا مشرکان را دریافتند به قتل رسانید و از شهرهایشان برانید چنان که آنان شما را از وطن آواره کردند و فتنهگری که آنان کنند سختتر از جنگ و فسادش است.

و در رابطه با رزمندگان اسلام باید بگویم که همیشه با توکل به خدا و ائمه معصومین و اجرای دستورات رهبر عزیز و عالی قدرمان بر دشمنان بتازید تا آنها را از صفحه روزگار بردارید و هیچ وقت بر پیروزیهایتان مغرور نشوید چون در مرحله اول این شما نیستید که میجنگید و این شما نیستید که شلیک میکنید بلکه طبق آیه قرآن مجید «و ما رمیت اذ رمیت ولکن الله رمی» و شما باید مجاهد فیسبیلالله باشید آن کسی که جهاد کند «کلمة الله هی العلیاء» تا این که اراده خدا بالا بیاید و حاکم بر ارادهها شود این همان راه خداست.

سلام و دعای همیشگیتان را فراموش نکنید. خدایا، خدایا، تا انقلاب مهدی خمینی را نگهدار از عمر ما بکاه و بر عمر او بیفزای. خدایا خدایا رزمندگان ما را نصرت و یاری بفرما.

عباس کریمی 27/فروردین/61